Springen naar inhoud

[filosofie] ik denk dus ik ben?


  • Dit onderwerp is gesloten Dit onderwerp is gesloten

#1

f3 XX

    f3 XX


  • 0 - 25 berichten
  • 22 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 20 december 2003 - 15:22

twee vraagjes;
1. hoe weet ik dat ik denk?
2. wat is de definitie van bestaan?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Syd

    Syd


  • >1k berichten
  • 1107 berichten
  • VIP

Geplaatst op 20 december 2003 - 17:44

1. hoe weet ik dat ik denk?


Descartes wou zekerheid hebben over alles: was iets waar of onwaar. Hij wou dit vaststellen zonder vooronderstellingen ("vooroordelen"). Hij nam zich dus voor bij de basis te beginnen, alsof al zijn ervaringen in zijn leven één grote misleidende droom waren geweest. Ik citeer:

Maar onmiddellijk daarop besefte ik dat, terwijl ik aldus wilde menen dat alles onwaar is, het noodzakelijk was dat ik die dat dacht iets was.

Om je dat af te vragen, moet je dat eerst gedacht hebben?

#3

DVR

    DVR


  • >250 berichten
  • 581 berichten
  • VIP

Geplaatst op 21 december 2003 - 12:39

Ik denk dus ik ben.

En als ik niet denk?
De kortste weg tussen twee punten is nooit een rechte lijn...

#4

Rita de Pita

    Rita de Pita


  • 0 - 25 berichten
  • 7 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 22 december 2003 - 20:30

het is bewezen dat je niet kunt niet denken...tenzij op het moment dat je niest of klaarkomt, zijnde toestanden die slechts een fractie van een seconde duren... maar het orgasme noemt men in het Frans dan ook 'la petite mort' zodoende kan men wel stellen dat als je niet denkt; je ook niet bent... maar 'ik denk dus ik ben' is ook maar een stelling van één stroming.
Volgens Sartre bijvoorbeeld, is het net andersom: ik ben dus ik denk,...wat dan weer het existentialisme is.
De definitie van het bestaan is dus niet algeheel, maar wordt in verschillende levensbeschouwingen anders omschreven.

Persoonlijk ben ik wel een lichte voorstander van het existentialisme, met name J.P. Sartre, maar ja: wie ben ik?

#5

Syd

    Syd


  • >1k berichten
  • 1107 berichten
  • VIP

Geplaatst op 23 december 2003 - 14:07

het is bewezen dat je niet kunt niet denken...tenzij op het moment dat je niest of klaarkomt, zijnde toestanden die slechts een fractie van een seconde duren... maar het orgasme noemt men in het  Frans dan ook 'la petite mort' zodoende kan men wel stellen dat als je niet denkt


Maar dan ben je toch nog wel :shock:
:?:

#6

f3 XX

    f3 XX


  • 0 - 25 berichten
  • 22 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 24 december 2003 - 00:13

het is niet zo dat alles wat niet denkt niet bestaat. dat is een niet kloppende gevolgtrekking. ik denk dus ik ben kan niet worden omgevormd naar ik ben dus ik denk of iets wat niet denkt bestaat niet.
de regeld heeft alleen betrekking tot wel denken niet tot niet denken. alleen als ik dood ben en nog wel kan denken (even vooropgesteld dat dit kan) ik heb geen verbinding meer met mijn lichaam en ben dus imaterieel. besta ik dan?

#7

AllumaN

    AllumaN


  • 0 - 25 berichten
  • 15 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 december 2003 - 14:21

Descartes wou zekerheid hebben over alles: was iets waar of onwaar. Hij wou dit vaststellen zonder vooronderstellingen ("vooroordelen"). Hij nam zich dus voor bij de basis te beginnen, alsof al zijn ervaringen in zijn leven één grote misleidende droom waren geweest. Ik citeer:

Maar onmiddellijk daarop besefte ik dat, terwijl ik aldus wilde menen dat alles onwaar is, het noodzakelijk was dat ik die dat dacht iets was.

Om je dat af te vragen, moet je dat eerst gedacht hebben?


