Springen naar inhoud

Stelling van de maand: Ouderdomskwalen zijn geen ziekte


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Drieske

    Drieske


  • >5k berichten
  • 10217 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 26 november 2013 - 08:16

Onder ziekte vallen de van normaal afwijkende lichamelijke toestanden die de homeostase bedreigen. Het ouder worden en daarmee de afname van capaciteit tot behoud van de homeostase werkt indirect functieverlies en ziekte in de hand. Afname van lichamelijke functionaliteit naarmate men ouder wordt is vooralsnog onvermijdbaar.

In hoeverre kunnen de gevolgen van het ouder wordende lichaam echter tot ziekte gerekend worden? Het is immers een volkomen normaal biologisch proces dat lichaamsfuncties afnemen op hogere leeftijd, waaronder (met name) de blaasfunctie en de mobiliteit. Incontinentie en ook verminderde mobiliteit komen immers in hoge mate voor bij de vergrijsde populatie. Zijn dergelijke hoogfrequente gebreken dan niet iets waar mensen in eerste instantie zelf de benodigde zorg voor moeten organiseren bij het bereiken van een gevorderde leeftijd? Ouder worden vindt namelijk overal, altijd en voortdurend bij iedereen plaats. En omdat men voordien reeds op de hoogte is van het feit dat met de leeftijd de gebreken komen kan men zich hier gedurende het hele leven op voorbereiden. Een ieder draagt verantwoordelijkheid voor de eigen persoon en dient dus zelf de voorzieningen te organiseren voor eventuele extra zorg gedurende de laatste levensfase.

De stelling luidt dan ook: Ouderdomskwalen zijn geen ziekte en daarom is men zelf verantwoordelijk voor de voorzieningen daaromtrent!
Zoek je graag naar het meest interessante wetenschapsnieuws? Wij zoeken nog een vrijwilliger voor ons nieuwspostteam.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 9344 berichten
  • VIP

Geplaatst op 28 november 2013 - 08:08

Ik vrees dat het gaat uitlopen op een definitiekwestie: wat is een ziekte?

Iets als reuma noem je direct een ziekte als het een persoon van 20, 30 of 40 treft, maar hetzelfde ziektebeeld voor iemand van 80 of 90 wordt als 'normaal' gezien. Iets soortgelijks zal gelden voor tal van aandoeningen, bijvoorbeeld een slechter werkend geheugen, evenwicht of zicht (dat laatste na correctie door lenzen/brillen/etc).

Ergens denk ik dat je van 'ziekte' moet spreken als er sprake is van symptomen die abnormaal zijn voor een persoon van een bepaalde leeftijd, geslacht, etc.

Anderzijds wordt ook wel eens gesteld dat iemand gestorven is 'door hoge leeftijd', bijvoorbeeld als een 80-plusser sterft zonder direct zichtbare oorzaak. Dat beeld lijkt me ook incorrect, je stert immers niet 'aan niets'. De vraag is hoogstens of je de moeite gaat doen om een specfieke doodsoorzaak vast te stellen: bij iemand van 90 die in zn slaap sterft zonder zichtbare symptomen waarschijnlijk niet, bij iemand van 30 waarschijnlijk wel.

Dat neemt niet weg dat in beide gevallen de doodsoorzaak exact dezelfde kan zijn, bijvoorbeeld 'hartfalen', maar bij een jonger persoon loont het de moeite om uit te zoeken of er wellicht aanvullende factoren waren zoals gebruik van drugs of alcohol. Voor de patient maakt het niets meer uit, maar ik kan me voorstellen dat de nabestaanden van een spontaan stervende dertiger meer antwoorden willen dan die van een negentiger.
Victory through technology

#3

Hoek

    Hoek


  • 0 - 25 berichten
  • 8 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2013 - 12:48

Een prikkelende stelling.

De vraag is, of ziekte een goed onderscheidend criterium is. Immers, aangeboren gebreken zijn ook geen ziekte en toch zijn we wel geneigd de benodigde hulpmiddelen om zo normaal mogelijk te kunnen functioneren uit collectieve verzekeringen te financieren. Bij leeftijdsgebonden beperkingen is er geen peil op te trekken. Buggy’s zijn nooit vergoed en rollators tot voor kort wel. Kraamzorg wordt weer wel vergoed, terwijl zwangerschap toch ook geen ziekte is. Kortom, ziekte is geen goed criterium.

Kennelijk spelen er twee criteria een rol bij het vergoeden van zorg en dat zijn uitzonderlijkheid en ingrijpendheid. Met als bijkomend criterium, het bevorderen of niet-ontmoedigen van sommig gedrag, dat gewenst wordt geacht vanuit het oogpunt van gezondheidsbevordering (fluoride en stoppen-met-roken behandelingen) of algemeen belang (kraamzorg).

Voor aanvullende verzekeringen gelden daarnaast nog marketing overwegingen, die er bijvoorbeeld toe leiden dat brillen vergoed worden.

Veranderd door Hoek, 28 november 2013 - 12:49


#4

Vantazzy

    Vantazzy


  • >25 berichten
  • 35 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 28 november 2013 - 12:56

Twee totaal verschillende dingen: Ziektes/Kwalen versus Zorg...

Je word geboren, je bent jong, je zit in je ontwikkeling, je kunt niet veel, je kunt niet eens voor jezelf zorgen... Daar heb je je ouders voor of een hulpinstantie/weeshuis/ziekenhuis... En dat kind krijgt dat allemaal GRATIS!!!

Als je ouder word... Tja daar werken meeste mensen zich de pleuris voor, voor een beetje pensioensgeld. Zo werkt dat systeem hier in Nederland: Zorgstaat. Als je geen kinderen hebt weten te verwekken, dan heb je in ieder geval geen naaste familie die op je centen zitten te azen, de Zorgstaat kan dat geld direct innen en bieden het standaardpakket Zorg-terwijl-U-wacht aan.
Je roept om hulp en meteen is daar die ene hand... Eerst geld erin stoppen en dan pas helpen ze je natuurlijk, want naast Zorgstaat zijn wij ook een Betaalstaat. (ja ik weet dat dat woord niet correct is, maar dat is helemaal niet belangrijk) - Of ze behandelen je tot daar aan toe dat je niet overlijd, want we willen immers niet de naam krijgen van "onmenselijk"...

Maar als je de ouderdomsdrempel bent overgegaan of je gaat ernaartoe, merk je de kwaaltjes langzaam aankomen. Je lichaam word oud en je kunt bepaalde dingen niet meer zoals je die vroeger wel altijd hebt kunnen doen. Sommigen blijven geestelijk nog jong, maar lichamelijk legt het de feiten op tafel, acceptatie met een geest dat is blijven hangen in het verleden is moeilijk.

Uiteraard kun je je voorbereiden op ouderdom, door aan sport te doen, gezond en gebalanceerd eten, niet roken, niet drinken, activiteitenclubjes, creatief zijn... Ja, dat helpt het verminderen van die kwaaltjes. Werkt helaas niet bij iedereen jammer genoeg. Dus wees juist blij dat onze belastingcenten zo goed worden gependeerd in de zorg, dat iedereen een kans krijgt om verzorgd te worden.

Zou uitermate racistisch zijn geweest als we ouderen van de zorg zouden weigeren die bijvoorbeeld hun hele leven in de WW of bijstand hebben geleefd, gewoon omdat het leven zo oneerlijk is. Of om wat voor reden dan ook.

Maar ouderdom kent ook zijn ziektes. Het zijn geen gebreken, het zijn ziektes. En daar kun je geen ene reet tegen doen. Al sport je je hele leven, je eet elke dag een krop sla en je drinkt een jerrycan vol wortelsap... NEE!

MAAR - MAAR - MAAR : In je titel staat duidelijk: OUDERDOMSKWALEN ZIJN GEEN ZIEKTES - en dat klopt. Het is een aandoening door je eigen levensstijl.
Alleen de beschrijving wat eronder staat heeft mij ertoe geleid om op deze manier te reageren. Als ik het niet helemaal goed heb begrepen, dan ligt dat waarschijnelijk aan mijn bril. Het slecht zien is pas gebeurt toen ik 30 jaar werd. Daarvoor kon ik haarfijn zien. Is het een kwaal of een ziekte? Kon ik het voorkomen? Nee. Is het erfelijk? Waarschijnelijk, mijn vader heeft ook een bril. Oh die bril, geweldige uitvinding om een gebrek niet meer als een gebrek te hoeven zien. Heerlijk!

Gelukkig is het niet verplicht om lenzen te dragen, kan die ondingen niet verdragen...

Vantazzy Uit!
A Man's Experience Does Never Exceeds It's Expectations
Ik kom uit een tijd waar het spelletje PONG nog moest worden uitgevonden...

#5

anusthesist

    anusthesist


  • >5k berichten
  • 6015 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 28 november 2013 - 14:00

Ik vrees dat het gaat uitlopen op een definitiekwestie: wat is een ziekte?


Ik vrees ook voor een semantische discussie, maar laten we de definitie hanteren zoals die in de OP staat.
Een betere definitie vanuit medisch standpunt vind ik zelf fysiologisch versus pathologisch. Fysiologisch is een dysfunctie op basis van bijvoorbeeld leeftijd in casu. Pathologisch is een dysfunctie welke op elke leeftijd als ziekte bestempeld moet worden.

Iets als reuma noem je direct een ziekte als het een persoon van 20, 30 of 40 treft, maar hetzelfde ziektebeeld voor iemand van 80 of 90 wordt als 'normaal' gezien.


Ik denk dat je in de war bent met artrose. Reumatoïde artritis (ofwel reuma in de volksmond) is een auto-immuunaandoening en ook op je 80ste een ziekte, en niet fysiologisch, maar pathologisch. Spierreuma, ofwel polymyalgia rheumatica idem dito. Artrose is fysiologisch op hoge leeftijd en zelfs op jongere leeftijd bij mensen die zware arbeid verrichten.

Dan zijn er ouderdomskwalen die wel degelijk pathologisch zijn en medische zorg behoeven. Dat je daar dan zelf verantwoordelijkheid en initiatief voor moet nemen -had je maar niet zo oud moeten worden- vind ik een enge uitspraak. Mede doordat veel mensen symptomen niet herkennen die een arts wel herkent. Hoe kun je van een leek verwachten dat hij zélf de diagnose stelt om naar de arts te gaan en te zeggen: 'goh, ik wil deze behandeling, want volgens mij heb ik dit'. 'Prima', zegt de dokter, 'doe je dan ook zelf de operatie?' Dit geeft een gigantische patiënten - artsen delay, wat uiteindelijk kan leiden tot vergevorderde stadia van ziektes en navenante complicaties wat uiteindelijk de zorgkosten alleen maar doet opjagen.

80% van de mannen boven de 80 heeft prostaatkanker die vaak een indolent beloop heeft, maar wel uit kan zaaien. Een 'ouderdomskwaal', maar het zou te gek voor woorden zijn om deze patiënten niet te behandelen met een TURP, brachytherapie, of zelfs palliatieve radiotherapie bij ossale metastasen. Zoek het maar uit met je botpijnen? Medisch ethisch niet verantwoord.

Hetzelfde geldt voor Diabetes Mellitus type II, hart- en vaatziekten, cataract etc. etc.

Saillant gegeven trouwens dat 'kwaal' synoniem is aan ziekte. De stelling zelf is een contradictio in terminis.

Afsluitend wil ik nog reageren hierop:

Een ieder draagt verantwoordelijkheid voor de eigen persoon en dient dus zelf de voorzieningen te organiseren voor eventuele extra zorg gedurende de laatste levensfase.


Die verantwoordelijkheid dragen we ál: de premie ziektekostenverzekering en de premie volksverzekering waarvan bijna 13% voor de AWBZ op je loon wordt ingehouden. En dat gedurende 50 jaar of nog wel langer (dat is bij het huidige minimumloon al meer dan 160.000e). We dragen dus al genoeg verantwoordelijkheid door te betalen, en in ruil hiervoor wil ik goede zorg, zonder zelf iets hoeven te organiseren.
That which can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures