Springen naar inhoud

Godsdienst en wetenschap


  • Log in om te kunnen reageren

#1


  • Gast

Geplaatst op 18 juni 2003 - 15:23

Ik heb een vraagje aan de denkenden onder jullie, hoe zien jullie wetenschap en godsdienst samen? Kunnen deze twee wel samen,of geloven jullie helemaal niet in een God? Ik heb me al een tijdje bezig gehouden met deze vraag, heb mijn mening hierover pas aangepast. Er zijn verhalen bekend van grote(gelovige)geleerden in het verleden, tegenwoordig zijn er ook nog”levende” geleerden die geloven. Het is ook bekend dat de kerk al eeuwen een soort oorlog voerde met de wetenschappers.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Bro

    Bro


  • >1k berichten
  • 1072 berichten
  • VIP

Geplaatst op 18 juni 2003 - 16:55

Ik ben 3e genaratie atheist. :shock:

#3

Miels

    Miels


  • >5k berichten
  • 14686 berichten
  • Beheer

Geplaatst op 18 juni 2003 - 19:36

Ik heb een vraagje aan de denkenden onder jullie, hoe zien jullie wetenschap en godsdienst samen? Kunnen deze twee wel samen,of geloven jullie helemaal niet in een God?

Zelf geloof ik wel dat er iets "groters" is. Veel mensen geven daar de naarm God aan (waar ik geen bezwaar tegen heb), maar ik vind het niet noodzakelijk dat meerdere ook een naam te geven.

Tot op dit moment denk ik ook dat het samen gaat. Wat betreft het ontstaan der dingen: ja, ik geloof in de (wetenschappelijke) verklaring van de evolutietheorie, en dat het heelal is ontstaan uit een Big Bang. Voor mij blijft de vraag hoe DIE dan is ontstaan. En daar komt bij mij een stukje geloof om de hoek zetten.

Het is ook bekend dat de kerk al eeuwen een soort oorlog voerde met de wetenschappers.

Dat komt denk ik door de starre houding die de kerk vaak aanneemt, en de waarheid die men aan de bijbel toekent. Wanneer meer waarde zou worden gehecht aan de boodschap van de bijbel in plaats van de precieze woorden die erin staan, zou dat minder spanning opleveren (overigens niet alleen tussen de christelijke kerk en de wetenschap, maar bijna overal op aarde)

Hawking heeft trouwens in 1 van zijn boeken nog iets interessants geschreven: Wanneer alles na de Big Bang volgens natuurkundige wetten is verlopen, is de verder functie van God nihil. Hij kan wel de architect zijn van het heelal (inclusief alle natuurkundewetten), maar er vervolgens niets meer aan veranderen (lees: ingrijpen).

(een variant waar een vriend van me recentelijk mee kwam: God kan ook het heelal hebben geschapen zoals het 2 miljard jaar geleden eruit zag, en het toen zo hebben ingericht dat wij kunnen denken dat het uit een punt is ontstaan)

Never be afraid to try something new. Remember, amateurs built the ark. Professionals built the Titanic


#4


  • Gast

Geplaatst op 19 juni 2003 - 18:56

Dat komt denk ik door de starre houding die de kerk vaak aanneemt, en de waarheid die men aan de bijbel toekent. Wanneer meer waarde zou worden gehecht aan de boodschap van de bijbel in plaats van de precieze woorden die erin staan, zou dat minder spanning opleveren (overigens niet alleen tussen de christelijke kerk en de wetenschap, maar bijna overal op aarde)

Wist je trouwens dat de moslims wel aangespoord worden om dingen te ontdekken? Ik heb daar vele artikelen en boeken over gelezen.

#5

DePurpereWolf

    DePurpereWolf


  • >5k berichten
  • 9240 berichten
  • VIP

Geplaatst op 19 juni 2003 - 22:49

Mijn mening:
religie is een gids tot het leven, een verwijzende factor, geen gebiedende. Wetenschap heeft daarentegen niets met het leven te maken. Ik kan mijn religie dan ook goed met mijn hobby om laten gaan.

Verder ben ik van mening dat de kerk vaak op een lijn wordt gesteld met de maatschapij, en aan de andere kant met de religie. Maar om het maar van een kant te bekijken vindt ik niet wetenschappelijk.

Verder onthoud ik me van verdere discussie over religie op dit forum, omdat ik niet hou van indoctrineren.

#6


  • Gast

Geplaatst op 20 juli 2003 - 16:04

Ik heb een vraagje aan de denkenden onder jullie, hoe zien jullie wetenschap en godsdienst samen? Kunnen deze twee wel samen,of geloven jullie helemaal niet in een God?


Natuurlijk kunnen ze samen, maar ik denk dat dat in de meeste gevallen (van deze tijd) niet het geval is. Zelf geloof ik niet in een god. Ik denk dat godsdienst onstaan is uit angst(gebrek aan kennis), onzekerheid, hoop en het zoeken naar iets veiligs om je aan te wijden. God is dus meer een samenhangende gedachte van een groep mensen, niet iets dat fysiek bestaat. De meeste dingen die onverklaarbaar zijn werden(en worden soms nog steeds) aan geloof toegeschreven, zoals het ontstaan van het heelal, leven en dat soort vragen. Tegenwoordig geloven steeds minder mensen in een god, en ik denk dat de grote (groeiende) kennis van de mensheid daar de oorzaak van is, steeds meer dingen kunnen wetenschappelijk verklaard worden.

Rincewind

#7

AllumaN

    AllumaN


  • 0 - 25 berichten
  • 15 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 07 augustus 2003 - 22:27

Zelf geloof ik wel dat er iets "groters" is. Veel mensen geven daar de naarm God aan (waar ik geen bezwaar tegen heb), maar ik vind het niet noodzakelijk dat meerdere ook een naam te geven.

Tot op dit moment denk ik ook dat het samen gaat. Wat betreft het ontstaan der dingen: ja, ik geloof in de (wetenschappelijke) verklaring van de evolutietheorie, en dat het heelal is ontstaan uit een Big Bang. Voor mij blijft de vraag hoe DIE dan is ontstaan. En daar komt bij mij een stukje geloof om de hoek zetten.


Dit soort 'geloven' is een natuurkundige beschouwing van God. In de regel wordt dit niet 'geloven' genoemd, omdat hier niet gedoeld wordt op een God als bewustzijn die zich met de mens inlaat. Als je op deze manier gelooft dat er iets groters is, dan ben je toch atheïst.

#8


  • Gast

Geplaatst op 13 augustus 2003 - 21:45

je moet feiten (wetenschap) en onzin (zoals geloof) niet met elkaar proberen te koppelen dit leverd aleen maar nog grotere onzin op

#9


  • Gast

Geplaatst op 05 september 2003 - 18:41

geloof in een dogma is stanvastig en onveranderlijk, wetenschap is slechts een halve waarheid daar hij steeds veranderd, of in ieder geval, lijkt te veranderen (hoe vaak zijn wetenschappers het nou met elkaar eens...). wetenschap is mijns inziens dus ook niet als surogaat voor godsdienst geschikt.
een gelovige kan dus ook best wetenschapper zijn. het bewijs voor het niet bestaan van een god zal overigens net zo min gevonden worden als het tastbare bewijs voor het wel bestaan van een grotere macht. een echte christen basseert zijn geloof op evaringen, gevoelens. dit is precies hetzelfde punt waar ook een atheist zijn geloof op baseert. god is niet visueel, alleen emotioneel waarneembaar.

btw, ik ben agnost en neem genoegen mijn levensvragen te beantwoorden met "ik weet het niet".

#10

Hallo1979

    Hallo1979


  • >1k berichten
  • 1172 berichten
  • VIP

Geplaatst op 05 september 2003 - 19:13

Ja hier sla je de spijker op z'n kop.

een a-theist gelooft eigenlijk ook iets, want net zo min dat gelovigen kunnen bewijzen dat God bestaat, kunnen a-theisten bewijzen dat hij niet bestaat.

Het is dus niet: ik geloof niet dat God bestaat, maar: ik geloof dat God niet bestaat!

Dat is de strikte scheiding tussen wetenschap en religie, tussen weten en geloven. Maar juist bij de gratie van het niet weten bestaat de religie, want als het bestaan van God wordt bewezen, wat valt er dan nog te geloven? Het is dan weten geworden oftewel wetenschap!

Deze eeuwenoude discussie is dus eigenlijk niet meer dan een gigantische sessie langs elkaar heen praten. Op het moment dat argumenten van de een toepasbaar zijn op de ander, dan houdt een van de twee op met bestaan. Ofwel religie is wetenschap geworden of de wetenschap is geloven geworden.

#11

Morgje

    Morgje


  • >25 berichten
  • 73 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 08 oktober 2003 - 17:27

K heb een stukje uit het genesisverhaal, bewerkt door mijn prof van dierkunde in een poging wetenschap en godsdienst met elkaar te rijmen :wink:



Toen tijd, massa en ruimte nog niet bestonden, was er perfecte symmetrie, stilte, duisternis en God.

En God sprak: "Laat er een punt van assymetrie zijn zodat een Universum kan ontstaan." En zo geschiedde. Daar waar de symmetrie verbroken werd en de extreem hoge temperatuur tot stand kwam, ontstond al de materie waaruit ons universum nu bestaat. Onmiddellijk begon deze kern van uitermate dichte materie te expanderen en tegelijk af te koelen. In die omstandigheden ontstond de kern van waterstof, die de elementaire bouwsteen van alle elementen in ons hele heelal werd. En God zag dat dit begin goed was.

Toen sprak God: "Laat de expansie van deze elementaire materie nog een paar honderdduizend jaar symmetrisch door gaan, tot de tijd komt dat assymetrie weer van nut kan zijn." En zo geschiedde. Het heelal bleef symmetrisch expanderen en koelde verder af. De atoomkernen kregen elektronen rond zich en werden atomen. En God zag dat dit heelal van hoofdzakelijk waterstof met een weinig helium goed was.

Toen sprak God: "Laat er in dit uitdijend heelal weer punten van assymetrie ontstaan." En zo geschiedde. Daar waar de symmetrie wederom verbroken werd, vond een verdichting van materie plaats en wolken van waterstof-en heliumgas ontstonden. Naarmate deze wolken groter werden, stegen druk en temperatuur zo hoog, dat de waterstofkernen met elkaar gingen versmelten. Daardoor ontstonden er een aantal zwaardere elementen en ook grote hoeveelheden licht en warmte werden vrijgesteld. Zo verschenen de eerste sterren aan het filament en God zag dat het goed was.

Toen sprak God: "Laat dit proces van nieuwvorming van sterren zich herhalen, zodat her en der in het universum meer en meer sterren aan het firmament mogen verschijnen. Later zullen sommige de mens tot tekens van vaste tijden en seizoenen dienen. Eén van die sterren, de zon, zal de aarde van licht en warmte voorzien en met dat licht zullen de groene planten en anderen fotosynthetiserende organismen zich kunnen voeden. Deze zullen wederom voedsel zijn voor andere organismen.” En zo geschiedde. Door de fusiereacties ontstonden steeds grotere hoeveelheden van bepaalde lichtere elementen zoals beryllium, zuurstof en koolstof. Na verloop van honderden miljoenen jaren hadden de eerste sterren al hun waterstofvoorraad verbruikt. En God zag dat het goed was.

Toen sprak God: “Laat ons nu die lichtere elementen, die in de eerste sterren gevormd zijn, als bouwstenen voor zwaardere elementen gebruiken, zodat uiteindelijk alle elementen die nodig zijn om leven te laten ontstaan, kunnen verschijnen.” En zo geschiedde. Als laatste activiteit ontploften de opgebrande sterren met zo’n enorme kracht, dat een deel van hun atomen in elkaar geslagen werd, met als resultaat de vorming van zwaardere elementen. De brokstukken van die supernova’s werden de ruimte ingeslingerd en sommige ervan kwamen na verloop van tijd in jonge sterren terecht. En God zag dat het goed was.

Toen sprak God: “Laat deze tweede generatie sterren een cyclus doormaken gelijkend op die van de eerste generatie sterren, zodat er door fusiereacties weer andere zware elementen kunnen gevormd worden.” En zo geschiedde. Wederom brandden de sterren hun voorraad waterstof en helium op , weer explodeerden zij als supernova’s en weer werden de hierbij gevormde zware elementen de ruimte ingeslingerd. En God zag dat het goed was.

Toen sprak God: “Laat er nu rond de zon planeten verschijnen, de ene dichter bij, de andere verder weg”. En zo geschiedde. In de punten van asymmetrie begonnen stof en grotere brokstukken van geëxplodeerde sterren te aggregeren. Die aggregaten trokken rondzwevend fossiel sterrenstof uit hun omgeving aan en werden alsmaar groter. Uiteindelijk werden zij door grote aantallen meteoorinslagen gloeiend heet en vloeibaar. En God zag dat het goed was.

Toen sprak God: “Laat nu op de planeet aarde de voorwaarden tot het ontstaan van leven tot stand komen.” En zo geschiedde. De meteorenregen hield nagenoeg op en de aarde begon af te koelen. Na enkele honderden miljoenen jaren was het aardoppervlak zo hard en koel geworden dat het regenwater niet meer onmiddellijk verdampte. In het water van de poelen verschenen allerlei organische moleculen die met elkaar gingen aggregeren. Sommige aggregaten raakten in een membraantje ingekapseld. En God zag dat dit alles goed was.

Toen sprak God: “Laat die membraancompartimenten leven. Laat hen communiceren, zich vermenigvuldigen en evolueren in de loop van de tijd, zodat uiteindelijk de gehele aarde van leven zal krioelen. En zo geschiedde. De membraancompartimenten gingen communiceren, hun bouw en taal werden steeds complexer en zij gingen voortdurend naar nieuwe woonplaatsen op zoek. Eerst ontstonden de bacteriën. Sommige bacteriën nestelden zich in weer grotere bacteriën en zodoende creëerden zij een complexer celtype. Dit fungeerde dan weer als bouwelement voor andere communicerende compartimenten, waardoor de complexiteit gestadig toenam. Na verloop van vele jaren gingen de verschillende compartimenten zulke verschillende talen gebruiken dat zij mekaar nog nauwelijks of zelfs niet meer verstonden. In sommige compartimenten ontstonden mannetjes en vrouwtjes. En God zag dat het goed was.

Toen sprak God: “Nu is op de blauwe planeet aarde, met haar tientallen miljoenen verschillende soorten organismen, de tijd gekomen dat de mens kan verschijnen.” En zo geschiedde. In de lijn van de gewervelde dieren werd een populatie bewust: haar leden wisten dat zij wisten, zij erkenden God als hun Schepper en zij konden zich realiseren dat hun leven op aarde meer was dan louter toeval.

En God sprak: “Zie, ik heb U geschapen naar mijn beeld en gelijkenis: gedraag U ernaar. Gij moogt heersen over alle organismen in de lucht, op het land en in het water. Zij kunnen u tot voedsel dienen. Ik geef U het vermogen alle wetmatigheden van de niet-levende materie naar Uw hand te zetten. Maar gebruik Uw kennis alleen tot welzijn van Uw evennaaste, Uzelf en heel mijn schepping”

En toen God dit alles had voltooid, verklaarde hij de zevende dag van de aardse week heilig, omdat God toen rustte van al het werk dat Hij geschapen en tot stand gebracht had. Dit is dat scheppingsgeschiedenis van hemel en aarde volgens de inzichten van de schrijver in het jaar des Heren 1996

Arnold De Loof
It's been said that everything in the universe is fundamentally composed of energy.Since energy cannot be created or destroyed,some speculate that living beings never truly die.Their life energy is simply returned to the universe in its simplest form.

#12


  • Gast

Geplaatst op 01 maart 2004 - 11:39

Er is een enorm verschil tussen weten en geloven.
Men geloofde dat de aarde plat was en we weten dat hij rond is.
Stel je voor dat men gelooft dat je een moordenaar bent,zonder het nodig te vinden van het zeker te weten.
De geschiedenis van het geloof is dan ook een van moord,martelingen,brandstapels en noem maar op.
Geld en macht zijn steeds de drijfveer geweest om mensen door het een of ander geloof aan zich te binden en uit te buiten.
Sommige mensen kunnen zich niet houden aan de regels die er nodig zijn
in de maatschappij.Voor hen is het geloof een stok achter de deur,want ze zullen eeuwig branden in de hel of eeuwig zonder zonnebril het licht van God aanschouwen.

#13

arjesara

    arjesara


  • >250 berichten
  • 259 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 maart 2004 - 12:25

Roger: betrekkelijk weinig mensen hebben serieus geloofd dat de aarde plat was. Dat wordt ondermeer bevestigd in "De wetenschappelijke revolutie" van Rienk Vermij
De rest van de vergelijkingen moet je maar ens hoognodig uitleggen ant zoals het er nu staat is onbegrijpelijk.
Mijns insziens is religie een kwestie van het geloven van bepaalde axioma's en daarop voortborduren zodanig dat de axioma's tot universele waarheid worden aangenomen (vaak dan, ik ken uitzonderingen hierop van religieuze belevingen van bepaalde vrienden van mij zoals een theologiestudent die zegt een "dynamisch godsbeeld te hebben")
Natuurwetenschap gaat over het algemeen veel pragmatischer om met de axioma's die gebruikt worden. Vaak kost het wel enige tijd voordat een axioma niet meer wordt gehanteerd en is er tot op zekere hoogte de zelde starheid als ie je bij "religieuzen" ziet maar meestal laat men deze wel vallen als men hier duidelijke aanwijzingen voor heeft in de vorm van experimentele resultaten.

#14


  • Gast

Geplaatst op 01 maart 2004 - 14:18

Arjesara,dit is mijn geloof punt.En wat een ander geloofd kan me geen barst schelen zolang ze maar niet aan mijn deur bellen.Over geloof kan men eindeloos blijven doorpraten,juist omdat het op losse schroeven staat.

#15

arjesara

    arjesara


  • >250 berichten
  • 259 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 01 maart 2004 - 15:48

Tsja, een geloof is niet echt goed bewijsbaar maar zoals al eerder gezegd: niet bewijsbaar is niet gelijk aan onveranderlijk. Aangehaalde theologiestudent en ik hebben regelmatig filosofisch/religieus verantwoorde discussies en het komt regelmatig voor dat een van ons beide onze mening over wetenschapsbeoefening of de ander zijn religieuze opvattingen moet aanpassen omdat het vaak leidt tot ridiculiteit over en weer.
Des te beter waardeer ik, en volgens mij hij ook, onze wederzijdse vriendschap. We accepteren dat er verschillen zijn en we kunnen zonder persoonlijk te beledigen goed discuscieren maar we zijn alletwee redelijk koppig zodat het lang duurt voordat een van ons beide een axioma opgeeft.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures