Pagina 2 van 2

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: vr 22 jun 2018, 22:32
door jadatis
Mogelijk kun je nog wat verbeteren in het proces van opsmelten.

Zelf heb ik een elektrische verfbrander, die op temperatuur is in te stellen.

Mogelijk kun je een heel plaatje daarmee op het oude smelten door alleen de rakkvlakken te verwarmen en dan tegen elkaar.

Ook kun je denken aan de strijkkralen methode.

Dan vetvrij bakpapier op het te bevestigen plaatje en dan met strijkbout .

Als voldoende afgekoeld , laat het papier vanzelf los.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: za 23 jun 2018, 09:02
door Josker
jadatis schreef: Mogelijk kun je nog wat verbeteren in het proces van opsmelten.

Zelf heb ik een elektrische verfbrander, die op temperatuur is in te stellen.

Mogelijk kun je een heel plaatje daarmee op het oude smelten door alleen de rakkvlakken te verwarmen en dan tegen elkaar.

Ook kun je denken aan de strijkkralen methode.

Dan vetvrij bakpapier op het te bevestigen plaatje en dan met strijkbout .

Als voldoende afgekoeld , laat het papier vanzelf los.
Ben nooit eerder de term "strijkkralen" tegengekomen.
Wel de kralen, ik heb er zelfs een pot van bijeengekocht, omdat sommige schoenen kralen hebben, die soms losgeraakt zijn / verloren, of beschadigd. Maar dat ze bedoeld waren om door opwarmen aan elkaar te doen plakken, wist ik niet.
Echter, mijn doel was anders: ik wou "bijsmelten", plastiek "afsmelten" van slooponderdelen, en aansmelten om andere een nieuw leven te geven / te herstellen.
Dat lukte, alleen blijkt de kunststof dan te gemakkelijk te slijten (verpulveren).
Plaatjes op schoenhakken zijn onderhevig aan een erg moeilijke combinatie van slijtende factoren.
Schuren langs en stoten (met lichaamsgewicht) op erg harde oppervlakken (straat).
Die daarnaast nog erg heet kunnen zijn in de zomer (bvb er zijn schoenen waarvan de onderkant als 1 deel lijkt gegoten te zijn in een eerder zachte kunststof, die klaarblijkelijk smelt in contact met hete beton/asfalt, je ziet dat aan ingegoten vuiligheid).
Hardheid en elasticiteit (taaiheid) sluiten elkaar doorgaans uit.
Tegen het schuren is een hard materiaal vereist, tegen het stoten/hameren een elastisch / taai materiaal.
En dat combineert dus niet.
Er zijn oplossingen: plaatjes op plaatjes, ie, achteraan het hakplaatje wordt een hardstaalplaatje (klein driehoekje, of een V vorm, geschroefd).
Nog een zogenaamde oplossingk, bij gerondzoek vandaag tegengekomen op https://www.supertap.eu/- https://en.wikipedia.org/wiki/Thermoplastic_polyurethane
Elastisch en hard.
Maar ik heb erg slechte ervaring met alles waar polyurethaan in zit.
Bvb zolen die hydroliseren, en de polyurethaan die gewoon in grote brokken loskomt, nogal gek: je moet de schoenen regelmatig dragen of de zolen desintegreren.
En in kleding, polyurethaan wordt vaak gebruikt als goedkoper gelijk-uitziend alternatief voor leder.
Ze spuiten er zelfs eerst een mousse op, om ook de dikte van leder te imiteren.
Alleen, de polyurethaan pelt in velletjes los. Je kan met een vinger het er als een vettige smeer afwrijven, je vinger is zwart. Er zijn veel Made in Italy botten, buiten leder, binnenbekleding zo een velletje nep van PU, onherstelbaar, zot veel werk en je kunt niet overal aan.
Zelfde voor handtassen, riemen.
Enkel 100% PU (enkel riemen) heeft dat niet, maar zulke riemen zijn taaie slangen, bochten/vouwen blijven er gewoon in staan, trekt op niks en is ambetant. Maar in vergelijking met harde plastiek, toch veel elastischer/taaier. Ze zijn stevig. Ik denk er nu aan om de PU van zo een riem eens te smelten, en te zien wat dat geeft. Ik kan er  goedkoop aan raken, en een riem is veel materiaal/grondstof voor mijn toepassing.
Zodra tijd, ga ik eens wat zulke riem-PU insmelten in 1 van mijn nutteloze herstellingen, om te zien of het als een soort bindmiddel voor de grovere / gemakkelijk afbrokkelende nylon deeltjes kan fungeren.
Er zijn veel soorten PU, dus het is best mogelijk dat die riemen een foute zijn.
Dan ga ik moeten uitzoeken of die "mono-component TPU" zit in 1 of ander product dat ik tegenkom goedkoop/afval.
Zoals u zegt, ik moet eens een verhittingsgereedschap zoeken waarvan ik de temperatuur kan instellen, dat is mogelijk nog een reden voor de slechtere structuur van het hersmoltene. Bvb ik smelt wit nylon en het ziet er nadien bruin uit. Komt me uit, want meestal zijn hakken donkerder van kleur, vaak voeg ik aan de zijkant van het aangesmolten nylon nog eens zwart pvc (ook via smelten). Maar dat bruin worden kan wijzen op geschroeid, (deels) verbrand nylon.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: za 23 jun 2018, 09:16
door Josker
Marko schreef: Ik denk dat het met het mank zijn wel meevalt. Inderdaad zijn plastics goed bewerkbaar, erg hard zijn ze eigenlijk nooit, hoewel ook daar de uitzonderingen de regel bevestigen. Het zal dus altijd slijten, en vermoedelijk sneller dan een origineel plaatje. Maar is op zich toch niet erg? De levensduur van de schoen/hak is met de reparatie toch verlengd.
 
Als het energie moet absorberen moet je inderdaad aan rubberachtige materialen denken. Sommige zijn smeltbaar, de zogenaamde thermoplastiche elastomeren. De zool van sportschoenen is er vaak van gemaakt, en telefoonhoesjes (verkocht als "TPU leather") ook. Dat vloeit bij relatief lage temperaturen en heeft na afkoelen opnieuw rubberachtige eigenschappen.
Ik lees uw post pas nu, na de eropvolgende (gemist wegens nieuwe draad pagina).
Ja, ik kwam intussen ook op die TPU uit.
De slijtage van mijn aangesmolten nylon is overdreven, onacceptabel, gewoon een dozijn keer met de hak kloppen op een betontegel en ik zie al enkele mm weg. Het ziet er hard en degelijk uit, maar het is onacceptabel bros.
Daarom dat ik begon te denken in de zin van "bindmiddel" en "elastisch", toevoegen (mixen) aan mijn mislukte reparaties.
Bvb er zijn antilekfietsbanden (Schwalbe model Marathon Plus) waar ze op de antilek laag (dewelke een soort blauwe kunststof is) keramische deeltjes hebben aangebracht, die bedoeld zijn om ingeprikte stukjes steen/glas, bot te slijten, zodat ze niet verder zouden indringen, of tenminste trager. Nu, dat is de reklame, of dat in de praktijk ook werkt is iets anders.
Deze toepassing is omgekeerd de mijne, ik wil hard elastischer/zachter maken met materialen met de betreffende eigenschappen, maar het principe (mixen) is hetzelfde.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: za 30 jun 2018, 17:25
door Josker
Ik heb geleerd met een grote bocht te lopen rond alles wat polyurethaan bevat, zoals dat "TPU leather".
Omdat ik vanalles heb gezien, in zodanig lamentabele toestand dat het enkel nog goed is voor de vuilbak.
Vesten, meubelen, schoenen, handtassen, riemen, valiezen, die veelal voor de rest zelfs amper gebruikssporen vertonen, alsof het niet het gebruik was dat ze ruineerde.
Lees dit eens: http://www.phlmetropolis.com/2011/11/the-case-of-the-crumbling-shoes.php
Ik heb dat dus al tientallen keren in het echt (markten, tweedehands) gezien. In het begin zelfs eens gekocht in een kringwinkel. Ze leken bijna nieuw, op het zicht zag ik er niks aan, ik kocht ze, kwam thuis, deed ze aan, en liep er thuis mee rond tot 's avonds. Ik wilde ze uitdoen, trok aan de hak, en ik had de zool alleen vast. Dat was precies zo een "WTF" uit strips. Ik deed de andere voorzichtiger uit, maar besloot toch eens aan de zool te trekken, en die kwam dus eveneens zo gemakkelijk los. En niet als geheel maar losgescheurd zo ergens rond een middenvlak van de zool, eigenlijk geen vlak, eerder pokdalig.
Met dat materiaal experimenteren lijkt me dus nog meer tijd verprutsen.
Ik besef dat je niet mag veralgemenen en dat er betere polyurethaan kan bestaan, maar vooralsnog moet ik de eerste daarvan nog tegenkomen. Afbladderende oppervlakken, verkruimeld materiaal, zwarte vettige smeer die je kan afwrijven. Dat is voor mij toch nog toe de realiteit achter de reklame.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: zo 02 dec 2018, 12:18
door Josker
Intussen heb ik wat zitten experimenteren, en een oplossing ontdekt: de kunststof van spanbandjes. Voordeel: die vind ik genoeg als afval (de overschot afgeknipt na aanspannen, of gewoon gebroken en weggegooid).

Nadeel: om 1 of andere reden, ietwat vreemd, hecht die totaal niet aan de andere kunststoffen die ik al poogde.

Wat doe ik: de originele kunststoffen die ik poogde, maar dus te hard/bros bleken en veel te snel afslijten als korrels dan nog, ermee mengen. Bvb zo een "slecht hersteld" plaatje, met soldeerbout putjes in maken, de "spanband plastiek" erin smelten, en dan, tja, roeren tot een geheel. Geen chemische/covalente/enz binding maar een mechanische zoals ankers in beton.

En dat doet blijkbaar dat afslijten in korrels stoppen.

Ik zou graag weten uit welke kunststof (of kunststoffen?) die spanbandjes worden gemaakt, en alzo misschien ook een verklaring voor dat niet hechten aan andere.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: zo 02 dec 2018, 14:25
door klazon
Die spanbandjes zijn gemaakt van nylon. En dat is inderdaad nergens mee te lijmen. Hoe dat komt weet ik niet.
Die bandjes heten in het Nederlands tiewraps, de originele fabrikant noemde ze ty-raps.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: zo 02 dec 2018, 15:12
door Michel Uphoff
Nylon is wel (maar met matige hechtkracht) te verlijmen met hot glue. Eerst de oppervlakken goed ruwen.
 
Aanvulling: Net even getest met twee tie-wraps om te zien of ik tot een inschatting van de hechtkracht kan komen.
Het goed geschuurde oppervlak van 1 cm2 verlijmd met die hot glue en af laten koelen. Ik kon nog nét de twee delen van elkaar trekken (belasting:afschuiving), ik schat het op een kg of 30 per cm2. Aan de breuk te beoordelen was het de lijm zelf die de geest gaf, op beide wraps zit nog lijm.
 
Of dat in deze situatie toereikend is, weet ik niet.

Re: Kunststof smelten

Geplaatst: wo 05 dec 2018, 20:00
door Josker
Ik had het niet over lijmen, maar samensmelten / samenlassen met andere kunststoffen.
Alle kunststoffen waar ik totnogtoe mee probeerde, smolten vrij goed samen tot 1 geheel. Bvb een plaatje "verdikken" door alleen maar de oppervlakken te smelten.
Maar met die spanbandjes-kunststof, mogelijk nylon, moet ik dus in de diepte smelten, om hechting op loutere mechanische basis te realiseren (zoals verankering van bvb plug in muur). Nadeel van dat diepte-smelten is dat de hele zaak zo veel meer moet opwarmen, met allerhande risico's zoals week worden/vervormen/lossmelten van ingegoten montagepennetjes.
De hakken zijn vaak van witte harde kunststof, ik dacht net dat dat nylon was, die dus wèl goed samensmelt en daarom dat ik het eerst een goed idee vond.
Alleen te bros, daarom dat hakken zelf veel sneller slijten dan de slijtplaatjes.
Neem bvb de witte sterke draadjes waarmee ze soms prijsetiketten vastmaken.
Dat is nylon, en dat smelt goed samen, net als die kunststof van hakken.
Maar spanbandjes, om 1 of andere reden hecht het gesmoltene met geen andere kunststof.
Ik heb echt al vanalles van kunststoffen geprobeerd met smelten, waaronder nylon, en dat spanbandjesplastiek lijkt precies een unicum daarin.
Misschien is er een verklaring op vlak van soorten nylon, geen idee.