Springen naar inhoud

De psyche als direct exponent van de bron van het leven


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Arjan Dokelaar

    Arjan Dokelaar


  • >25 berichten
  • 66 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 28 november 2008 - 19:43

Ik zie de psyche als een direct exponent van de bron van het leven en om die reden is het onmogelijk om met de 'wetenschap' te ontdekken wat het is en hoe het funktioneert.

Je kunt als waarnemer namelijk niet het waarnemen waarnemen terwijl je waarneemt.

De hersenen zijn maar gereedschap, de psyche is meer dan de bouwstenen en chemische processen in de hersenen, dat wordt ook bewezen door deze man die een IQ van 126 heeft, een universitaire studie heeft afgerond en een psychisch gezond leven leeft met maar 5% hersenen:

http://www.nature.co...s070716-15.html

Ik denk dat het voor het kunnen begrijpen van de psyche belangrijk is om te begrijpen wat de bron van het leven is.

Wanneer je er goed over nadenkt, dan kun je begrijpen dat je de bron van het leven 'als leven zijnde' nooit zal kunnen ontdekken. Je kunt namelijk niet kijken naar het kijken terwijl je kijkt.

Ongeacht wat we kunnen waarnemen, als we het kunnen waarnemen, dan moeten we onherroepelijk de vraag stellen waarom het is. Theorethisch gezien kunnen we met de wetenschap niet voorbij aan die grens.

En ik denk dat het enorm belangrijk is om dat te erkennen en te begrijpen, omdat de psyche een exponent van dat alles is. De psyche is niet de som van de bouwstenen en chemische processen van de hersenen. De psyche is meer dan we mogelijkerwijs kunnen waarnemen.

Psychiaters zien verschillen in hersenactiviteit, maar ze hebben geen idee waarom die activiteit er is. Dat is het hele probleem, en ik weet dat ze dat ook nooit zullen kunnen weten dus de psychiatrie zal uiteindelijk hoe dan ook verworden tot domme fout uit het verleden.

Wanneer psychiaters stellen dat iemand ziek is, dan gaat dat om een aanname waar geen enkel bewijs voor is. Ze zeggen dat ze activiteit zien in de hersenen, en dat ze 'denken' dat de hersenfunktionaliteiten voortkomen uit vaste hersenstructuren.

Maar weten ze ook wat die processen veroorzaakt? Waarom we leven?

Deze studie bewijst dat psychiaters het bij het verkeerde eind hebben: http://www.psychiate...onderschat.html

Ik denk dat psychiaters mensen benadelen door ze te leren dat ze ziek zijn, en ze ook zelf als 'zieke' te bekijken.

Het is een perceptie op de realiteit, het is niet dť realiteit. Er is ook geen enkel bewijs om hun stelling dat iemand ziek is te onderbouwen. Ziekte is een storing aan organen, daar is geen bewijs voor dus laten we dat voorop stellen, het gaat om een hypothese.

Gewoon gezond zijn is een mooie doelstelling, maar je kunt het vergelijken met stressen om te kunnen slapen waardoor je niet kunt slapen. Het is mogelijk het beste om als patiŽnt de perceptie op het persoonlijke gevecht te veranderen, en te begrijpen wat de essentie van het alles is. Vanuit de basis ben je net zo'n natuurlijk wezen als ieder ander levend organisme op aarde. Er is een wil om te leven, en wanneer je begrijpt dat je psyche enkel het doel om 'tot verbetering' te komen, de wil om te leven, dient, dan kun je begrijpen dat de kracht om te bereiken wat je nodig hebt in iedereen aanwezig is.

Het is belangrijk om een doel voor ogen te houden. Wanneer je een doel hebt, dan is het niet meer belangrijk of je pijn hebt of het moeilijk hebt. Een topsporter heeft soortgelijke problemen als iemand met psychische problemen, maar een ander doel. En we zullen zien dat wanneer we op de juiste weg zijn dat we uiteindelijk zullen kunnen begrijpen hoe waardevol de problemen eigenlijk voor ons zijn geweest om tot de 'nodige' verbetering te kunnen komen.

Ik denk dat psychiaters dit niet kunnen begrijpen omdat ze het nodige talent missen, en de farmaceuten profiteren van die gebreken en trekken ze dus (met heel veel geld) aan naar het beroep psychiater waar ze rijkelijk worden beloond voor hun zwakheid omdat ze niet beter kunnen dan pillen. (mijn theorie waarom het is zoals het is in de psychiatrie)

Maar hoe dan ook: ooit zullen we tot het begrip moeten komen dat de psyche meer is dan de bouwstenen en dan zal de psychiatrie verworden tot product van kinderziektes van een ontwikkelende maatschappij.

Mensen worden steeds intelligenter en kunnen beter met elkaar communiceren. De politiek hoeft niet meer zo bang te zijn voor een opstand van boeren.

Naar mate we ons verder ontwikkelen zal het sociale aspect die de psychiatrie vervult niet meer bruikbaar zijn, en zal het wetenschappelijke aspect in het niets opgaan.

We hebben neurologen voor kennis van de hersenen, en voor psychische problemen heb je een psychotherapeut nodig.

De psyche kun je min of meer zien als de hoogst ontwikkelde vorm van de bron van het leven. De bron van het leven is als leven zijnde niet meetbaar. Dus alles dat er in de hersenen gebeurt komt niet door biologisch verklaarbare processen, maar door de 'ziel'.

En ik denk dat je met deze kennis een antwoord zal kunnen vinden op elke vraag en mensen echt beter kan maken en tot prestaties kan helpen komen.

Veranderd door Arjan Dokelaar, 28 november 2008 - 19:53

"Als het universum er daadwerkelijk door toeval zou kunnen zijn dan zou dat betekenen dat het er ook toevallig niet zou kunnen zijn en dan was er helemaal niets." ~ analogie ter ontkrachting Atheïsme.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Henriette

    Henriette


  • >250 berichten
  • 579 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 november 2008 - 20:39

Ik zie de psyche als een direct exponent van de bron van het leven en om die reden is het onmogelijk om met de 'wetenschap' te ontdekken wat het is en hoe het funktioneert.

Hoi Arjan,
Hoe bedoel je dit? Zou je het willen toelichten want ik weet niet zo goed wat je bedoelt met 'exponent van de bron van het leven' ... wat dat precies is.
Bonum vinum laetificat cor hominis

#3

Arjan Dokelaar

    Arjan Dokelaar


  • >25 berichten
  • 66 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 29 november 2008 - 05:58

Hoi Arjan,
Hoe bedoel je dit? Zou je het willen toelichten want ik weet niet zo goed wat je bedoelt met 'exponent van de bron van het leven' ... wat dat precies is.


Het is iets dat je moet 'begrijpen', want mijn stelling is dat je de bron van het leven onmogelijk kan meten of 'waarnemen'.

Om het te begrijpen kun je de volgende denktest doen: probeer je in te beelden dat je het antwoord op elke vraag vindt, en vraag je af wat de bron van hetgene is dat je hebt ontdekt met als doel de bron van het leven te vinden.

Wanneer we uitkomen bij natuurlijke selectie, vraag je dan af: wat zorgt er voor die selectie. En beeld je in dat je het antwoord vindt, en vraag je dan af wat de bron is voor hetgene dat je hebt ontdekt. En probeer zover mogelijk te komen als je kunt, en stap vervolgens terug en aanschouw je eigen zoektocht zodat je kunt begrijpen dat je als waarnemer het waarnemen onmogelijk kan waarnemen. Dit is omdat het aanschouwen voortkomt uit de bron van het leven.

Dat gesteld hebbende en teruggepakt op de psyche, dan kun je begrijpen dat de wil om te leven en tot verbetering te komen in onze psyche tot uiting komt. De psyche is een direct exponent van dat alles. En daarom kun je nooit meten waarom mensen zijn zoals ze zijn door de hersenen te bestuderen. Gedrag komt dus niet voort uit vaststaande hersenstructuren of stofjes in de hersenen of processen in de hersenen, het komt voort uit de bron van het leven. De waargenomen processen zijn een gevolg, niet de oorzaak.

Veranderd door Arjan Dokelaar, 29 november 2008 - 06:10

"Als het universum er daadwerkelijk door toeval zou kunnen zijn dan zou dat betekenen dat het er ook toevallig niet zou kunnen zijn en dan was er helemaal niets." ~ analogie ter ontkrachting Atheïsme.

#4

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 01 december 2008 - 12:02

Hoewel ik in je openingspost best wat waardevolle ideeŽn aantref, komt het mij als een vrij onbehapbare brok over. Met je tweede post hierboven, maak je duidelijk dat de kern van je betoog een onfalisificeerbare, en eerder filosofische claim is. Ik vraag me dus af of we dat niet beter in het daartoe bestemde forum bespreken. Dan kunnen we ook beter het stuk over "ziekte" en wat ik zou omschrijven als "sociale dwang" in de psychiatrie apart bespreken. Kwestie van het overzicht te behouden.

#5

Arjan Dokelaar

    Arjan Dokelaar


  • >25 berichten
  • 66 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 01 december 2008 - 13:53

Hoewel ik in je openingspost best wat waardevolle ideeŽn aantref, komt het mij als een vrij onbehapbare brok over. Met je tweede post hierboven, maak je duidelijk dat de kern van je betoog een onfalisificeerbare, en eerder filosofische claim is. Ik vraag me dus af of we dat niet beter in het daartoe bestemde forum bespreken. Dan kunnen we ook beter het stuk over "ziekte" en wat ik zou omschrijven als "sociale dwang" in de psychiatrie apart bespreken. Kwestie van het overzicht te behouden.


Wel, ik weet niet of dit wel met filosofie te maken heeft. Mijn stelling is eigenlijk: wetenschap en kennis is beperkt, we kunnen nooit de bron van het leven ontdekken omdat we zelf leven zijn.

Met logisch nadenken kun je begrijpen dat dat zo is. En waar het mij om gaat en de reden dat ik het in dit forum heb geplaatst is dat de psyche een direct exponent van dat onmeetbare is. Hetgeen ons doet leven, en dat de psychiatrische benadering van de geest dus eigenlijk een behoorlijk domme fout is waarin de psyche wordt gezien als product van de hersenen.

Ik denk wel dat de psychiatrie een nodige fout zal zijn geweest in de toekomst, want wie anders zou ons kunnen bewijzen dat de psyche meer is dan de som van de bouwstenen en chemische processen in de hersenen dan de psychiaters die nu inmiddels meer dan 50 jaar hebben geprobeerd om hun hypothese te bewijzen.

Het zal ons tot verlichting kunnen brengen. Dus in die zin zal je de psychiatrie als waardevolle fout kunnen zien.

Wanneer je gaat aannemen dat de psyche meer is dan het product van de bouwstenen en chemische processen, wat opent dat dan voor nieuwe mogelijkheden om mensen te behandelen?

Is het dan nog nodig om de hersenen te beperken? Of kun je begrijpen dat bepaalde factoren problemen tot baten kunnen maken?

Veranderd door Arjan Dokelaar, 01 december 2008 - 13:54

"Als het universum er daadwerkelijk door toeval zou kunnen zijn dan zou dat betekenen dat het er ook toevallig niet zou kunnen zijn en dan was er helemaal niets." ~ analogie ter ontkrachting Atheïsme.

#6

thermo1945

    thermo1945


  • >1k berichten
  • 3112 berichten
  • Verbannen

Geplaatst op 01 december 2008 - 15:50

Ik vermoed, dat de psyche samen met het bloed het leven zelf is.

#7

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 01 december 2008 - 23:50

Zo bezien wordt dit geen wetenschappelijke discussie. Voorlopig naar filosofie.

#8

Archimysticus

    Archimysticus


  • >25 berichten
  • 75 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 04 december 2008 - 21:46

Ik denk wel dat de psychiatrie een nodige fout zal zijn geweest in de toekomst, want wie anders zou ons kunnen bewijzen dat de psyche meer is dan de som van de bouwstenen en chemische processen in de hersenen dan de psychiaters die nu inmiddels meer dan 50 jaar hebben geprobeerd om hun hypothese te bewijzen.

Het zal ons tot verlichting kunnen brengen. Dus in die zin zal je de psychiatrie als waardevolle fout kunnen zien.


Met alle respect, maar jouw bespreking van de aard en herkomst van de psyche is filosofisch theoretisch. Zeer waardevol en in mijn optiek ook zeer interessant.

Maar een eventuele uitkomst van zo'n discussie verandert niks aan het feit dat de psychiatrie een geneeskunst is, die in alle integriteit mensen probeert te genezen of ieg. een menswaardig bestaan te geven, mensen, die anders, zonder de tussenkomst van die geneeskunst, niet zouden kunnen functioneren. Een dokter schrijft pillen voor. Een psych is een dokter. Als een schizofreen bv geen medicatie krijgt wordt hij/zij bijzonder angstig en gaat dissocieren. Dat is een hel. Daar heeft hij pillen voor om die hel te voorkomen.

Het zal die schizofreen verder een worst zijn of zijn psyche nu wel of niet materieel is en of zij slechts beperkt is tot zijn hersenen/brein. Dat is een vraag voor filosofen. Hij wil alleen maar van zijn hel verlost worden.

Veranderd door Archimysticus, 04 december 2008 - 21:48


#9

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 5812 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 december 2008 - 13:56

Psychiaters zien verschillen in hersenactiviteit, maar ze hebben geen idee waarom die activiteit er is. Dat is het hele probleem, en ik weet dat ze dat ook nooit zullen kunnen weten dus de psychiatrie zal uiteindelijk hoe dan ook verworden tot domme fout uit het verleden.



Waarom die activiteit er is, is irrelevant voor psychiaters. Zij constateren een significant verschil in het neurotransmitter-
systeem (althans dat zegt de hypothese) waarop zij handelen met medicijnen, psychotherapie en wat dies meer zij.
Als iemand bij de chirurg komt met een tumor in zijn darmen, is het ook niet interessant voor de chirurg om te weten
hoe die tumor daar is gekomen. Ze werken een aantal vragen af -wat de psychiaters ook doen- en als ze geen aanwijzing
vinden voor risicofactoren worden de antwoorden voor kennisgeving aangenomen.
Door psychiatrie een domme fout te noemen doe je het specialisme te kort. Er zijn miljoenen mensen die dagelijks
baat hebben bij de psychiater. Ik heb zelf 6 weken op de psychiatrieafdeling rond gelopen en moest tot mijn verrassing
concluderen dat hun werk meer inhoudt dan alleen medicijnen voorschrijven. Ik wil deze kans dan ook graag aangrijpen
om een paar misverstanden te verhelderen:

- Psychiatrie is voor psychiatrische problematiek. Dit klinkt logisch, maar veel mensen -waaronder jij denk ik (zonder
een waardeoordeel te geven)- zien psychiaters als mensen die op elk probleem springen zonder somatische oorzaak.
Een kleine depressie zie je bijvoorbeeld niet bij de psychiater. Bij de psychiatrie zie je mensen die geinvalideerd zijn
door hun depressie. Deze mensen hebben hulp nodig en de psychiaters bieden dat.
- Psychiaters hebben een slechte stempel gekregen. Dit heeft velerlei oorzaken: slechte reputatie uit het verleden
door onder meer de controversiele lobotomie (die uitstekend bleek te helpen overigens, alleen waren de kosten
groter dan de baten), geinduceerde hypoglykemische coma's, ECT's etc. Dit beeld werd alleen maar versterkt
door de film 'One flew over the cuckoo's nest' uit de jaren '70 die wereldwijd de psychiatrie in opspraak bracht.
De ironie wil echter dat ECT's het laatste redmiddel zijn en als zodanig prima werken. Eerst wordt een compleet
stappenplan afgewerkt voordat er uberhaupt aan een ECT wordt gedacht.
Maar ook hedentendage wordt de psychiatrie slecht in het nieuws gebracht door ADHD en Ritalin, gebrek aan
bewijs dat antidepressiva werken, de suggesties van farmaceutische betrokkenheid etc.
- Psychiatrie is het moeilijkse specialisme, omdat er juist nog zo weinig bekend is over de exacte mechanismen
in de hersenen. Het devies luidt dan ook: als het werkt dan doen we het goed. Daar is in principe niets op tegen
te brengen, want de hele geneeskunde werkt als jaren zo. Een praktijkvoorbeeld:
Epilepsie werd in de 19de eeuw geasscocieerd met hyperseksualiteit. Mensen met epilepsie werden dan ook
gezien als potentiele aanranders. Broom werd toen op grote schaal toegepast als hťt middel tegen
seksuele activiteit. Hierom werd Broom ook toegepast bij epilepsie. Een bijwerking van Broom was dat het acnť
gaf. Het was al bekend dat fenobarbital ůůk acnť gaf. Fenobarbital werd toen geprobeerd op mensen
met epilepsie et voila: het werkte. Fenobarbital staat tegenwoordig nog steeds geregistreerd als anti-epilepticum.

Wanneer psychiaters stellen dat iemand ziek is, dan gaat dat om een aanname waar geen enkel bewijs voor is. Ze zeggen dat ze activiteit zien in de hersenen, en dat ze 'denken' dat de hersenfunktionaliteiten voortkomen uit vaste hersenstructuren.

Deze studie bewijst dat psychiaters het bij het verkeerde eind hebben: Bericht bekijken

Ik denk dat psychiaters mensen benadelen door ze te leren dat ze ziek zijn, en ze ook zelf als 'zieke' te bekijken.


Je vergeet ťťn belangrijke stap: de eerste stap, die van de patient zťlf. De patient besluit om met bepaalde
klachten naar de huisarts te gaan die hen eventueel kan doorsturen naar een psychiater. De patient weet maar
al te goed dat hij -door naar de dokter te gaan- een ziekterol aanneemt. Dat de huisarts en psychiaters de patient
daarin tegemoet willen komen is niet meer dan logisch. De patient gaat naar de dokter, niet andersom.

Ik denk dat psychiaters dit niet kunnen begrijpen omdat ze het nodige talent missen, en de farmaceuten profiteren van die gebreken en trekken ze dus (met heel veel geld) aan naar het beroep psychiater waar ze rijkelijk worden beloond voor hun zwakheid omdat ze niet beter kunnen dan pillen. (mijn theorie waarom het is zoals het is in de psychiatrie)


Talent missen? Nu moet je het niet persoonlijk gaan maken. De huidige wetenschap mist gewoon de kennis, daar
kunnen de psychiaters niets aan doen. Zij moeten roeien met de riemen die ze hebben, en dat stuit veel mensen
tegen de borst, omdat zij volledig begrepen willen worden. Als de patient zichzelf niet eens volledig begrijpt, waarom
verwachten we dat dan wel van psychiaters? Het is nu eenmaal niet anders, er moet nog veel onderzoek gedaan worden,
maar om de psychiatrie nu al af te schrijven lijkt mij voorbarig en niet redelijk. De huidige psychiatrie is een vrij
nieuw specialisme en zij heeft altijd het nadeel van het feit dat de ziekte in de hersenen zit; hťt meest raadselachtige
orgaan van het menselijke lichaam. Zolang we de hersenen niet volledig begrijpen, zal de psychatrie spijtelijk
altijd de risťe blijven van de geneeskunde.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.

#10

ypsilon

    ypsilon


  • >5k berichten
  • 11085 berichten
  • VIP

Geplaatst op 08 december 2008 - 16:18

Waarom die activiteit er is, is irrelevant voor psychiaters. Zij constateren een significant verschil in het neurotransmitter-
systeem (althans dat zegt de hypothese) waarop zij handelen met medicijnen, psychotherapie en wat dies meer zij.
Als iemand bij de chirurg komt met een tumor in zijn darmen, is het ook niet interessant voor de chirurg om te weten
hoe die tumor daar is gekomen. Ze werken een aantal vragen af -wat de psychiaters ook doen- en als ze geen aanwijzing

Ik stel me de vraag in hoeverre die vergelijking werkelijk opgaat... Veel problemen in de psychiatrie komen voort uit een soms gebrekkige interesse in etiologie, waarbij toch vooral wordt ingezet op biologie. Als je een kind vertelt dat er een monster achter de deur staat, zal je een aantal fysiologische veranderingen kunnen observeren (angst). Dan kun je anxiolitica geven, en de angst zal wel weggaan. Maar misschien is het dan ook niet zo'n stom idee om gewoon eens te tonen dat er niet ťcht een monster achter de deur zit.

Toegegeven, het zit ook wat scheef met die analogie, maar het is dus wel degelijk van belang om causale verbanden te onderzoeken. Dat gezegd zijnde zou het in vele gevallen toch gewoon onverantwoord zijn om geen gebruik te maken van medicatie.

Er valt nog wel een boompje op te zetten over EBMH en het statuut van ziekte, maar veel van je betoog kan ik verder wel onderschrijven.

#11

Kiwiwoman

    Kiwiwoman


  • >100 berichten
  • 179 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 december 2008 - 03:21

Ik las de topic over in de hemel komen.

Wetenschappelijk gezien kan zo'n onderwerp niet bestaan, omdat het niet meetbaar is. Het valt onder het hoofdstuk geloven.

Geloven heeft denken als oorsprong. Is denken materieel en is dat te meten?

(Ik heb niet het onderwerp evolutietheorie doorgespit, waar ik deze vraag zou kunnen vinden (?), want met 1860 posten is me dat even teveel leeswerk. Vandaar mijn eerdere post over de kunst van met weinig woorden veel zeggen. Ja, Ypsilon, ik heb de zoekfunctie gebruikt, maar kreeg als opmerking: "Zoekresultaten zijn gelimiteerd tot de eerste 1000". Sjeejh! Over antwoorden vinden op een wetenschappelijk forum gesproken!)

#12

Nick1979

    Nick1979


  • 0 - 25 berichten
  • 1 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 december 2008 - 03:47

Is een psychiater onderworpen aan zijn eigen neiging tot de 'gamblers fallacy'? Dobbelstenen zijn gevonden die dateren tot ver in de geschiedenis, tot wel 2750 voor christus. Het is een stuk speelgoed waar mensen vrij vroeg al mee begonnen met gokken. Tijdens het spelen zal (een vrij bijgelovig(niet direct dom)) iemand de neiging hebben om de uitkomst van de volgende worp te bepalen aan de hand van eerdere uitkomsten.

De een die zou kunnen vertellen dat de afgelopen 4 worpen een 6 zijn geweest en dat 6 een veel voorkomend verschijnsel is, dus de kans dat een 6 nog eens wordt gegooid groot is. Dus hij gokt op 6. De ander zou bedenken dat er de afgelopen keren een 6 is gegooid en dat de kans dat dat nog eens gebeurt daardoor kleiner is. Welke van de twee heeft nou gelijk?...Geen van beide want de uitkomst van de volgende worp is op geen enkele manier te bepalen aan de hand van eerdere uitkomsten. Om de uitkomst van de volgende worp te bepalen zou je absurdistisch vele faktoren in acht moeten nemen dat via de natuurkunde(val van de dobbelsteen, beweging groupier...), biologie(werking zenuwen en spieren van de groepier...), neurologie(...), psychologie(...) wat uiteindelijk een vicieus causale zoektocht dat uiteindelijk wel valt te herleiden tot de quantum-fisica van ieder betrokken atoom dat zijn invloed heeft op de uiteindelijke uitkomst van een dobbelsteen. De eerdere uitkomsten hebben in de leer van kansberekening in deze context geen enkel invloed. De uitkomst is bij iedere worp 'onberekenbaar'.

Toch is een mens geneigd om bij het proberen vat te krijgen op een onberekenbaar iets, en dan vooral waar in dit geval langdurig of intensief een emotieve beladen vergoeding of straf wordt toegediend deze vormen van falsieve logica toe te passen.

Een psychiater is mens. Is de patiŽnt een metaforische dobbelsteen? Kans van slagen van de individuele patient wordt getoetste aan eerdere uitkomsten bij andere patiŽnten. Stel dat 90% van de individuŽn volgens statistieken er niet in slaagt om te herstellen van een geestelijke aandoening. Als 90% van de cliŽnten onherstelbaar is, is dan iedere cliŽnt voor 90% onherstelbaar? Daar zit een verschil. Een zulksoort vorm van inductie valt in zekere zin toe te passen in de medische wetenschap, direct meetbare eigenschappen van de longen, hart... Maar het brein is wel anders dan deze organen, het brein reageert op de externe assertivering van een negatief getinte voorspelling over herstel van een geestelijke aandoening. Dat doet een hart niet.

Ik heb er vertrouwen in dat de psychiater is zijn studie en in zijn praktijk meer in acht neemt dan alleen een berekening op SPSS, inzicht in de werking van de synaptische spleet en diagnostisch gemotiveerd dosier. Een psychiater is een heler, die werkt in een medische instelling waar ieder personeelslid zich richt op verbetering van de situatie van de cliŽnt, zei het door schadebeperking of met echte hersteldoeleinden. Bij een dergelijke schadebeperking komt natuurlijk ook de maatschappelijke wens kijken.

Uiteindelijk valt er misschien wel een evolutionaire of revolutionaire paradigma te behalen binnen de psychiatrie en mijn conclusie is dat de sleutelwoorden hierbij vooral hoop en holisme. Een hulpverlener moet in eerste plaats bij behandeling enthausiast zijn over de persoon in kwestie, daarna pas enthausiast in het benoemen van de symptomen van de cliŽnt. Hiervoor heeft de patiŽnt ook wel een eigen verantwoordelijkheid. Een overmate aan zelf-typering als psychiatrisch patient als gevolg van maatschappelijke steriotypering aan de hand van berichten in de krant is zinloos. Ook de cliťnt is een denkend mens.

#13

Phys

    Phys


  • >5k berichten
  • 7556 berichten
  • VIP

Geplaatst op 13 december 2008 - 15:20

(Ik denk dat de vraag of het meetbaar is niet zozeer filosofisch is.)

Hersenactiviteit kan gemeten worden (kleine elektrische stroompjes van neuronen zijn meetbaar), en denken is een proces in de hersenen.
Never express yourself more clearly than you think.
- Niels Bohr -

#14

andries

    andries


  • >100 berichten
  • 118 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 december 2008 - 18:36

Zou het eerlijk zijn om te zeggen dat de hersenactiviteit meer een gevolg van het denken is dan de oorzaak?

Bijvoorbeeld: ik denk: laat ik 'hallo' zeggen tegen degene die naast me zit.
Vervolgens meet de hersenactiviteitsmeter een activiteit in mijn spraakgebied terwijl ik zeg: 'hallo'.
Met andere woorden: de hersenen als interface tussen geest en lichaam?

EDIT: ik zie nu pas dat zoiets in het "De psyche als direct exponent van de bron van het leven, Een nieuwe visie op de psyche en haar problemen" topic ook gesteld wordt. Dat lees ik eerst maar even :D

Veranderd door andries, 13 december 2008 - 18:39


#15

Archimysticus

    Archimysticus


  • >25 berichten
  • 75 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 december 2008 - 19:40

Zou het eerlijk zijn om te zeggen dat de hersenactiviteit meer een gevolg van het denken is dan de oorzaak?

Bijvoorbeeld: ik denk: laat ik 'hallo' zeggen tegen degene die naast me zit.
Vervolgens meet de hersenactiviteitsmeter een activiteit in mijn spraakgebied terwijl ik zeg: 'hallo'.
Met andere woorden: de hersenen als interface tussen geest en lichaam?


Goeie vraag en opmerking. Ook dit is een vraag waar materialisten maar moeilijk antwoord op kunnen geven. Denken als activiteit is meetbaar, maar denkinhouden en aanzetten tot denkinhouden zijn niet meetbaar. Het lijkt er dus op dat het denken een hogere holon is die niet meer fysiologisch is (die plaatsvindt in de zng. noosfeer) en een eigen wereld heeft, die niet meer objectief meetbaar is.

Kortom: de wereld der subjectiviteit openbaart zich meer en meer naarmate we in de hoger levels van bewustzijn komen.

Slechts als denken zich materialiseert als 'uiting' wordt zij tot op zekere hoogte (intersubjectief, hermeneutisch) 'meetbaar'. Alleen niet meer met een liniaal, een passer of een instrument, maar alleen nog door andere hogere holons uit de noosfeer: ie. andere subjecten.

Voorwaar, de moeilijkheid waar de menswetenschappen zich voor gesteld zien.

(Wat men soms wel vergeet bij deze moeilijkheid is dat holons uit de hogere levels van het bewustzijn wel veel interessanter zijn. Een object als een steen of een atoom is prachtig meetbaar en levert zekere kennis op. Een steen of een atoom zijn evenwel niet zo interessant en geven weinig betekenis en waarde, eigenschappen die pas op hoger niveau's zich kenbaar maken). Natuurkunde mag dan exact zijn als wetenschap. Het is ook een vrij saaie wetenschap. Als de moderne natuurkunde gaat praten over bv. 'het bewustzijn van het kwantumveld' dan gaat zij geheel buiten haar boekje en gaat zij zich op het terrein van de filosofie begeven. Kortom: meten is wel leuk, maar meten is ook erg saai en weinig zeggend).

In pace,

Jan.

Veranderd door Archimysticus, 13 december 2008 - 19:43






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures