Springen naar inhoud

Betonrot


  • Log in om te kunnen reageren

#1

manny

    manny


  • >25 berichten
  • 39 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 10 december 2009 - 20:27

hallo allemaal heb een interesant artikel gevonden over betonrot waarin bacteriŽn(biologie)een grote rol in spelen en ik wil het aan julie voorstellen


BacteriŽn tegen betonrot
12-08-2008 08:29 | W. J. Eradus

alinea1
Zelfherstellend beton waarin scheurtjes weer dichtgroeien; het zou dť oplossing kunnen zijn voor betonrot. BacteriŽn die kalksteen aanmaken, bieden perspectief.
Een scheurtje in beton is voor de sterkte niet zo erg, aldus de Delftse microbioloog dr. Henk Jonkers. ĄMaar als daardoor water en zouten bij de metalen wapening komen, gaat deze roesten. Roest neemt meer ruimte in dan staal, waardoor het omliggende beton verbrokkelt. Dan heb je in ťťn klap twee problemen.
Het beton kan minder goed drukkrachten opnemen en de roestende wapening vangt de trekkrachten, die op de constructie worden uitgeoefend, slechter op. Reparatie of preventie van betonrot is kostbaar en niet altijd mogelijk, denk aan ondergrondse betonconstructies.Ē
Pionier op het gebied van zelfherstellende materialen is Scott White van de universiteit van Illinois. In 2001 was hij succesvol met het inbedden van bolletjes van tweecomponentenepoxy in kunststoffen die bij beschadiging scheuren opvulden. Later kwam de Amerikaans onderzoekster Sooki S. Bang van de South Dakota School of Mines and Technology op het idee beschadigd beton te repareren met een opgebrachte coating, een soort pleister, waarin kalksteenproducerende bacteriŽn zaten.
Jonkers: ĄDat bracht ons op de gedachte om bacteriŽn al bij het gieten van beton in te sluiten. Als bij beschadigingen water zou binnendringen, moeten die kleine organismen automatisch worden aangezet om kalksteen als een soort reparatiemortel af te scheiden en daarmee de scheuren te dichten.Ē

alinea 2

Bacteriesporen
Het eerste probleem was geschikte bacteriŽn te vinden die in beton kunnen overleven. Ze dienen bestand te zijn tegen een extreem basisch milieu -de zuurgraad van beton is rond de 13- en ze mogen bij het mixen van beton niet worden fijngewreven. Als de micro-organismen deze kwellingen hebben doorstaan, moeten ze ook nog tientallen jaren in beton kunnen overleven.
Jonkers: ĄIk ging op zoek naar bacteriŽn die in vergelijkbare omstandigheden leven en vond twee soorten die geschikt leken: bacteriŽn die leven in Siberische sodameren in Rusland, die sterk alkalisch zijn, en in steen levende bacteriŽn die ik in Spanje vond.Ē
Met deze bacteriŽn deed Jonkers proeven om vast te stellen of ze ook in beton wisten te overleven en daarbij kalksteen konden produceren. Hij mengde daartoe niet de bacteriŽn zelf, maar bacteriesporen met beton. Jonkers: ĄSporen kun je beschouwen als een soort zaad waarmee bacteriŽn in extreme omstandigheden, zoals droogte en voedseltekort, kunnen overleven. Er zijn micro-organismen gevonden waarvan de sporen na 200 jaar nog levensvatbaar waren, meer dan voldoende voor het gebruik in beton.Ē
Uiteindelijk vond hij bacteriŽn die geschikt leken. Ze behoorden tot de soort Bacillus. ĄHet is beslist geen enge soort, je kunt hem in iedere achtertuin aantreffen.Ē
Sporen van deze bacteriŽn mengde hij met beton. Wanneer dat na het uitharden scheurt, komen de sporen tot leven. Die gaan zich dan snel vermenigvuldigen en kalksteen produceren. Ze gebruiken daarvoor het meegemengde calciumformaat of opgeloste organische stoffen uit grondwater. Jonkers: ĄVooral dat laatste is ideaal, omdat dan de kalksteenproductie in principe oneindig kan doorgaan en we geen stoffen hoeven toe te voegen die het beton verzwakken.Ē

alinea 3

Levensduur
Jonkers verwacht veel van zijn bacteriebeton. Het moet de levensduur van dit meest gebruikte bouwmateriaal ter wereld aanzienlijk verlengen. De bacteriŽn zijn makkelijk te kweken en daarom hoeft dit zelfhelend beton niet veel duurder te zijn dan normaal beton.
Vanuit de markt is al belangstelling getoond voor het project, maar het testen van het bacteriebeton zal zeker nog twee jaar duren, denkt Jonkers. ĄWe hebben technieken ontwikkeld waarmee we in korte tijd de verbetering van de houdbaarheid over een veel langere periode kunnen bepalen.Ē
Toepassingen ziet hij vooral in ondergrondse betonstructuren, waar het moeilijk is om onderhoud te plegen en water toch al aanwezig is. Maar ook kan flink worden bespaard op onderhoud en reparaties. ĄIk kreeg laatst een dramatisch Amerikaans rapport onder ogen, waarin gesteld werd dat maar liefst 50 procent van de bruggen aldaar onmiddellijk onderhoud vereist, omdat ze min of meer op instorten staan. Een enorm kostbare aangelegenheid. Dan zou zelfhelend beton een uitkomst zijn.Ē

alinea 4

Harde ondergrond
Niet alleen in beton, ook in de bodem kunnen kalksteenvormende bacteriŽn nuttig werk doen. Delftse wetenschappers binnen de researchsgroep Smartsoils (Ēintelligente grondsoortenĒ) van het onderzoeksinstituut Deltares onderzoeken hoe zandbodems met behulp van bacteriŽn kunnen worden verstevigd. Ze spuiten daarvoor de bacterie Sporosarcina pasteurii, verwant aan de in beton gebruikte Bacillussoort, samen met voedingsstoffen (calciumchloride en ureum) in de bodem. Resultaat is een harde, maar doorlaatbare bodem van zandsteen.
Dit biedt interessante perspectieven voor de wegenbouw. Daar wordt nu nog vaak beton in de bodem geÔnjecteerd om een stevige ondergrond te krijgen. Deltares ontwikkelt daarbij een interessante toepassing om de bacteriŽn in te zetten voor de strandbedekking voor nog aan te leggen kunstmatige eilanden in Dubai. Het speciaal geÔmporteerde hagelwitte zand zou zonder verdere bewerking gewoon wegspoelen. Als het echter zo hard wordt als zandsteen, zouden de mensen er hun voeten aan kunnen bezeren. Een halfverharde bodem moet dan uitkomst bieden. Dat kan, want met behulp van bacteriŽn is het mogelijk de mate waarin het zand wordt verhard naar believen in te stellen.


heb tekst gelezen en begrijp een paar woorden niet ik denk dat ze biologische betekenis hebben daarom plaats ik het hier(heb ze ook nog verdeeld in alinea's om het makkelijker te maken om zinnen op te zoeken)
allinea 1 lijn 8-10:In 2001 was hij succesvol met het inbedden van bolletjes vantweecomponentenepoxy in kunststoffen die bij beschadiging scheuren opvulden.
allinea 2 lijn 16-17:Ze gebruiken daarvoor het meegemengde calciumformaat of opgeloste organische stoffen uit grondwater.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Wouter_Masselink

    Wouter_Masselink


  • >5k berichten
  • 8398 berichten
  • VIP

Geplaatst op 11 december 2009 - 01:03

Misschien goed om de volgende keer de bron ook te melden. Hoe dan ook, zowel tweecomponenten epoxy en calcium formaat hebben niet zozeer met biologie te maken, het zijn chemische stoffen.

De tweecomponenten epoxy is een epoxy die zoals de naam doet vermoeden bestaat uit 2 aparte componenten, zodra je deze mengt zal je pas epoxy krijgen. Ik zou me dus voor kunnen stellen dat wanneer je beide componenten in aparte bolletjes stopt en deze met je plastic mengt dat je dan bij een breuk van je plastic een beetje van beide componenten gemengt krijgt waardoor de breuk zou kunnen hetstellen.

In het geval van calcium formaat zal er door deze bacterien blijkbaar kalksteen van worden gemaakt. Het hoe is zeker een vraagstuk met een biologische inslag. Een beetje handig zoeken op het internet zou het vraagstuk op moeten lossen. Calcium formaat is een zout van formaat (de substantie, niet de grootte). Een hele leuke japanse Database verteld mij dat er slechts 1 bekend enzyme is wat iets met formaat aan kan, zijnde formaat dehydrogenase. Als we dan ook nog weten dat zandsteen voornamelijk bestaat uit calciet (CaCO3) dat maakt het gewoon tot een ordinaire polymorph van calcium carbonaat.

Als we dan zien dat het product van het eerder genoemde enzym CO2 is dan kunnen we redelijk in elkaar gaan zetten wat er volgens de theorie zou moeten gebeuren. Er komt een barst in het beton, er komt zuurstof en water bij de bacterie. Deze bacterie scheidt vervolgens CO2 uit, CO2 kan een reactie aangaan met een aangezuurde calcium oplossing, waardoor CaCO3 gevormd word.

Ik ben niet zeker of de schrijver van het artikel dit ook zo heeft bedoeld, maar dit zou voor zover ik weet de enige manier zijn om met een bacterie van calciumformaat, zandsteen te maken.
"Meep meep meep." Beaker

#3

manny

    manny


  • >25 berichten
  • 39 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 11 december 2009 - 07:22

dankjewel voor de uitleg en sorry dat ik de bron ben vergeten te zetten het zal niet meer gebeuren





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures