Springen naar inhoud

Gaat de snelheid van het licht in de verre toekomst richting oneindig?


  • Log in om te kunnen reageren

#16

Bladerunner

    Bladerunner


  • >250 berichten
  • 633 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 10 november 2018 - 13:44

Dergelijke waarden zijn natuurlijk zelden een mooi afgerond getal, maar dat zou geen vragen op mogen werpen. De snelheid van het licht kan 'simpel' gemeten worden op de Aarde als je een lange weg hebt en nauwkeurige meetapparatuur. En stuur je een commando naar een ver ruimtevaartuig waarvan de positie per definitie bekent is dan heb je een vrij accurate waarde van c en daar doen we het dan mee.

Veranderd door Bladerunner, 10 november 2018 - 13:44


Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#17

mathfreak

    mathfreak


  • >1k berichten
  • 3050 berichten
  • Pluimdrager

Geplaatst op 11 november 2018 - 13:32

Ik heb die lichtsnelheid altijd wat willekeurig gevonden.

Waarom die snelheid?

Dan wordt er vervolgens naar de permeabiliteit van het vacuüm verwezen, wat op zich natuurlijk geen oplossing is, maar een verschuiving van het probleem.

Volgens Maxwells elektromagnetische veldtheorie wordt de waarde van de lichtsnelheid gevonden door LaTeX

waarbij ε0 = 8,85·10-12 F/m de elektrische permittiviteit van het vacuüm en μ0 = 4π·10-7 H/m de magnetische permeabiliteit van het vacuüm is. De lichtsnelheid is dus op grond van Maxwells elektromagnetische veldtheorie de snelheid waarmee elektromagnetische golven zich altijd voortplanten en blijkt dus van 2 andere natuurconstanten afhankelijk te zijn. Er is dus geen sprake van een probleemverschuiving, alleen van een bij jou ontbrekend begrip aan kennis over de manier waarop deze waarde van de lichtsnelheid kan worden gevonden.

"Mathematics is a gigantic intellectual construction, very difficult, if not impossible, to view in its entirety." Armand Borel

#18

bobbejaan

    bobbejaan


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 00:20

Volgens Maxwells elektromagnetische veldtheorie wordt de waarde van de lichtsnelheid gevonden door LaTeX

waarbij ε0 = 8,85·10-12 F/m de elektrische permittiviteit van het vacuüm en μ0 = 4π·10-7 H/m de magnetische permeabiliteit van het vacuüm is. De lichtsnelheid is dus op grond van Maxwells elektromagnetische veldtheorie de snelheid waarmee elektromagnetische golven zich altijd voortplanten en blijkt dus van 2 andere natuurconstanten afhankelijk te zijn. Er is dus geen sprake van een probleemverschuiving, alleen van een bij jou ontbrekend begrip aan kennis over de manier waarop deze waarde van de lichtsnelheid kan worden gevonden.

 

Ik kan iets niet duidelijk maken.

 

Volgens Maxwells elektromagnetische veldtheorie wordt de waarde van de lichtsnelheid gevonden door 43fda2085fc71347970cb9e50d611510.png

waarbij ε0 = 8,85·10-12 F/m de elektrische permittiviteit van het vacuüm en μ0 = 4π·10-7 H/m de magnetische permeabiliteit van het vacuacuüm.m is.

 

Het probleem zit in het begrip de lichtsnelheid in het vacuüm.

Wat is een vacuüm?

Een vacuüm zou iets moeten zijn, waar helemaal niets is, in mijn idee.

Geen atomen, geen moleculen, geen zwaartekrachtveld, geen electrisch veld en geen virtuele deeltjes die in en uit het bestaan springen, maar daarbij wel restjes zwaartekrachtveld en electrisch veld achterlaten.(verstoringen daarvan)

Dat moet zo zijn, want ze kunnen interactie hebben met ons heelal.

Als je dus wilt weten wat DE lichtsnelheid is, zou je dus moeten weten, hoe snel het licht zich door zo'n vacuüm beweegt.

Alleen zo'n vacuüm bestaat niet in het heelal.

 

Naarmate het heelal uitzet, zal dat vacuüm wel steeds leger raken.

De zwaartekrachtvelden van de aanwezige massa en de electrische velden vullen steeds meer ruimte, en zullen dus gemiddeld steeds zwakker worden.

 

(punt van aandacht, als het zwaartekrachtveld meegroeit met de ruimte, wordt het dan ook zwakker? Denk daarbij aan een elastiekje dat je uitrekt; dat rekt over de hele lengte uit, tot aan het punt waar ik het vast heb.)

 

Als we aannemen, dat de virtuele deeltjes uit een of ander energieveld komen, zullen er daar per cubieke meter steeds minder van zijn.

Mijn vraag is dus, naarmate dat vacuüm steeds leger wordt, wat heeft dat voor invloed op de snelheid van het licht?

Je zou dat vacuüm misschien kunnen vergelijken met dat water.(bedankt voor het voorbeeld)

 

Naar mijn gevoel - als ik het kon bewijzen, zou ik het niet hoeven vragen - gaat die snelheid dan naar oneindig.

Veranderd door bobbejaan, 13 november 2018 - 00:21


#19

Xilvo

    Xilvo


  • >250 berichten
  • 372 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 00:42

Onder vacuüm wordt de afwezigheid van reële deeltjes verstaan. Velden vallen geheel buiten de definitie en virtuele deeltjes blijven altijd bestaan, wat je ook bedenkt.

Er is een maximale snelheid van informatieoverdracht. Dat is 'toevallig' ook nog eens de lichtsnelheid (nou ja, zó toevallig is dat in werkelijkheid niet).
De toevoeging 'in vacuüm' is eigenlijk een beetje onzinnig; de lichtsnelheid in glas of water lijkt anders door de voortdurende wisselwerking tussen EM-veld en ladingsdragers in materie maar feitelijk verandert de lichtsnelheid (= de maximale snelheid van informatieoverdracht) niet in/door aanwezigheid van materie.

Lichtsnelheid verandert niet door een zwaartekrachtpotentiaal maar het verloop van tijd wel (nogmaals, de veldsterkte, gradiënt van de potentiaal is niet belangrijk). En daarom lijkt de lichtsnelheid bezien vanuit een punt met een andere potentiaal anders.
 

Als we aannemen, dat de virtuele deeltjes uit een of ander energieveld komen, zullen er daar per cubieke meter steeds minder van zijn.


Maar er is niets waarom we dat zouden willen aannemen.
 

Naar mijn gevoel - als ik het kon bewijzen, zou ik het niet hoeven vragen - gaat die snelheid dan naar oneindig.


Gevoel kan hooguit een begin van een ideetje zaaien. Daarna is het gewoon hard werk, zien of het ideetje in overeenstemming te brengen is mat alle kennis uit waarnemingen etc. die al eerder vergaard is.
Helaas sneuvelen dan de meeste op gevoel gebaseerde theorieën.


#20

Bladerunner

    Bladerunner


  • >250 berichten
  • 633 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 04:58

 

Het probleem zit in het begrip de lichtsnelheid in het vacuüm.

Wat is een vacuüm?

Een vacuüm zou iets moeten zijn, waar helemaal niets is, in mijn idee.

Geen atomen, geen moleculen, geen zwaartekrachtveld, geen electrisch veld en geen virtuele deeltjes die in en uit het bestaan springen, maar daarbij wel restjes zwaartekrachtveld en electrisch veld achterlaten.(verstoringen daarvan)

Dat moet zo zijn, want ze kunnen interactie hebben met ons heelal.

Als je dus wilt weten wat DE lichtsnelheid is, zou je dus moeten weten, hoe snel het licht zich door zo'n vacuüm beweegt.

Alleen zo'n vacuüm bestaat niet in het heelal.

 

Naarmate het heelal uitzet, zal dat vacuüm wel steeds leger raken.

Ik denk hierbij dan aan de hypothetische 'Big Rip' Op dat moment (of misschien 'enige tijd daarvoor') is de donkere energie die verantwoordelijk zou zijn (ook hypothetisch) voor de versnellende expansie van het heelal de enige kracht die alle andere zal overheersen. De schaalfactor van het heelal wordt op een gegeven moment oneindig omdat op het moment van de Big Rip zelfs space-time uiteengerukt is. Vóór die tijd zijn eerst de andere krachten verdrongen door de donkere energie. Zwaartekracht (de zwakste van de 4) het eerst waardoor sterrenstelsels uiteenvallen en de sterke kernkracht het laatst waardoor protonen en dus ook atomen uiteenvallen in energie.

Er zal waarschijnlijk een moment komen waarop de ons bekende natuurkrachten c.q. waarden niet meer gelden. En dat kan betekenen dat de lichtsnelheid inderdaad kan toenemen gezien de extreme situatie. Maar het kan niet oneindig groot worden zolang space-time zelf (en daarmee het universum) nog niet vernietigd is door de Big Rip. Is dat eenmaal gebeurd dan is ons heelal gewoon 'weg' en krijg je een totaal andere discussie.

 

Maar aangezien dit alles dus hypothetisch is, is de 'uiteindelijke snelheid van het licht' dat ook. Volgens een bepaalde berekening (zie link) zou de Big Rip als hij al kan ontstaan pas over 22 miljard jaar plaatsvinden. Ik denk daarom dat we wel kunnen stellen dat het praktische gebruik van de formule van Maxwell nog heel wat jaartjes mee gaat.


#21

bobbejaan

    bobbejaan


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 06:47

Maar aangezien dit alles dus hypothetisch is, is de 'uiteindelijke snelheid van het licht' dat ook. Volgens een bepaalde berekening (zie link) zou de Big Rip als hij al kan ontstaan pas over 22 miljard jaar plaatsvinden. Ik denk daarom dat we wel kunnen stellen dat het praktische gebruik van de formule van Maxwell nog heel wat jaartjes mee gaat.

Het gaat mij niet om een een paar miljard jaar, het gaat om een principe.

Verandert de lichtsnelheid in de tijd?

Het mag ook nog een triljard jaar duren, want ik zal het toch niet meer meemaken.

 

(punt van aandacht, als het zwaartekrachtveld meegroeit met de ruimte, wordt het dan ook zwakker? Denk daarbij aan een elastiekje dat je uitrekt; dat rekt over de hele lengte uit, tot aan het punt waar ik het vast heb.)

 

Dit punt wil ik nog even toelichten.

Als ik het heb over het zwakker worden heb van het zwaartekrachtveld, bedoel ik niet dat massa's elkaar zwakker aantrekken, omdat ze verder van elkaar afstaan door het uitzetten van het heelal.

 

Een voorbeeld van wat ik bedoel:

Het heelal wordt ook wel als de oppervlakte van een bol voorgesteld.

Stel ik plak aan een kant van de bol een noordpool en aan de andere kant van de bol een zuidpool.(monopolen voor het gemak)

De bol beschilder ik met een magnetisch geleidende verf.

Daarop teken ik de evenaar, twee keerkringen en de poolcirkels.

 

Door de evenaar loopt een bepaalde magnetische flux.

Stel nu dat die bol begint te groeien.

Dan wordt de omtrek van de evenaar langer en zal de magnetische flux op de evenaar afnemen. (ook als we de bol wat afplatten, om de afstand van de magnetisch polen gelijk te houden.)

Dat verhaal gaat ook op voor de keerkringen en de poolcirkel.

In feite gaat dat op voor iedere willekeurige afstand tot de magnetische pool.

 

Als je dit vertaalt naar het heelal zou dat betekenen, dat je bij een groter wordend heelal een bolschil om een massa - een electron bijvoorbeeld - kunt projecteren, waarin de flux van de zwaartekracht kleiner wordt, bij het groter worden van het heelal.

Als je die bolschil maar klein genoeg om die massa maakt, kom je dan bij een punt waarvan je kunt zeggen dat de zwaartekrachtconstante zelf is veranderd?


#22

bobbejaan

    bobbejaan


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 08:20

Onder vacuüm wordt de afwezigheid van reële deeltjes verstaan. Velden vallen geheel buiten de definitie en virtuele deeltjes blijven altijd bestaan, wat je ook bedenkt.

Er is een maximale snelheid van informatieoverdracht. Dat is 'toevallig' ook nog eens de lichtsnelheid (nou ja, zó toevallig is dat in werkelijkheid niet).
De toevoeging 'in vacuüm' is eigenlijk een beetje onzinnig; de lichtsnelheid in glas of water lijkt anders door de voortdurende wisselwerking tussen EM-veld en ladingsdragers in materie maar feitelijk verandert de lichtsnelheid (= de maximale snelheid van informatieoverdracht) niet in/door aanwezigheid van materie.

Lichtsnelheid verandert niet door een zwaartekrachtpotentiaal maar het verloop van tijd wel (nogmaals, de veldsterkte, gradiënt van de potentiaal is niet belangrijk). En daarom lijkt de lichtsnelheid bezien vanuit een punt met een andere potentiaal anders.
 


Maar er is niets waarom we dat zouden willen aannemen.
 


Gevoel kan hooguit een begin van een ideetje zaaien. Daarna is het gewoon hard werk, zien of het ideetje in overeenstemming te brengen is mat alle kennis uit waarnemingen etc. die al eerder vergaard is.
Helaas sneuvelen dan de meeste op gevoel gebaseerde theorieën.

Er zit een stuk in de snelheid van het licht, dat me volstrekt ontgaat.

Er wordt een absolute waarde in kilometers per seconde gegeven in vacuüm.

Maar in een zwaartekrachtveld tikt de klok trager, en de kilometers worden kleiner.

Verder heb ik ook nog gelezen dat je in vrije val moet zijn, in dat zwaartekrachtveld, omdat op de grond staan een vorm van versnelling is. (ik voel de grond inderdaad tegen mijn voetzolen duwen.)

 

Over welke kilometers en seconden hebben we het nu eigenlijk als we het over de lichtsnelheid hebben?

Het enige wat ik mij voor kan stellen is, dat de lokale kilometers en de lokale seconden altijd dezelfde uitkomst voor de lichtsnelheid geven.

Dan stuit je waarschijnllijk wel op het probleem, dat een massieve lokale meetlat minder zal krimpen, dan een theoretische meetlat.

 

 

Dat die virtuele deeltjes altijd zullen bestaan, zal ongetwijfeld waar zijn,maar zullen het er per cubieke meter evenveel zijn, als het heelal groter wordt?

Dat hangt van de oorzaak van hun ontstaan af.

Als ze ontstaan door iets binnen dit het heelal, heb je een redelijke kans, dat het aantal per cubieke meter afneemt, naarmate het heelal groeit.

De bron van die deeltjes wordt dan immers "verdund".

Voorlopig is er echter waarschijnlijk geen enkel bewijs, of het aantal virtuele deeltjes per cubieke meter verandert in de tijd of niet.

Het kan alle kanten nog op.

 

Dat van de lichtsnelheid is niet helemaal een gevoel.

Er zit nog wel een beetje logica achter ook.

Stel dat de lichtsnelheid groter wordt met het groeien van het heelal.

En stel dat het heelal ook oneindig in de tijd blijft groeien, dan zal de lichtsnelheid waarschijnlijk ook naar oneindig groot toenemen.

Veranderd door bobbejaan, 13 november 2018 - 08:21


#23

Xilvo

    Xilvo


  • >250 berichten
  • 372 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 10:02

Over welke kilometers en seconden hebben we het nu eigenlijk als we het over de lichtsnelheid hebben?
 
Goed punt. Als je een kilometer hebt afgetekend met een meetlat en je wilt weten hoe lang een seconde is, dan kun je die meten door te kijken hoe lang het duurt voor een lichtdeeltje 149.896 keer die kilometer op-en-neer gaat. Je komt dan in een cirkelredenering terecht. En dat is ècht zo (al is het net andersom): de meter is gedefinieerd als de afstand die licht in 1/299.792.458 seconde in vacuüm aflegt.
 
Dat betekent dat je een eventuele verandering nooit zult kunnen meten, nooit zult merken.
 
Om die natuurconstantes 'in de gaten te houden' worden daarom dimensieloze grootheden gebruikt, zoals de fijnstructuurconstante. Die zijn onafhankelijk van de grootte van meetlat, snelheid van klok, grootte van zwaartekrachtconstante etc. Geen significante veranderingen zijn ooit gevonden.
 
Dat die virtuele deeltjes altijd zullen bestaan, zal ongetwijfeld waar zijn,maar zullen het er per cubieke meter evenveel zijn, als het heelal groter wordt?
Dat hangt van de oorzaak van hun ontstaan af.
 
Die oorzaak ligt in de onzekerheidsrelaties. Daar hebben we het eerder over gehad, heeft weinig zin dat nog eens over te doen.
 
En stel dat het heelal ook oneindig in de tijd blijft groeien, dan zal de lichtsnelheid waarschijnlijk ook naar oneindig groot toenemen.
 
Nogmaals: een aanname zonder enige grond of aanwijzing.

#24

Bladerunner

    Bladerunner


  • >250 berichten
  • 633 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 14:56


Als je die bolschil maar klein genoeg om die massa maakt, kom je dan bij een punt waarvan je kunt zeggen dat de zwaartekrachtconstante zelf is veranderd?

Volgens dit artikel heeft men uitgerekend dat G een variatie zou hebben van slechts 1/10.000.000.000 per jaar gedurende de laatste 9 miljard jaar. De door ons berekende waarde echter is berekend tot op 5 cijfers achter de komma (d.w.z. achter de eerste nul dus). Het 6e, 7e cijfer is onzeker.

En zelfs tussen de metingen van 2010 en 2014 zit er bij het derde cijfer al een verschil. Terwijl er dus bij het derde cijfer een verschil zit tussen de metingen van 2010 en 2014 zijn de drie cijfers achter de komma van 2010 gelijk aan die van 1969! Dat zijn variaties die we niet tegenkomen als we de lichtsnelheid gaan meten.

De metingen van de lichtsnelheid waren vanaf 1950 behoorlijk juist omdat toen voor het eerst de cijfers 299.792 uit de bus rolde die daarna nooit meer veranderde. En de link met de meter dateert uit 1983, dus de lichtsnelheid was al vrij nauwkeurig bekend voordat we de huidige definitie bepaalde. Verdere metingen verhoogde toen alleen maar de nauwkeurigheid achter de komma. Dat is een patroon dat we dus niet zien bij de metingen van G. G valt dus ook al zien we het als een fundamentele constante erg moeilijk te meten. Totdat we wel in staat zijn een geverifieerde uitkomst te bereiken kunnen we op geen enkele manier vaststellen of G van nature kan veranderen en daarmee dus eigenlijk geen constante blijkt te zijn.

Veranderd door Bladerunner, 13 november 2018 - 15:19


#25

bobbejaan

    bobbejaan


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 13 november 2018 - 23:43

Ik was benieuwd of de redenering zou kunnen kloppen.

Op zich klinkt hij logisch in mijn oren.

Als de constant G verandert heeft dat waarschijnlijk ook gevolgen voor de donkere energie, omdat een gedeelte van de versnelde uitzetting van het heelal, als die inderdaad versnelt en als er inderdaad zoiets als donkere energie bestaat, verklaard kan worden door de afname van G.

Ik ben zelf nog niet echt overtuigd van donkere massa en energie, waar tot op heden geen spoor van is aangetoond.

 

Overigens geldt de zelfde redenatie ook voor het electrische veld van het electron.

Die redenatie kun je ook daar op toepassen, en dat zou waarschijnlijk makkelijker meetbaar zijn.


#26

Xilvo

    Xilvo


  • >250 berichten
  • 372 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 14 november 2018 - 09:20

Misschien is het een idee eerst eens fatsoenlijk te reageren op gegeven reacties voordat je weer je zoveelste 'theorie'  lanceert.

 

Die trouwens niets met de lichtsnelheid te maken heeft, waarover je dus beter een nieuw draadje had kunnen beginnen.


#27

bobbejaan

    bobbejaan


  • >25 berichten
  • 28 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 16 november 2018 - 23:05

Misschien is het een idee eerst eens fatsoenlijk te reageren op gegeven reacties voordat je weer je zoveelste 'theorie'  lanceert.

 

Die trouwens niets met de lichtsnelheid te maken heeft, waarover je dus beter een nieuw draadje had kunnen beginnen.

Beste Xilvo,

 

Ik heb nog teruggekeken, misschien kijk ik er overheen, maar ik zie alleen standpunten, waarvan ik zou kunnen zeggen, ik zie het anders, maar niet iets, waarover we verder echt in discussie kunnen.

Als ik er overheen kijk, mijn verontschuldigingen daarvoor.

 

 

Wij bekijken het heelal overigens volstrekt verschillend.

U bouwt op kennis, die verder gaat, dan ik mij van mijn middelbare schooltijd kan herinneren.

Ik bouw op het restant van die kennis en een grote fantasie.

Dat betekent echter niet dat er aan die fantasie geen logica aan ten grondslag ligt.

 

Voor mij betekent een heelal dat groter wordt, een heelal waarin dingen veranderen.

En als natuurconstanten NIET veranderen, betekent dat mogelijk, dat ze net zo snel veranderen, als het heelal groter wordt, waardoor ze constant lijken.

Tijdens de discussie komen er wel nieuwe vragen boven, bijvoorbeeld, of het zwaartekrachtveld zwakker wordt, als het meer heelal moet vullen.

 

Op zich zit er een logische redenering achter, dat dat veld zwakker zou worden.

 

Omdat er aangegeven werd, dat het zwaartekrachtveld lastig is te meten, maakte ik de opmerking, dat de lading - electrische veld - van een electron waarschijnlijk beter meetbaar zou zijn.

Jammer genoeg kun je die waarschijnlijk niet met de waarde in het verleden vergelijken.


#28

Xilvo

    Xilvo


  • >250 berichten
  • 372 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2018 - 09:58

Ik heb nog teruggekeken, misschien kijk ik er overheen, maar ik zie alleen standpunten, waarvan ik zou kunnen zeggen, ik zie het anders, maar niet iets, waarover we verder echt in discussie kunnen.
 
Veel van wat je hier met 'standpunten' aanduidt beschrijven de huidige stand van de wetenschap - en wetenschap is, zoals je weet, niet ook maar een mening.
Je zou op z'n minst kunnen zeggen of opmerkingen je van inzicht deden veranderen en zo niet, waarom niet - beargumenteerd.
 
Wij bekijken het heelal overigens volstrekt verschillend.
U bouwt op kennis, die verder gaat, dan ik mij van mijn middelbare schooltijd kan herinneren.
Ik bouw op het restant van die kennis en een grote fantasie.
Dat betekent echter niet dat er aan die fantasie geen logica aan ten grondslag ligt.
 
Los gezien heeft zo'n fantasie misschien logica, maar zodra die fantasie ingaat tegen wat al wetenschappelijk vaststaat, is het weinig zinvol.
Wetenschap blijft in beweging en theorieën kunnen altijd aan nieuwe inzichten en waarnemingen aangepast worden. Maar een nieuw idee moet wel overeenstemmen met wat al wel bekend is en vaststaat. En dat is véél.
 
En als natuurconstanten NIET veranderen, betekent dat mogelijk, dat ze net zo snel veranderen, als het heelal groter wordt, waardoor ze constant lijken.
 
Zie wat ik schreef over dimensieloze grootheden.
 
Tijdens de discussie komen er wel nieuwe vragen boven, bijvoorbeeld, of het zwaartekrachtveld zwakker wordt, als het meer heelal moet vullen.
 
Ik zie juist nauwelijks discussie.
 
Omdat er aangegeven werd, dat het zwaartekrachtveld lastig is te meten, maakte ik de opmerking, dat de lading - electrische veld - van een electron waarschijnlijk beter meetbaar zou zijn.
Jammer genoeg kun je die waarschijnlijk niet met de waarde in het verleden vergelijken.
 
De verhouding tussen massa en lading van het elektron lijkt niet waarneembaar veranderd te zijn gedurende het bestaan van ons heelal.

#29

Bladerunner

    Bladerunner


  • >250 berichten
  • 633 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 17 november 2018 - 14:22

"Voor mij betekent een heelal dat groter wordt, een heelal waarin dingen veranderen.

En als natuurconstanten NIET veranderen, betekent dat mogelijk, dat ze net zo snel veranderen, als het heelal groter wordt, waardoor ze constant lijken.

Tijdens de discussie komen er wel nieuwe vragen boven, bijvoorbeeld, of het zwaartekrachtveld zwakker wordt, als het meer heelal moet vullen."

 

Laten we even stellen dat als het waar is dat licht naar oneindig gaat naarmate het heelal groter wordt dan moet het omgekeerde ook waar zijn. M.a.w: vlak na de oerknal bewoog licht dus veel langzamer. Nu weten we inmiddels dat behoorlijk snel na de oerknal de eerste sterren al konden ontstaan. Dit zou zo kort als 180 miljoen jaar na de oerknal zijn geweest.

Het oudste (en daarmee verste) sterrenstelsel dat we ontdekt hebben ligt op een afstand van 32 miljard lichtjaar. Maar het licht dat ons bereikte heeft een afstand afgelegd van 13,4 miljard lichtjaar. Het verschil ontstaat doordat gedurende die 13,4 miljard jaar het heelal expandeerde en dit stelsel dus nu verder weg staat.

Nu kunnen we meten hoe snel een sterrenstelsel beweegt door het spectrum te analyseren. (Daardoor kwamen we er in 2012 achter dat het Andromeda stelsel op ons af komt). Door alle data met elkaar te vergelijken (afstand en beweging) krijgen we een behoorlijk homogeen beeld van het heelal. Maar stel dat licht in het begin dus trager ging, wat dan? Dan zou licht dat 13,4 miljard jaar gereisd heeft feitelijk langer hebben gereisd dan we nu berekenen. En dat verschil zou groter zijn als de afstand groter was omdat we dan immers dichter bij de oerknal komen. Dat zou dus een totaal ander beeld opleveren van het heelal, het zou niet homogeen zijn omdat we dan met een waarde van c zouden werken die niet constant bleek te zijn in de tijd.

 

En uiteraard wordt zwaartekracht zwakker naarmate de afstanden groter zijn, maar omdat zwaartekracht op grote schaal de enige kracht van betekenis is maakt dat niets uit. Het is bewezen dat licht zich qua snelheid niets aantrekt van zwaartekracht of deeltjes dichtheid want dat zou betekenen dat licht dat ons bereikt vanaf de zon (waar het 8 min en 20 sec over doet) iets trager het zon oppervlak verlaat (waar de dichtheid iets groter is en de zwaartekracht uiteraard ook) en iets sneller bij ons aankomt waar het de waarde van c heeft. Per saldo zou het er dan misschien 9 min over doen maar dan hebben we een probleem omdat de dan berekende afstand Aarde-Zon niet in overeenstemming is met de verdere astrometrische gegevens zoals onze omloop tijd en de verhouding massa Zon en Aarde. Dus ook al wordt het heelal groter en dus leger, het licht blijft gewoon met de zelfde snelheid voortbewegen.






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures