Springen naar inhoud

Josker

Lid geworden: 14 jun 2018
Offline Laatste activiteit: Gisteren, 20:26

Onderwerpen die ik ben begonnen

Polyurethaan "rot" weg?

02 september 2018 - 08:44

Ik ben de paar recente jaren zoveel polyurethaan bevattende producten tegengekomen tussen afval en rommel, vaak zelfs voor de rest nieuw / ongebruikt uitziende, dat de toepassing van dit materiaal me een serieuze fout, of een doelbewust (vind ik nog erger) verkopen van producten met korte levensduur, zelfs ongebruikt, lijkt.

 

Ik spreek hier over toepassingen in kledij en bagage producten zoals schoenen, riemen, valiezen, handtassen en dergelijke, allicht bedoeld als een imitatie van leder.

Producenten hanteren vaak gepatenteerde benamingen die polyurethaan niet direct vermelden, een beetje zoals "Rust Buster Technology" in plaats van "verzinking".

 

Deze als van leder uitziende en aanvoelende / soepele producten krijgen volgens wat ik zag duidelijk de gelegenheid niet om te slijten: het vel polyurethaan scheurt veel te gemakkelijk en heeft weinig adhesie, je kunt er gewoon met een vingertop gaten in wrijven, en je vingertop is dan plakkerig zwart. Zodra de oppervlaktespanning (?) ergens weg is gaat het snel.

Het polyurethaan lijkt me gesproeid / gespoten op een enkellaags textielweefsel, vaak nog met een allicht eveneens eropgespoten soort schuim / mousse ertussen, die mee afwrijft, en allicht bedoeld is om de dikte van echt leder te suggeren.

 

Zelfs niet-PU zijnde schoenzolen worden soms klaarblijkelijk "vastgelijmd" op de onderkant ermee, en je kunt dan de zool zomaar met de hand gemakkelijk lostrekken tot de hak (waar nagels / kramplaten dat verder verhinderen).

 

Ik heb zware van leder uitziende motovesten gezien, die eruitzagen alsof ze er een kilometer mee door doornstruiken hebben gereden. Maar dus een bekleding hadden van deze PU lederimitatie, dat vaak onvermeld wordt gelaten middels een "synthetic leather" of gewoon "synthetic".

 

Verder, schoen/laars zolen. Dik, schokdempend en licht, maar er lijkt me iets speciaals aan de hand: de polyurethaan lijkt op relatief korte tijd (gebaseerd kassa ticket of productiejaar aanduiding) haar samenhang te verliezen, ze valt uit elkaar als een natte cake, en voor de rest nauwelijks sporen van gebruik, quasi nieuw uitziend.

 

Ik heb enige jaren terug eens een regenvest gekocht met op het label "coating 100% PU", die watertegenhoudende coating was als een binnenbekleding, en de vest hield de regen buiten, maar enkele maanden later hing ze in flarden alsof ze een rottingsproces doormaakte.

 

Ik ben veel Made in Italy dameslaarzen tegengekomen, met buitenbekleding echt leder, degelijk, maar binnenbekleding zo een PU velletje (allicht om enige euro's van de totaalkost uit te winnen), geruineerd, en de botten onderaan liggende / plakkende vol smurrie, alzo de botten tot onbruikbaar reducerende, spijts de voor de rest wèl degelijke materialen.

 

Polyurethaan, althans de soorten (?) gebruikt in deze toepassingen, lijkt me dus duidelijk te ontbinden in erg gewone situaties - dus geen fabriekschemicalien of zo vereist, maar een stof of stoffen die in de vrije omgeving aanwezig zijn, misschien zelfs gewoon water of waterdamp.

Op het label van die regenvest die ik kocht stond er "bio-degradeable environmental friendly" als een verkoopsargument. Toen stond ik er weinig bij stil, maar "bio-degradeable" is een toffer klinkende term voor "kan rotten", en klaarblijkelijk had dat proces geen 10 of 100 jaar nodig, maar gewoon enkele maanden als regenvest voor een fietser, dus lichaamstemperatuur en vocht.

Dat die regenvest dan afval wordt, en er een vervangende moet worden geproduceerd, werd klaarblijkelijk buiten die "environmental friendly" beschouwing gelaten.

Intussen zie ik ook "100% recyclable" als argument, dat nu dezelfde gedachte opwekt.

 

Ik maak me dus zorgen. Ik ben iemand die graag wat voorraad van verbruiksproducten aanhoudt, om wat onafhankelijker te zijn, en een stock die tijdens opslag al waardeloos wordt verhindert net dat.

 

De precieze aanleiding voor mijn onderwerp: ik kocht gisteren 3 paar werklaarzen (stalen tip) van een Belgisch merk "Bekina", tweedehands maar nieuw / ongebruikt uitziende. Toen ik "Bekina" opzocht op internet las ik "gemaakt van NEOTANE", en "NEOTANE® Technology is de verzamelnaam voor de materialen die we gebruiken (hoogwaardig polyurethaan)".

En ik maakte me dus direct al zorgen. Want bij regenvesten ben ik al "Flexothane" tegengekomen, en dat bleek ook polyurethaan, en dat bleek vol scheurtjes te komen, wel op een andere wijze, het leek als het materiaal krimpte, en er krimpscheurtjes kwamen. En ze verkopen "reparatie klevers", 1 euro per stuk, peperduur voor wat het is.

Maar ik bleek gisteren geluk te hebben gehad, aan de binnenkant van de laarzen die ik kocht stond productiejaar 1992, PU weinig of niet toegepast, en ze wegen zwaar, dus allicht volledig van rubber.

Dat laatste bleek intussen overigens een goede manier te zijn om de "brol" te herkennen tussen schoenen: PU+schuimvulling om leder te imiteren weegt beduidend minder dan leder en bij botten zonder dikke zware (niet PU) zolen valt dat zo nog op.

 

Ik zou dus graag weten wat er precies aan de hand is met polyurethaan, algemeen, of tenminste bepaalde versies (?) ervan.

Het lijkt me sterk op het UV debacle, ik kom oeroude (van die lichtgele) wasmanden tegen uit plastiek, en die plastiek is nog even taai als weleer, terwijl recentere plastieksoorten klaarblijkelijk niet meer UV resistent, verbrossen en scheuren/breken, en er nog recenter UV stabilisatoren (en vrij duur) werden toegevoegd om dat te verhinderen.

Polyurethaan zit intussen in heel veel producten, inclusief isolatie in de bouw, ook als na isolatie van spouwmuren van oudere gebouwen. Tijdbommen?


rollenketting, fabrieks-"voorspanning".

07 juli 2018 - 20:47

Waarover het gaat:

Rollenkettingen vertonen in het begin van hun levensduur / initieel een snelle verlenging onder spanning.

Door die verlenging vergroot de afstand tussen schakels, waardoor ze minder uitgelijnd raken met de tanden van de tandwielen, en die zo sneller slijten.

 

Nu, als oplossing worden kettingen aangeboden die voorgespannen zijn, dwz dat ze na productie met een machine zodanig worden belast dat ze, bij de gebruiker/koper, die snelle initiele verlenging niet meer vertonen, en zo de levensduur van de aandrijving tot met de helft kunnen doen toenemen.

 

Dit snap ik dus niet. Om de afstand tussen de schakels na voorspanning deze van de standaard te houden, dan zouden ze wel bepaalde maten van de  kettingonderdelen moeten wijzigen, die na voorspanning dan gewijzigd zijn tot de standaard dimensies.

 

Dat zou dan betekenen dat de fabrikanten van rollenkettingonderdelen een extra productgamma hebben, speciaal voor later voorgespannen kettingen.

 

Ik kom die voorgespannen versie aanbiedingen overal tegen, ook industrieel, dus is het erg aannemelijk dat dat wèl levensduurverlengend werkt, en dat ik iets over het hoofd zie. Enig idee wat?


Kunststof smelten

16 juni 2018 - 09:12

Hallo,

 

Ik experimenteer sinds enige tijd met het "bijsmelten" van aan slijtage onderhevige kunststofplaatjes die gemonteerd zitten onderaan een product dat stoot/schuurt op allerhande harde oppervlakken, de achterkant eerst.

Normaal worden die in hun geheel vervangen (vrij duur, ook beduidend veel werk, en veel verschillende montages zodat je niet kan uitwisselen tussen merken), en mijn idee is of ik ze niet kan bijsmelten - zijnde het weggesleten materiaal vervangen door nieuw, middels soldeerbout.

Ik weet niet zeker over welke kunststoffen het gaat. Vermoedelijk PVC (HCl geur bij smelten) en nylon (trekt draden). Er zijn van beide ook nogal wat soorten. Ook soorten rubbers komen voor, sommige smelten, sommige schroeien - zijn niet zo aan te vullen, alhoewel nylon toch enige sterke hechting ermee lijkt te maken.

Mijn werkwijze is om het gesleten oppervlak ruw te maken (putjes), voor te verwarmen, en dan stelselmatig materiaal toevoegen, samendrukken, en aan het eind de vorm afwerken.

 

Maar ik merk dat de mechanische eigenschappen, op vlak van slijtageresistentie, negatief veranderen door het smelten. Waardoor dit precies komt, en of er iets aan te doen valt, poog ik hier te weten te komen.

 

Enerzijds zet materiaal bij opwarmen uit, het smelten maakt mogelijk dat er insluitsels komen, waardoor er binnen slijtende contactoppervlak feitelijk minder materiaal per eenheid oppervlakte is, en dus navenant sneller (in eenheden afstand) slijt.

Anderzijds kunnen uit het materiaal bepaalde stoffen ontwijken (de rook) die de mechanische eigenschappen wijzigen.

En tenslotte, kan de kunststof teveel verhitten, en deels geschroeid / verbrandt zijn, met hetzelfde gevolg.

 

Ik ben op de hoogte van het ontwijken van gevaarlijke stoffen, en dat er dus enige omzichtigheid moet zijn om inademing te minimaliseren.

 

Dit alles gevraagd als leek-zijnde op vlak van kunststoffen en hun productie - mechanische eigenschappen (wel enige noties van).

 

Groeten en dank bij voorbaat.


Democratie?

16 juni 2018 - 08:51

*** Inleiding ***

 

Volgens https://nl.wikipedia...wiki/Democratiebetekent het woord "volksheerschappij".

Het volk "heerst".

 

Democratie gaat over macht, macht gaat over anderen onderwerpen aan je wil.

Dat "het volk", is een verzameling personen, waarvan een deel het ander deel dus onderwerpt.

 

Macht wordt maar relevant bij onenigheid. Immers, als iedereen hetzelfde wilt, is macht onnodig.

Volgens dezelfde bron, is "de voltallige bevolking soeverein".

De dichtste benadering van de voltallige bevolking is een meerderheid ervan.

Een meerderheid is meer dan de helft.

 

Conclusie, democratie betekent dat meerderheden binnen het volk impliciet (de rest) minderheden binnen het volk kunnen onderwerpen aan hun wil.

 

*** Mijn kritiek ***

 

Over dat kunnen onderwerpen, macht hebben, wens ik, als nieuwe forumbezoeker en eerste post, hier een figuurlijke lans te breken - ik ben niet (meer) akkoord met het gebruik/de toepassing van het woord "democratie" heden ten dage door sommigen.

Volgens mij, betekent macht hebben je wil kunnen doordrukken, anderen kunnen onderwerpen wanneer je dat nodig acht, over een onderwerp dat je zelf kiest.

Anders gezegd: ingrijpen waar en wanneer je dat nodig acht.

Dat betekent niet, zoals sommigen beweren, dat je elke beslissing moet nemen. Je kan iemand aanstellen (het jargon-woord daarvan is "mandateren") om dat in jouw plaats te doen, maar je geeft hierbij je macht niet af, je kan immers, waar en wanneer je dat nodig acht / ontevreden bent, de door die aangestelde genomen beslissingen teniet doen, en die aanstelling terug intrekken.

 

Sommigen vinden dat "onze" verkiezingen betekenen dat we macht hebben.

Ik niet, ik vind dat het enige dat "we" daar doen, het uitreiken van carte blanches voor 4 jaar / (jargon: legislatuur duur) is. Immers, de gekozen personen, kunnen gedurende die tijd beslissingen nemen, waar je enkel machteloos op kunt toezien / lijdzaam moet ondergaan.

En, die gekozen personen, vormen een minderheid binnen het volk. Zelfs een erg kleine minderheid.

En de facto, nog kleiner, want als je de stemmingen van / de beslissingen door, die erg kleine minderheid eens bekijkt, merk je dat ze "in blok" stemmen volgens hun partijen, anders gezegd: ze stemmen volgens wat de partijbesturen willen, zijnde een figuurlijke handvol personen.

 

In een democratie kan terecht worden gesteld dat de meeste mensen rondom je achter de genomen beslissingen staan. Ik zie dat als een positief iets omdat ik vind dat een samenleving van mensen beter werkt als de mate van conflict (gevolg van onderdrukken/onderwerpen) het minste is.

Me dunkt is dat hier niet het geval, en bijgevolg is de (mijn) eindconclusie dat we helemaal niet in een democratie leven, eerder het omgekeerde, dictatuur, want want is (numeriek-percentueel) het verschil tussen 1 persoon die de rest van de samenleving onderwerpt, en een dozijn personen die dat doet?

 

Met welk motief beweren sommigen dan dat er democratie is?

Stel de meester/slaaf relatie. Relevant, want uiteindelijk betekent macht hebben ook dat je andermans productie kunt bemachtigen zonder genoopt te zijn een ervoor gevraagd iets terug te doen - waarmee het economische basisprincipe (ruil / handel) is geschonden.

Waarom zou de meester de feitelijke slaaf willen wijsmaken dat hij meester is?

Opdat de slaaf in de relatie zich bij zijn situatie zou neerleggen / zich niet zou verzetten, en het voor de meester gemakkelijker maakt?

 

*** Een voorbeeld ***

 

Dat ook nog eens de link legt tussen politiek en economie.

Er is een prestatie verricht en de presterende is eigenaar van / baas over de vrucht van de prestatie.

Er is iemand die de vrucht van de prestatie wenst te gebruiken.

Als de eigenaar dat goedkeurt, kan dat.

Dit forum heeft (een) eigenaar(s).

Die heeft / hebben recht om, op eender welke basis, posts van leden van het forum, of leden zelf, te verwijderen.

Die leden, kunnen zich niet beroepen op democratie.

Democratie, is enkel van toepassing in het geval dat er meerdere eigenaars zijn, en enkel tussen die eigenaars, ie een meerderheid ervan kan bij stemming een minderheid onderwerpen. In geval die eigenaars eenzelfde "aandeel" hebben in de prestatie/de vrucht ervan. Bij ongelijk, gaat het numerieke niet over de eigenaars, maar over de "aandelen".

Dat illustreert ook het enige verschil tussen politiek en economie, bij een gelijkheid wordt individueel "aandeel"

irrelevant, iemand die 2 keer zoveel koeien melkt op een uur als een andere, heeft spijts die dubbele prestatie toch maar evenveel te zeggen. Het verschil tussen politiek en economie is dus het prestatie-element.

 

Natuurlijk, en belangrijk, de dubbel presterende kan daar vrijwillig mee akkoord gaan. Liefdadigheid / anderen helpen, voor niks, is ook een uiting van wil.

In een samenleving zonder machtsinstrumenten, kunnen monopolies enkel ontstaan door reputatie, reputatie door het leveren van prestaties die door anderen gewaardeerd worden. En heeft niemand privileges, dus als zulke gereputeerden "foert" beginnen te zeggen, is er geen instrument / geen drempel die anderen tegenhoudt hun concurrent te worden en hun klanten af te snoepen.

 

Vriendelijke groeten,

 

Man, 1970, made in Belgium, over enige maanden verplicht een volgende "carte blanche voor 4 jaar" uit te reiken, uitdrukkelijk of genegeerd (geval ongeldig/blanco), door machthebbers.