Springen naar inhoud

Herhaald scenario in het heelal ?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Gelukkoos

    Gelukkoos


  • >250 berichten
  • 451 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 november 2014 - 00:37

Sommige wetenschappers zeggen dat alles in het heelal steeds opnieuw begint.

Welke theorie of theorieën hebben zij dan wel ?

Is het ongeveer dit draaiboek ?

Big Bang --> Gaswolken --> EGG's -->Sterrenstelsels --> Melkwegen --> Clustervorming --> Reuze Zwarte Gaten --> Big Bang

Men heeft natuurlijk nog geen Big Bang gefotografeerd. 

Als er meerdere Big Bang's zijn,

dan zullen ze ten eerste ongelooflijk ver weg zijn, en ook zeer zeldzaam !??

Veranderd door Jan van de Velde, 25 november 2014 - 18:57

Vorm & Ruimte // Vormgeving & Ruimtecreatie // Eigen vormgeving & Eigen ruimtecreatie


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Fuzzwood

    Fuzzwood


  • >5k berichten
  • 11156 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 20 november 2014 - 08:55

Sommige wetenschappers zeggen dat alles in het heelal steeds opnieuw begint.

wikipedian_protester.png


#3

Gelukkoos

    Gelukkoos


  • >250 berichten
  • 451 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 november 2014 - 11:28

Sorry.

Dat draaiboek heb ikzelf uitgevonden.

Het feit dat sommige wetenschappers een herhaalt scenario veronderstellen in het heelal is mij alleen verbaal ten gehore gekomen. Ik geloof via het wetenschappelijk radioprogramma "Hoe?zo!" op de Nederlandse Radio 5.

Veranderd door Gelukkoos, 20 november 2014 - 11:35

Vorm & Ruimte // Vormgeving & Ruimtecreatie // Eigen vormgeving & Eigen ruimtecreatie


#4

descheleschilder

    descheleschilder


  • >1k berichten
  • 1165 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 20 november 2014 - 12:11

Ik denk dat een citaat hier niet nodig is. Het is bekende opvatting omtrent het Universum. En het zou best wel eens zo kunnen zijn, dat er een oneindige reeks zich grote knallen bestaat. Ondanks de vermeende versnelling van de uitdijing van het heelal, die in de populaire literatuur als een feit wordt voorgesteld, maar waarbij vraagtekens gezet kunnen worden.

Misschien was de entropie van de materie vlak na de inflatie (het Universum had toe al bijna zijn huidige grootte, op een factor drie na) maximaal (een enorm heet plasma) waarna, in tegenstelling tot wat wordt gedacht, de entropie van die materie afnam. De deeltjes begonnen na voldoende afkoeling, onder invloed van de drie basiskrachten structuren te vormen, terwijl de entropie in gravitationele zin juist toenam (een uniform verdeelde massa, zoals na de inflatie, is wat gravitatie betreft een veel onwaarschijnlijkere toestand dan massa waarin structuren voorkomen door gravitatie gevormd). Misschien op zo´n manier dat de totale entropie gelijk bleef (en blijft), maar hier bevind ik mij wel op een heel hypothetisch pad.

Zoals je al beweerde zal ooit alle materie eindigen in zwarte gaten, of in ieder geval heel zware objecten. Want hoe je het ook bekijkt het bestaan van zwarte gaten is nog steeds niet bewezen. De materie in deze objecten (die kan bestaan uit deeltjes die niet puntvormig zijn) bezit weinig entropie en zal alle fotonen doen verdwijnen door absorptie, hetgeen de materiele entropie nog verder doet afnemen, en de gravitationele entropie zal dan bijna zijn maximum bezitten. Het maximum wordt bereikt als de objecten samensmelten en de ruimte kleiner in volume aan het worden is. Volgens professor Harari bezit ons Universum evenveel materie als antimaterie, omdat volgens hem de door ons gedachte elementaire deeltjes bestaan uit twee werkelijk elementaire deeltjes. De deeltjes noemt hij T- en V-rishonen en als je bekijkt hoeveel van die deeltjes in één up quark, twee down quarks,en één elektron zijn, zal je zien dat de ons bekende materie evenveel gewone als antimaterie bevat. Nu heb ik het neutrino niet vermeld omdat die alleen uit V-rishonen bestaat en na het bekijken van de rishonen in eerder genoemde deeltjes overblijven., dus helemaal gelijk zijn de deeltjes en anti deeltjes niet in aantal. Dit doet vermoeden dat er een soort spiegeluniversum bestaat, waarin alleen anti elektronen, anti up quarks, anti down quarks (en de hogere generaties, waarvan er misschien wel meer dan drie kunnen zijn, als aangeslagen toestanden van de samenstellende rishonen) en anti neutrino´s bestaan. Misschien vinden deze elkaar weer na de contractie en vindt weer een nieuwe grote knal plaats.

Ik denk niet dat we ons in een meeromvattend Universum bevinden, zoals bijvoorbeeld in het model van de eeuwige inflatie (als dat zo is, dan zou er geen tijdstip na de grote knal zijn waarop inflatie zijn aanvang nam) waarin eilandjes (Universa) zonder verdere snelle inflatie ontstaan, of wat voor Universum dan ook dat meerdere parallelle Universa veronderstelt. Want dan krijg je te maken met het zogenaamde schildpadeffect. Zou dit allesomvattende Universum geen deel kunnen zijn van een groter geheel? Etcetera.

Mocht bijvoorbeeld het eeuwige inflatiemodel waar zijn dan zouden we in principe , maar enorm roodverschoven, getuige kunnen zijn van de vorming van een nieuw `pocket Universum`, aangezien het licht dat van die gebeurtenis afkomt ons weldegelijk kan bereiken, ook al zet de ruimte sneller dan het licht uit.

Ik ben mij ervan bewust dat er veel ``misschienen``, ``hypotheses`` en ik ``ik denkjes`` in het schrijven hierboven voorkomen, maar ik lever gewoon wat stof tot nadenken, waarvan een groot deel misschien met een korrel zout genomen moet worden. 

Ik lach en dans, dus ik ben; bovendien blijft ondanks de wetenschap het mysterie bestaan!

#5

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 6178 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 20 november 2014 - 13:58

Opmerking moderator :

Graag het veel te vrijblijvende fantaseren van hier af aan stoppen, en de reacties beperken tot meer wetenschappelijk onderbouwde-.

Motus inter corpora relativus tantum est.

#6

Anton_v_U

    Anton_v_U


  • >1k berichten
  • 1620 berichten
  • Validating

Geplaatst op 07 december 2014 - 01:54

Een theorie is die van het pulserende heelal ofwel Big Bounce. Uiteindelijk komt alles bij elkaar, er vormt een singulariteit en dan een big bang en weer terug.

Er zijn meer theorieën over de levenscyclus van het heelal.

 

In dit universum zijn geen meerdere big bangs omdat een big bang de geboorte van een universum inluidt. Als er meerdere big bangs zijn, dan ontstaan andere universa en dat kunnen we niet waarnemen.

 

Andere universa zijn per definitie niet waarneembaar want het universum omvat al het waarneembare (dat is even mijn interpretatie, kent iemand een geaccepteerde definitie van wat een universum eigenlijk is?). In andere universa kunnen ook andere natuurconstanten gelden maar dat is allemaal nogal speculatief en enigszins controversieel ofschoon gerespecteerde top wetenschappers (Hawking, Tegmark, Susskind e.a.) deze theorie aanhangen.


#7

Benm

    Benm


  • >5k berichten
  • 9662 berichten
  • VIP

Geplaatst op 07 december 2014 - 02:41

Op zich is er denk in niet zoveel tegen het concept van een 'big bounce' of een dergelijk oscillerend scenario waarin het heelal na verloop van tijd weer ineenvalt tot een singulariteit.

Wat er wel tegen spreekt is de praktische observatie dan ons universum niet dens genoeg is om het mogelijk te maken. Ans sich sluit dat helemaal niet uit dat zo'n oscillerend systeem kan betsaan, maar wellicht wel dat het in ons universum niet het geval is.
Victory through technology

#8

Gelukkoos

    Gelukkoos


  • >250 berichten
  • 451 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 december 2014 - 22:15

De materie binnen een bepaald gebied in het heelal moet niet noodzakelijkerwijs een oscillerend scenario hebben wat louter en alleen deze materie inhoud.

Theoretisch, en eventueel ook in het echt, zou het kunnen zijn dat er na een Big Bang een deel daar samen komt, en verschillende delen op andere plaatsen weer samen komen.

Heden bestudeerd men niet alleen de objecten in het heelal, maar ook de waterstof ertussen. 

Waterstof in het heelal kan men met radiotelescopen bestuderen.

Hier is Nederland pionier in.

http://www.hansonlin...iotelescoop.htm

Het meest unieke project rond radiotelescopen is het ALMA project te Chili.

http://nl.wikipedia....illimeter_Array

ALMA_3_1.jpg

Veranderd door Gelukkoos, 08 december 2014 - 22:37

Vorm & Ruimte // Vormgeving & Ruimtecreatie // Eigen vormgeving & Eigen ruimtecreatie


#9

Anton_v_U

    Anton_v_U


  • >1k berichten
  • 1620 berichten
  • Validating

Geplaatst op 08 december 2014 - 23:08

Theoretisch, en eventueel ook in het echt, zou het kunnen zijn dat er na een Big Bang een deel daar samen komt, en verschillende delen op andere plaatsen weer samen komen.

 

Het enige dat we zeker weten is dat we het niet zeker weten. Maar verschillende Big Crunches in ons heelal lijkt me sterk al heb ik daar geen ijzersterke argumenten tegen. Op grond waarvan zou de materie zich in verschillende regio's clusteren terwijl de materie in die regio's onderling niet samenkomen? Weet je misschien of er serieuze support is voor een dergelijk idee?


#10

Gelukkoos

    Gelukkoos


  • >250 berichten
  • 451 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 december 2014 - 23:31

 

Op grond waarvan zou de materie zich in verschillende regio's clusteren terwijl de materie in die regio's onderling niet samenkomen? 

De bewegingen in het heelal zijn natuurlijk vergeleken met een mensenleven zeer, zeer traag.

Het onderling samenkomen van materie zou bijvoorbeeld een melkwegstelsel kunnen zijn.

Ik ben geen specialist, maar het moet toch op een of andere manier mogelijk zijn bewegingen van grote gebieden van het waarneembare heelal in kaart te brengen.

Men gaat er heden van uit dat ALLES uitdijt vanuit EEN punt. Dus 1 Big Bang.

Maar zijn hier harde bewijzen voor? Kan men dit met zekerheid wel bewijzen?

Wat is bijvoorbeeld de VERHOUDING van het gebied in het heelal waar een clustervorming plaatsvind,

en de nabijgelegen melkwegstelsels ?

Veranderd door Gelukkoos, 08 december 2014 - 23:41

Vorm & Ruimte // Vormgeving & Ruimtecreatie // Eigen vormgeving & Eigen ruimtecreatie


#11

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 6178 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 08 december 2014 - 23:33

Weet je misschien of er serieuze support is voor een dergelijk idee?

 
Nikodem Poplawski (klik) kreeg een paar jaar terug veel aandacht voor een dergelijk idee. Hij veronderstelt dat zwarte gaten niet tot een absolute singulariteit instorten, maar dat door de fantastische hoeksnelheid van het almaar kleiner wordend object icm de even fantastische gravitatie de torsie van ruimtetijd (frame dragging) zo sterk wordt dat deze als een strak opgewonden veer uiteindelijk de energie in het black hole weer vrij laat komen als deeltjes in een nieuw universum.
 

Poplawski: These results suggest that observed astrophysical black holes may be Einstein-Rosen bridges, each with a new universe inside that formed simultaneously with the black hole. Accordingly, our own Universe may be the interior of a black hole existing inside another universe.
...
Because Einstein’s general theory of relativity does not choose a time orientation, if a black hole can form from the gravitational collapse of matter through an event horizon in the future then the reverse process also possible. Such a process would describe an exploding white hole: matter emerging from an event horizon in the past, like the expanding Universe. Scenarios in which the Universe was born from the interior of an Einstein-Rosen black hole may avoid many of the problems of the standard Big-Bang cosmology and the black hole information-loss problem

 
Zie ook dit bericht en de bijlage daarbij en dit artikel.
 
Wat we er aan hebben is de vraag, verificatie/falsificatie is waarschijnlijk ten ene male onmogelijk omdat causaliteit ontbreekt.

Motus inter corpora relativus tantum est.

#12

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 6178 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 09 december 2014 - 14:41

@Gelukkoos: Men gaat er heden van uit dat ALLES uitdijt vanuit EEN punt.

 
Dat is een veelgehoorde misvatting. Wat je hier waarschijnlijk voor ogen hebt is een explosie waarbij materie vanuit een centraal punt de ruimte in wordt geslingerd. In de Big Bang theorie is er sprake van een expansie van de ruimte, er is geen centraal punt. Het maakt niet uit waar je je in het heelal bevindt; vanuit iedere positie lijkt het of je je zelf in het middelpunt van de expansie bevindt. Zie ook dit bericht.
 
Vooralsnog is er weinig aanleiding een pulserend heelal (Big Bounce) of een uiteindelijk instortend heelal (Big Crunch) te veronderstellen; Het heelal lijkt volgens de huidige waarnemingen steeds sneller uit te dijen door een grotendeels onbegrepen invloed die we 'donkere energie' noemen. Dan is een vrijwel eeuwig uitdijend heelal (Big Rip) het meest voor de hand liggend.
 

@Gelukkoos: maar het moet toch op een of andere manier mogelijk zijn bewegingen van grote gebieden van het waarneembare heelal in kaart te brengen

 
Dat doet men ook, zie bijvoorbeeld dit filmpje over het supercluster van sterrenstelsels waarvan meerdere clusters en het Virgo cluster (waarin onze local group met de Melkweg) deel uitmaken. Dit supercluster wordt ook wel Laniakea genoemd, en is zeer recent (september dit jaar) ontdekt na een enorm aantal metingen aan 100.000 sterrenstelsels in onze omgeving. De diameter van het supercluster is meer dan 500 miljoen lichtjaar.
 

 
Clusters van sterrenstelsels worden verondersteld de grootste door zwaartekracht gebonden objecten in het heelal te zijn. Wat geldt voor het heelal -versnelde uitdijing- geldt niet voor zwaartekrachtgebonden objecten zoals clusters. Superclusters echter dijen wel mee uit (doen mee aan de Hubble expansie) zij het in waarschijnlijk verzwakte vorm. Er zijn aanwijzingen dat het Laniakea supercluster en het Perseus-Pisces supercluster (een supercluster "in de buurt") elkaar ook weer met hun onderlinge gravitatie beïnvloeden.

 

superclusters.jpg

Superclusters in onze omgeving, de kleuren geven de dichtheidsgradiënten aan. Bron: Nature

Motus inter corpora relativus tantum est.

#13

Gelukkoos

    Gelukkoos


  • >250 berichten
  • 451 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 09 december 2014 - 16:24

Misschien wordt het versneld uitdijen van het heelal ook verklaard (door het zuigend effect) doordat de volstrekte buitenkant(en?) van het heelal geen zwaartekracht kent. Deels door lage dichtheid van de materie, deels door de koude van nul graden Kelvin wat ook de zwaartekracht uitschakeld.Materie van nul graden Kelvin kan door wrijving of iets dergelijks opwarmen en wederom zwaartekracht creëren,en eventueel oplichten.

Veranderd door Gelukkoos, 09 december 2014 - 16:30

Vorm & Ruimte // Vormgeving & Ruimtecreatie // Eigen vormgeving & Eigen ruimtecreatie


#14

Michel Uphoff

    Michel Uphoff


  • >5k berichten
  • 6178 berichten
  • Moderator

Geplaatst op 09 december 2014 - 19:11

Je gaat uit van een aantal vooronderstellingen die naar wij weten vrijwel zeker niet kloppen:

 

Ook als het heelal niet oneindig groot is, is het naar kosmologen nu denken onbegrensd, zonder buitenkant dus. Je zou de waarnemingshorizon als 'rand' van het waarneembare heelal kunnen beschouwen, maar iets dat zich achter deze horizon bevindt kan geen invloed uitoefenen.

En daarnaast is er geen reden te veronderstellen dat het heelal aan de waarnemingshorizon minder dicht is.

Nul Kelvin bestaat niet, en bovendien hebben zwaartekracht en temperatuur geen relatie. Zelfs zwarte gaten met een veronderstelde temperatuur zeer dicht bij nul Kelvin blijven hun zwaartekracht onverminderd uitoefenen.

 

Een klein black hole met de massa van 10 Zonnen heeft volgens theoretici een temperatuur van slechts 0,000000006 Kelvin, en hoe zwaarder de black holes zijn hoe lager hun temperatuur is.

Motus inter corpora relativus tantum est.

#15

Emveedee

    Emveedee


  • >250 berichten
  • 641 berichten
  • VIP

Geplaatst op 09 december 2014 - 22:11

Ook als het heelal niet oneindig groot is, is het naar kosmologen nu denken onbegrensd, zonder buitenkant dus. Je zou de waarnemingshorizon als 'rand' van het waarneembare heelal kunnen beschouwen, maar iets dat zich achter deze horizon bevindt kan geen invloed uitoefenen

 

Een object achter de waarnemingshorizon kan ons niet beïnvloeden, maar wel een object dat zich in de buurt van de waarnemingshorizon bevindt toch, of begrijp ik dat verkeerd?

 

Wordt onze waarnemingshorizon ook steeds groter naarmate het universum ouder wordt?

Give a man a fire and he's warm for a day. Set a man on fire and he's warm for the rest of his life.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures