Springen naar inhoud

Spin (zonder poten)


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Pollop XXIII

    Pollop XXIII


  • >100 berichten
  • 145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2005 - 12:25

Als ik het goed begrijp verwijst de spin van een deeltje naar de draaing rond zijn as. Ok, dat heb ik. Als er een - voor het spingetal staat draait het deeltje in tegenwijzerzin (of was het omgekeerd?)

Dit is gemakkelijk te begrijpen, maar waarop slaat het getal van de spin?
In 'het universum' van hawking heb ik eens gelezen dat een het getal zegt hoeveel rondjes het deeltje draait vooraleer het er weer hetzelfde uitziet. Een beetje raar als je nog vastzit aan de biljartbal-voorstelling, maar kom.

Klopt dit? slaat het getal op het aantal toertjes die het deeltje moet draaien om er weer hetzelfde uit te zien? Dat kan toch eigenlijk niet, want dan zou 1 het maximum moeten zijn, en voor zover ik er iets vanaf weet zijn er massa's deeltjes met spin hoger dan 1 of lager dan -1. Hoe zit het nu in mekaar?
Op internet vind ik hierover niks, ze schrijven allemaal hetzelfde, maar niks over waar dat getal nu vandaan komt.
Jan Vonk

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Pollop XXIII

    Pollop XXIII


  • >100 berichten
  • 145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2005 - 12:32

En nu ik toch bezig ben... Wat is een spin-0 elektron?
Jan Vonk

#3

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 april 2005 - 12:44

Ooit vroeg ik mij hetzelfde af :shock:
Ik begrijp het nog niet helemaal hoor, maar misschien heb je iets aan de antwoorden aldaar?
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#4


  • Gast

Geplaatst op 05 april 2005 - 17:06

Spin is een intrinsieke eigenschap, zoals massa. Met de schrodingervergelijking kun je geen deeltjes beschrijven met spin; de golffunctie is immers een scalarfunctie. Dit resulteerd in de Diracvergelijking, en je kunt aantonen dat bij processen de impuls niet wordt behouden, maar de impuls plus de spin wel. Spin is dus een soort impuls. Om dat te zien als een draaiing om de eigen as, is eigenlijk een wanhopige analogie, die niet echt zinnig is; er is toch niks bij voor te stellen.

#5

Bert

    Bert


  • >250 berichten
  • 718 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 05 april 2005 - 18:15

Spin is een intrinsieke eigenschap, zoals massa. Met de schrodingervergelijking kun je geen deeltjes beschrijven met spin; de golffunctie is immers een scalarfunctie. Dit resulteerd in de Diracvergelijking, en je kunt aantonen dat bij processen de impuls niet wordt behouden, maar de impuls plus de spin wel. Spin is dus een soort impuls. Om dat te zien als een draaiing om de eigen as, is eigenlijk een wanhopige analogie, die niet echt zinnig is; er is toch niks bij voor te stellen.

Je bedoelt impulsmoment neem ik aan.

#6

Elmo

    Elmo


  • >1k berichten
  • 3437 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 april 2005 - 21:52

En nu ik toch bezig ben... Wat is een spin-0 elektron?


Voor zover ik weet bestaat een spin-0 electron helemaal niet. Dan zou het namelijk een boson moeten zijn, en dat is in tegenspraak met het Pauli-principe wat ook voor electronen geldt.

Ik ken eigenlijk helemaal geen spin-0 deeltje dat een massa heeft en een lading ongelijk 0. Iemand anders wel? (zeker niet elementair, maar een composiet meson/baryon ken ik ook niet met deze eigenschappen...)
Never underestimate the predictability of stupidity...

#7

Pollop XXIII

    Pollop XXIII


  • >100 berichten
  • 145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 06 april 2005 - 19:29

Ok bedankt, ik snap het!

Wat het spin-0 elektron betreft, dat kwam ik tegen in QED (Feynman).
Er stond bij dat dit een elektron is zonder polarisatie, om de berekeningen te vereenvoudigen. Blijkbaar bestaat dit niet.
Jan Vonk

#8

zaghtak

    zaghtak


  • >100 berichten
  • 104 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 april 2005 - 01:11

Ik heb ooit eens deze Machiaanse redering gemaakt:

je begint bij een leeg universum(niet uitdijend):

-zet hierin juist 1 deeltje, dan is het onmogelijk van de begrippen snelheid, versnelling,plaats en dergelijke te spreken

-zet hierin twee deeltjes die niet spinnen(roteren) tegenover elkaar, dan gaan zij elkaar aantrekken en botsen.

-zet hierin 2 deeltjes waarbij het ene deeltje en cirkelbeweging rond het andere maakt (door bijvoorbeeld gravitatie), dan blijft de afstand tussen de deeltjes constant. Tegenover het ander deeltje ziet het universum er echter helemaal anders. Het ander deeltje spint dan gewoon en de twee deeltjes trekken elkaar aan en botsen. Hier is er dus een contradictie.

Conclusie: om da afstand constant te houden moeten de twee deeltjes spinnen met juist die snelheid dat het ander deeltje rond hen beweegt. Het spinnen is hier dus gequantiseerd.
Een foton heeft dan spin 0 aangezien het niet aangetrokken wordt en het dan geen cirkelbeweging kan maken rond het ander deeltje. (natuurlijk zonder rekening te houden met AR)

#9

Pollop XXIII

    Pollop XXIII


  • >100 berichten
  • 145 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 april 2005 - 10:21

Volgens mij zit er toch een klein foutje in je redenering. Als 1 van de twee deeltjes in dat lege universum rond dat andere deeltje draait, zal de afstand dus constant blijven voor het deeltje dat in het midden staat, en voor dat deeltje dat errond draait ook!
Je neemt hem (ie het deeltje dat ronddraait rond het andere) als referentiepunt, door door zijn ogen te kijken zogezegd, en je zou ook zogezegd zien dat jijzelf spint en het andere deeltje stilstaat.
Dat klopt volgens mij niet. Het deeltje dat rond het andere deeltje draait is geen goede referentiekader, want het verandert constant van richting, het beweegt dus niet met een eenparig rechtlijnige beweging. Je kan enkel van referentiepunt veranderen door te veranderen van gezichtspunt, en dat gezichtspunt (ook wel inertiaalstelsel genoemd dacht ik. dwz een referentiekader dat met een constante snelheid beweegt door het universum) moet met een constante snelheid bewegen, wat het hier dus niet doet.
Je kan dus dat deeltje niet als referentiekader nemen, want je referentiekader heeft geen Eenparig rechtl bew! Bijgevolg kan je jezelf niet zien spinnen en zie je ook het andere deeltje niet naar je toekomen. Die contadictie kwam er alleen doordat je een fout referentiekader nam, in werkelijkheid blijven de deeltjes mooi even ver van elkaar.

En wat is trouwens een Machiaanse redenering?
Jan Vonk

#10


  • Gast

Geplaatst op 07 april 2005 - 13:07

....
.

Je bedoelt impulsmoment neem ik aan.


Uiteraard.

#11

zaghtak

    zaghtak


  • >100 berichten
  • 104 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 07 april 2005 - 18:53

Volgens mij zit er toch een klein foutje in je redenering. Als 1 van de twee deeltjes in dat lege universum rond dat andere deeltje draait, zal de afstand dus constant blijven voor het deeltje dat in het midden staat, en voor dat deeltje dat errond draait ook!
Je neemt hem (ie het deeltje dat ronddraait rond het andere) als referentiepunt, door door zijn ogen te kijken zogezegd, en je zou ook zogezegd zien dat jijzelf spint en het andere deeltje stilstaat.
Dat klopt volgens mij niet. Het deeltje dat rond het andere deeltje draait is geen goede referentiekader, want het verandert constant van richting, het beweegt dus niet met een eenparig rechtlijnige beweging. Je kan enkel van referentiepunt veranderen door te veranderen van gezichtspunt, en dat gezichtspunt (ook wel inertiaalstelsel genoemd dacht ik. dwz een referentiekader dat met een constante snelheid beweegt door het universum) moet met een constante snelheid bewegen, wat het hier dus niet doet.
Je kan dus dat deeltje niet als referentiekader nemen, want je referentiekader heeft geen Eenparig rechtl bew! Bijgevolg kan je jezelf niet zien spinnen en zie je ook het andere deeltje niet naar je toekomen. Die contadictie kwam er alleen doordat je een fout referentiekader nam, in werkelijkheid blijven de deeltjes mooi even ver van elkaar.

En wat is trouwens een Machiaanse redenering?


Hier heb je gelijk, maar je veronderstelt hierbij wel sterren op oneindig. Deze sterren op oneindig definiŽren een soort van absolute richting. Ook bij de opbouw van algemene relativiteit is deze veronderstelling nodig.
Een machiaanse redenering maakt gebruik van het principe van Mach, namelijk dat de centripetaalkrachten geen fictieve krachten zijn maar wel degelijk echte krachten (gravitatiekrachten) van de rest van het universum.
Jij definieert hier een inertiaalstelsel als een stelsel dat met een constante snelheid beweegt tegenover het universum. Zonder sterren op oneindig bestaat het universum hier maar uit 2 deeltjes. Er bestaan dus juist twee klassen inertiaalstelsels: de eerste klasse is een inertiaalstelsel tegenover deeltje 1, de tweede klasse is een inertiaalstel tegenover deeltje 2.

Men zou ook kunnen redeneren dat dit probleem moet beschreven worden vanuit het massamiddelpunt. Om dit te definiŽren echter zijn ook sterren op oneindig nodig.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures