Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Moderator: physicalattraction

Reageer
Berichten: 12

Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

In het begin, toen de uitdijing pas bezig was, moet de kromming van de ruimtetijd zodanig zijn geweest dat t=0. Daar alle massieve hemellichamen heel dicht bij elkaar stonden. Later, bij toenemende uitdijing, moet die gravitationele tijddilatatie zijn verminderd, toch? Een eindeloos toenemende afname van de gravitationele tijddilatatie.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.
Gebruikersavatar
Berichten: 1.341

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Toen de uitdijing pas bezig was waren er nog geen massieve hemellichamen. Alles wat er was, was een min of meer uniforme zee van deeltjes en straling.

Tijddilatatie zal flink geweest zijn, maar wat betekent dat? Het zegt iets over het verloop van tijd t.o.v. dat verloop op een andere plaats. Maar als die tijddilatatie overal vrijwel gelijk is wordt het een zinloos begrip.

Berichten: 739

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Van t= 0 tot t = 10-43 sec (Planck epoch) was er sprake van een singulariteit van 10-35 m waar we verder alleen maar over kunnen speculeren en gaan we er vanuit gezien de extreme omstandigheden dat de 4 natuurkrachten waaronder zwaartekracht niet bestonden en dat er een universele "oerkracht" was. Tussen t = 10-43 en 10-36 sec. geraakte de zwaartekracht als eerste los van deze universele kracht (wat zou verklaren waarom zwaartekracht 1038 keer zwakker is dan de sterke kernkracht.)
Op dat moment ontstonden de eerste fundamentele deeltjes en toen de sterke kernkracht vrij kwam ontstond de korte inflatie periode waarbij het heelal in een fractie van een seconde 1026 keer groter werd (ongeveer 10 cm)

Nu wordt gravitationele tijddilatatie uiteraard veroorzaakt door een zwaartekracht veld maar op het moment van de inflatie periode was de sterke kernkracht dus 1038 keer sterker dan de zwaartekracht. M.a.w: zwaartekracht speelde nog geen rol van betekenis. Dat gebeurde pas toen alles door de uitdijing afgekoeld was en de eerste waterstofatomen en (veel) later de eerste sterren waren ontstaan. Omdat de sterke kernkracht een heel kort bereik heeft (10-15 m) en de zwaartekracht oneindig is ging deze pas veel later een rol spelen in het uit de singulariteit ontstane ruimte-tijd continuüm.

Misschien was er op enig moment na t = 0 sprake van "tijddilatatie" maar dat was dan niet veroorzaakt door de zwaartekracht aangezien deze tijdens t= 0 tot t = 10-43 sec. nog niet bestond. Maar hoe dan ook: aangezien er verder niets was om te vergelijken kun je niet spreken van tijddilatatie en is het hele concept inderdaad zinloos. Er was in ieder geval op t=0 helemaal geen tijddilatatie want de omstandigheden (en de oerknal theorie) stellen dat de ruimte-tijd waarin wij nu leven nog niet bestond.

Berichten: 12

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Xilvo schreef:
wo 26 jun 2019, 09:48
Toen de uitdijing pas bezig was waren er nog geen massieve hemellichamen. Alles wat er was, was een min of meer uniforme zee van deeltjes en straling.

Tijddilatatie zal flink geweest zijn, maar wat betekent dat? Het zegt iets over het verloop van tijd t.o.v. dat verloop op een andere plaats. Maar als die tijddilatatie overal vrijwel gelijk is wordt het een zinloos begrip.
Je kan de invloed van de gravitatie op de tijd toen de objecten nog dicht bij elkaar stonden vergelijken met de invloed van de gravitatie op de tijd op een later moment toen de massieve objecten meer uitgedijd waren. Zo vergelijk je twee posities. Er moet daartussen toch een betekenisvol verschil zijn, niet? Hoe denk je dan over 'de tijd' en 'de leeftijd van het heelal' indien de invloed van de gravitatie op de tijd door de massieve objecten door uitdijing progressief verminderde doorheen het verleden en naar de toekomst nog meer vermindert?

Berichten: 12

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Zoals je de invloed van de gravitatie van een zwart gat op de tijd kan vergelijken met de invloed van datzelfde zwarte gat op de tijd, wanneer het is gegroeid of verkleind op een later moment. Je kan dan zeggen dat de invloed van dat zwarte gat op de tijd is afgenomen of toegenomen naarmate het massiever werd doorheen de tijd of niet. Zo kan je bij expansie van objecten dicht bij elkaar staande objecten een grotere gezamenlijke zwaartekracht toedichten en dus een grotere kromming van de ruimtetijd dan objecten die door expansie verder van elkaar staan.

Berichten: 739

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Het probleem met je redenering is dat de "objecten" waar je op doelt die betekenisvolle tijddilatatie veroorzaken zoals zwarte gaten of superzware sterren pas ontstonden toen de uitdijing al heel lang bezig was. Het heelal was toen al zo groot dat tijddilatatie een zeer plaatselijk effect was vanwege de grote afstanden tussen objecten. Gravitatie vermindert met het kwadraat van de afstand. Daardoor was er dus alleen tijddilatatie binnen een heel klein gebied waar een zwaar object was terwijl de rest van de uitzettende ruimte daar geen "last" van had en dus geen invloed had op het begrip tijd.

Berichten: 739

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

Ook moet je niet vergeten dat tijd relatief is. De tijddilatatie wordt alleen beleefd door een waarnemer buiten het referentieframe. Als je dus vanaf een grote vaste positie (ver genoeg om zelf niets te merken van de aantrekkingskracht) een ruimteschip naar een zwart gat ziet vallen lijkt dat steeds trager te gaan. Maar de bemanning merkt daar niets van. Zowel jij als de bemanning zien de secondes op hun horloge even snel gaan terwijl jij dat ruimteschip van ver weg haast stil ziet staan bij dat zwarte gat. Beide horloges geven vanuit twee gezichtspunten de "juiste" tijd aan.

Vanwege deze relatieve tijdsbeleving is het zinloos om dit toe te passen op de globale leeftijd van het heelal want 1000 waarnemers op 1000 plaatsen ver van elkaar hebben 1000 maal gelijk terwijl elke waarnemer iets anders meet over 999 andere waarnemers.

Gebruikersavatar
Berichten: 1.341

Re: Toen alles dichter bij elkaar stond, in het begin, moet de gravitationele tijddilatatie enorm zijn geweest, niet?

@MaartenVerg
Je citeert met wel in jouw bericht van vr 28 jun 2019, 23:43 maar je reageert niet op wat ik daarin schrijf.
MaartenVerg schreef:
vr 28 jun 2019, 23:56
Zoals je de invloed van de gravitatie van een zwart gat op de tijd kan vergelijken met de invloed van datzelfde zwarte gat op de tijd, wanneer het is gegroeid of verkleind op een later moment. Je kan dan zeggen dat de invloed van dat zwarte gat op de tijd is afgenomen of toegenomen naarmate het massiever werd doorheen de tijd of niet.
De invloed hangt niet alleen af van de massa maar ook van de afstand tot dat zwarte gat (of welk ander object dan ook)
De tijddilatatie bij de waarnemingshorizon is, voor een waarnemer op grote afstand, altijd even groot (oneindig groot, de tijd lijkt stil te staan) ongeacht de massa van dat zwarte gat.


Reageer