Juist! En het enige dat Descartes met zekerheid wist, is dat hij twijfelde. Hieruit leidde hij af dat het noodzakelijk is dat je iets bent, als je het vermogen hebt om te twijfelen - hij twijfelde, dus hij bestond.

[/i]

#8

Hermen

    Hermen


  • >25 berichten
  • 43 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 03 februari 2004 - 20:58

Alleen van jezelf weet je zeker dat je bent, want zelfs als je je in een grote droom bevind ben jij het die het droomt, die de wereld inbeelt dus ben je.

#9


  • Gast

Geplaatst op 06 april 2004 - 12:29

Juist! En het enige dat Descartes met zekerheid wist, is dat hij twijfelde.  Hieruit leidde hij af dat het noodzakelijk is dat je iets bent, als je het vermogen hebt om te twijfelen - hij twijfelde, dus hij bestond.


Op het moment dat je je omgeving in twijfel neemt begin je denk ik bewust te worden... Bewust zijn gaat dus eigenlijk samen met onwetendheid.
Het spreekt elkaar eigenlijk enorm tegen, als je bewust bent dan zou je eigenlijk het "grote geheel" beter moet begrijpen... Maar dat is niet zo.
Misschien snap je het eigenlijk wel, maar je komt erachter dat het "grote geheel" eigenlijk van nature niet klopt :shock:

#10


  • Gast

Geplaatst op 01 mei 2004 - 11:09

Descartes was fout. Hij heeft één vooroordeel gebruikt: namelijk dat denken door een persoon moet gebeuren. Hij had moeten zeggen: Er zijn gedachten. En dus niet: Er zijn gedachten dus ik ben.

#11

Dorus

    Dorus


  • >250 berichten
  • 299 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 02 mei 2004 - 21:24

Of je bent of niet bent is niet relevant.
Relevant is dat je waargenomen wordt en dat je waarneemt.
Je bestaat voor anderen, want ze houden blijkbaar rekening met je en jij zelf kan ook maar beter rekening houden met de anderen.

Het is best mogelijk dat al die waarnemingen virtueel zijn.
Dan zitten we bij Kant. Alleen de ideeën zijn écht. De werkelijkheid van de materie kan in vraag worden gesteld.
"God is een door de mens gemaakt wezen, waarop de mens omwille van eigen geluk en genotsverhoging zijn menselijke idealen, noden en wensen projecteert."

- L. Feuerbach

#12

Morgje

    Morgje


  • >25 berichten
  • 73 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 mei 2004 - 23:38

Ik denk dus ik ben.

En als ik niet denk?


Als je niet denkt, kan er geen uitspraak gedaan worden. T is puur wiskundige logica: het gaat hier om een implicatie en niet om een equivalentie. Als zou gesteld worden: Ik denk als en slechts als ik ben (een implicatie dus) dan wordt er eigenlijk gesteld dat als je niet denkt, je ook niet bent.

Het enige van negatie dat uit deze implicatie is af te leiden is, is dat als je niet denkt, je ook niet bent.
It's been said that everything in the universe is fundamentally composed of energy.Since energy cannot be created or destroyed,some speculate that living beings never truly die.Their life energy is simply returned to the universe in its simplest form.

#13

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 02 mei 2004 - 23:56

Het enige van negatie dat uit deze implicatie is af te leiden is, is dat als je niet denkt, je ook niet bent.

Nee omgekeerd: n.l. dat als je niet bent, je ook niet denkt :shock:

Descartes was fout. Hij heeft één vooroordeel gebruikt: namelijk dat denken door een persoon moet gebeuren. Hij had moeten zeggen: Er zijn gedachten. En dus niet: Er zijn gedachten dus ik ben.

Volgens mij identificeerde Descartes zichzelf (de "ik" die bestond) met zijn gedachten, en niet noodzakelijkerwijs met zijn persoon.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#14


  • Gast

Geplaatst op 03 mei 2004 - 16:39

Ik denk dat men hier aan het lullen is.

#15

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 03 mei 2004 - 16:58

Ik denk dat men hier aan het lullen is.

Dan besta je.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures