Kunststof smelten

Moderators: Xenion, Olof Bosma

Berichten: 77

Kunststof smelten

Hallo,
 
Ik experimenteer sinds enige tijd met het "bijsmelten" van aan slijtage onderhevige kunststofplaatjes die gemonteerd zitten onderaan een product dat stoot/schuurt op allerhande harde oppervlakken, de achterkant eerst.
Normaal worden die in hun geheel vervangen (vrij duur, ook beduidend veel werk, en veel verschillende montages zodat je niet kan uitwisselen tussen merken), en mijn idee is of ik ze niet kan bijsmelten - zijnde het weggesleten materiaal vervangen door nieuw, middels soldeerbout.
Ik weet niet zeker over welke kunststoffen het gaat. Vermoedelijk PVC (HCl geur bij smelten) en nylon (trekt draden). Er zijn van beide ook nogal wat soorten. Ook soorten rubbers komen voor, sommige smelten, sommige schroeien - zijn niet zo aan te vullen, alhoewel nylon toch enige sterke hechting ermee lijkt te maken.
Mijn werkwijze is om het gesleten oppervlak ruw te maken (putjes), voor te verwarmen, en dan stelselmatig materiaal toevoegen, samendrukken, en aan het eind de vorm afwerken.
 
Maar ik merk dat de mechanische eigenschappen, op vlak van slijtageresistentie, negatief veranderen door het smelten. Waardoor dit precies komt, en of er iets aan te doen valt, poog ik hier te weten te komen.
 
Enerzijds zet materiaal bij opwarmen uit, het smelten maakt mogelijk dat er insluitsels komen, waardoor er binnen slijtende contactoppervlak feitelijk minder materiaal per eenheid oppervlakte is, en dus navenant sneller (in eenheden afstand) slijt.
Anderzijds kunnen uit het materiaal bepaalde stoffen ontwijken (de rook) die de mechanische eigenschappen wijzigen.
En tenslotte, kan de kunststof teveel verhitten, en deels geschroeid / verbrandt zijn, met hetzelfde gevolg.
 
Ik ben op de hoogte van het ontwijken van gevaarlijke stoffen, en dat er dus enige omzichtigheid moet zijn om inademing te minimaliseren.
 
Dit alles gevraagd als leek-zijnde op vlak van kunststoffen en hun productie - mechanische eigenschappen (wel enige noties van).
 
Groeten en dank bij voorbaat.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.
Berichten: 11.508

Re: Kunststof smelten

Kunststoffen kun je indelen in thermoharders en thermoplasten. De eerste worden harder als je ze verhit, en smelten niet. 
 
Thermoplasten worden zachter bij verhitting, maar dat is toch wel iets anders dan smelten. Je kunt een plastic in die toestand vervormen (bijvoorbeeld spuitgieten etc), maar of het mogelijk is materiaal toe te voegen aan een goeddeels koud stuk thermoplastic betwijfel ik: je moet het deels dusdanig warm stoken dat je nieuwe bindingen met het toegevoegde materiaal kunt maken. Het zou kunnen dat die bindingen niet zo goed zijn en het daardoor sneller slijt dan een uit 1 stuk gefabriceerd stuk plastic. 
 
Ik weet niet wat voor product je precies hebt, maar als die slijtende plaatjes bewust vervangbaar zijn gemaakt zal dat een reden hebben. Wellicht zou je de hele plaatjes kunnen vervangen voor een slijtvaster materiaal?
Victory through technology

Berichten: 77

Re: Kunststof smelten

Benm schreef: Kunststoffen kun je indelen in thermoharders en thermoplasten. De eerste worden harder als je ze verhit, en smelten niet. 
 
Thermoplasten worden zachter bij verhitting, maar dat is toch wel iets anders dan smelten. Je kunt een plastic in die toestand vervormen (bijvoorbeeld spuitgieten etc), maar of het mogelijk is materiaal toe te voegen aan een goeddeels koud stuk thermoplastic betwijfel ik: je moet het deels dusdanig warm stoken dat je nieuwe bindingen met het toegevoegde materiaal kunt maken. Het zou kunnen dat die bindingen niet zo goed zijn en het daardoor sneller slijt dan een uit 1 stuk gefabriceerd stuk plastic. 
 
Ik weet niet wat voor product je precies hebt, maar als die slijtende plaatjes bewust vervangbaar zijn gemaakt zal dat een reden hebben. Wellicht zou je de hele plaatjes kunnen vervangen voor een slijtvaster materiaal?
 
 
Het is net om de kost van de hele plaatjes, en hun vervanging, te vermijden dat ik dit hier poog. De fabrikanten verkopen hun originele plaatjes (vaak met montagepennen en al in dezelfde kunststof in één gesmolten, of met ingesmolten enkele montagepen) niet apart en je bent dus aangewezen op derden en door de afwezigheid van enige montagestandaard (aantal pennetjes, vorm van doorsnedes, posities) is gebricoleer nodig (bvb deuvels in gaatjes en op die posities nagels), alzo kost zodanig doen oplopende, dat het meestal de moeite niet meer wordt.
 
Ik verhit het bestaande materiaal, en maak putjes, vooraleer nieuw materiaal toe te voegen, tijdens het proces het geheel verhit houdende.
De laatste tijd heb ik veel gepoogd met nylon (denk ik toch dat het is), omdat het beter hecht, op meer kunststoffen en gemakkelijker mee te werken is in gesmolten toestand (blubbert / rookt minder / is consistenter dan PVC).
Alleen, zoals bij PVC, het hersmoltene lijkt beduidend brosser. Het originele nylon bvb, slijt af als een fijn poeder, met een voor de toepassing acceptabele snelheid. Het hersmolten nylon, splintert eerder af in scherfjes. Maar het nylon is een goede hechter, het is erg lastig los te trekken, zelfs als het aan een ander soort kunststof is gesmolten, zelfs aan rubber. Het gesmoltene bezit een erg vloeibaar (laag-viskeus) deel, dat goed in porien / putjes dringt, en een uitstekende basis is om verder op aan te smelten.
 
Ik poog hier de oorzaak te identificeren van dat afsplinteren, en een eventuele oplossing ervoor te vinden.
Of alternatief, een taaie andere slijtvastere kunststof te ontdekken, die hersmolten beter de originele eigenschappen behoudt.
Gewoon al de naam weten is een begin. Ik heb eigenlijk erg weinig materiaal nodig, het is immers om bestaand aan te vullen, hetgeen erg efficient is, enkel het weggesleten materiaal wordt vervangen. Als ik de naam van zo een kunststof weet, kan ik zoeken in welke producten die wordt toegepast, en gericht naar die op zoek gaan, er wordt tegenwoordig veel weggegooid, net omdat vele producten eerder zijn ontworpen om niet te lang, dan te lang mee te gaan, haha.
 
Dank voor uw aandacht totnogtoe.

Gebruikersavatar
Pluimdrager
Berichten: 2.233

Re: Kunststof smelten

..... aan slijtage onderhevige kunststofplaatjes die gemonteerd zitten onderaan een product dat stoot/schuurt op allerhande harde oppervlakken, de achterkant eerst.
.....
Ik weet niet zeker over welke kunststoffen het gaat.
Met alleen dit soort info kan niemand iets.
 
Betreft het hier een supergeheim onderdeel van een kernwapen?
Of gaat dit over de poten van een barkruk?
 
Als je serieus advies wilt zul je serieuze info moeten verstrekken.
Zoals fotos, fabrikant, merk, typenummer, website, et cetera.

Gebruikersavatar
Pluimdrager
Berichten: 7.501

Re: Kunststof smelten

Ik sluit me aan bij Pinokkio. Je zult veel concreter moeten worden om een goed advies te krijgen.
Dat advies zou overigens ook kunnen luiden: vergeet het maar, dit gaat niet lukken.

Berichten: 11.508

Re: Kunststof smelten

Het is inderdaad nogal vaag - misschien is er een zinniger antwoord te geven met een preciese beschrijving van wat het is en/of foto's. 
 
Allereerst zouden we moeten weten -waarom- dat materiaal uberhaupt moet afslijten: als dat onwenselijk is kun je het beter van metaal maken, maar dan zal hetgene waarover het schuurt wellicht beschadigd raken? Als het om andere reden geen metaal mag zijn (electrische geleiding oid) dan kun je altijd nog dingen gebruiken als expoxyhars met glasvezels. Dergelijke harsen met glasvezels zijn zeer slijtvast, je ziet ze bijvoorbeeld als materiaal voor (hoge kwaliteit) printplaten, en er kan zoveel glasvezel in zitten dat je er met een ijzerzaag lastig doorheen komt (ongeveer vergelijkbaar met aluminium zagen, maar de zagen slijten een stuk rapper op die glasvezels). 
Victory through technology

Berichten: 77

Re: Kunststof smelten

Er is weinig meer/preciezer te omschrijven, en het is ook veel simpeler dan een "supergeheim onderdeel van een kernwapen": het heet: "schoenen".
Ik zei ook niet dat de plaatjes "moeten" afslijten, evident - slijtage is altijd ongewenst? Het gebeurt gewoon, doordat materialen onderhevig zijn aan invloeden, mechanisch en chemisch, die enkel kunnen worden geminimaliseerd zover mogelijk. Dit is geen zoeken naar het ideale, maar het best mogelijke.
 
Er zijn plaatjes (eerder zelden) die volledig van ijzer, allez, staal zijn. Met name heel kleine, voor navenant kleine contactoppervlakken. Alleen, die tikken nogal - en dempen totaal niks. Dit wel te compenseren op een andere plaats hoger (dikker schokdempend materiaal).
Rubber, algemener: elastischer materialen absorberen een deel van de energie door te vervormen, waardoor de door kracht>druk veroorzaakte component van de slijtage minder is. Maar er is nogal wat verschil in hardheid, soms is de rubber zo zacht dat het onacceptabel vlug slijt.
 
Er zijn er ook zonder aparte plaatjes, met name de hele onderkant die als gegoten lijkt uit 1 of ander relatief zacht elastisch materiaal. Dan is bijsmelten (als het een rubber type is die goed smelt, niet verbrand) ook de enige optie, alleen heeft het gebruikte soort rubber meestal een bijzonder lage, hoe noemt dat weer, stijfheid die vermindert, van vast naar hoog-viskeus, glaspunt of zoiets? Op een warme dag, hete asfalt/beton, blijft het vuil er dan inplakken, en als het dan weer afkoelt zit het... "ingebakken" (en is het uitzicht, tja, naar de *****). Wel grappig om te zien.
 
Maar mij gaat het dus voornamelijk over de eerder harde kunststofplaatjes. Zoals gezegd, de ervoor gebruikte materialen zijn niet gespecifieerd door de fabrikanten, en ik kan enkel raden op basis van hun uitzicht, textuur, mechanische eigenschappen en hoe ze reageren op verwarming.
Op die basis denk ik, meestal pvc, soms nylon. Maar zoals gezegd, er zijn van elk ook een aantal soorten, het zou me echter verwonderen dat er speciale (die voor industrie / in bouw wel courant zijn) zijn gebruikt. Ook al omdat vaak blijkt dat er bespaard is op dommigheden, zoals alle onderdelen kwalitatief, op 1 na, die niet te vervangen / herstellen is, waardoor het geheel er toch voor in de vuilbak beland.
 
Noot: dit is, sinds een dik jaar, een hobby van me. Vaak zie ik dingen wextuureggegooid enkel voor een klein euvel, omdat de nodige herstelonderdelen woekerprijzen hebben, sowieso gebricoleer inhouden (wat meestal betekent dat een volgend herstel compleet onmogelijk is), en vaak opzettelijk nog slechter zijn dan wat ze moeten vervangen.
 
Mogelijk zijn die negatieve zin - materiaalwijzigingen door smelten onvermijdbaar. Maar dat is net wat ik hier poog uit te vissen. Veel kunststoffen hebben door hun oliebasis enige gemeenschappelijke eigenschappen. Wat geldt voor 1 soort kan zo ook gelden voor andere. Feit is dat er plaatjes zijn met metalen verbindingspen die in de kunststof zijn gegoten. Dat kan me dunkt enkel door smelten. Natuurlijk, als er dure/complexe toestellen nodig zijn om dat op de juiste wijze (lees: behoud eigenschappen) te doen, is het voor mijn zaak ook een noppes.
 
De slijtage wordt dus veroorzaakt door loop oppervlakken. De baan. Het trottoir. Beton, asfalt, keramische/hardsteen tegels. De kracht is van orde lichaamsgewicht, de druk natuurlijk ook een functie van oppervlak plaatje, vooral achteraan.
Bijsmelten = mogelijkheid ene te slopen voor materiaal voor andere, of bij identificatie kunststoffen, ergens recupereerbaar / koopbaar via een ander product.
 
Die gok "barkruk" zit toch in de buurt. Natuurlijk, heel wat minder intensief. Aan stoelen heb je ook vergelijkbare doppen, alleen vaak zo gemaakt dat de buis van de poot, dus klein contactoppervlak in doorsnede, de kracht concentreert op een ringvormig oppervlak van de kunststof dop, erg klein, hoge druk, snelle slijtage. Ik heb dat al opgelost door er aangepaste stalen rondelen tussen de steken. Ja, ik pruts aan veel, als amateur dan.
 
Nog steeds dank voor jullie aandacht. Wetenschap interesseert me danig, alleen tja, tussen interesse en kennis zit er een heleboel werk en tijd, en wordt genoopt tot prioriteiten stellen, ie keuzes maken, dit OF dat ipv dit EN dat.

Gebruikersavatar
Berichten: 9.619

Re: Kunststof smelten

Goed, het gaat dus om schoenplaatjes van wielren/MTB-schoenen? Die indruk kreeg ik al na het lezen van het openingsbericht, maar een inhoudelijke reactie lukte mij eerder nog niet.
 
Om meteen met de deur in huis te vallen, ik denk dat dit een kansloos verhaal gaat worden, om een aantal redenen. Lassen van kunststoffen (waar dit op neerkomt) is een vak apart. Zoals je zelf al opmerkt zijn er verschillende soorten kunststoffen, met elk hun eigen kenmerken en manieren van smelten. En dit onderscheid gaat verder dan "PVC" en "nylon" want er zijn ook tientallen verschillende soorten nylon. Lassen van kunststoffen gaat alleen als het smelt- of verwekingsgedrag vergelijkbaar is, en dit komt vrij nauw. 
 
Los daarvan zijn polymeren in de basis doorgaans juist niet compatibel met elkaar, zelfs polymeren met vergelijkbare structuur. Dat ze allemaal een oliebasis hebben klopt deels, maar helpt in dit geval niet. Het zijn allemaal hele grote moleculen, en die hebben weinig neiging tot mengen, ook als ze op elkaar lijken. Polymeren zijn onderling net zo mengbaar als water en olie. En dat een goede hechting door lassen in de weg.
 
Daarnaast bestaan kunststof voorwerpen vaak niet alleen uit polymeer, maar worden vaak ook vulstoffen toegevoegd, soms tot wel 50%. Het is prima mogelijk dat de schoenplaatjes bestaan uit een type nylon, met bijvoorbeeld 30% glasvezel. Als je dat gaat repareren met een ander type nylon, of met hetzelfde type maar met een andere hoeveelheid vulstof, dan ga je nooit de beoogde mechanische eigenschappen krijgen, en krijg je ook het andere slijtgedrag dat je hebt opgemerkt.
 
Een laatste punt van belang is dat de mechanische eigenschappen van een kunststof voorwerp ook worden beïnvloed door de manier van verwerking, met name hoe het product vanuit de smelt afkoelt. Bij het (spuit)gieten van het oorspronkelijke voorwerp wordt dit traject gecontroleerd en is het geoptimaliseerd voor de combinatie materiaal - product - toepassing. Door simpelweg gesmolten polymeer toe te voegen en ongecontroleerd te laten afkoelen zul je nooit dezelfde materiaaleigenschappen krijgen als oorspronkelijk. En dan geldt, zoals je in een andere context al opmerkte, dat het geheel zo sterk is als de zwakste schakel.
 
Je noemde dat een dommigheid, maar ik kan me goed voorstellen dat de fabrikant die er bewust heeft ingebouwd. Dat precies dat deel dat niet vervangen kan worden het begeeft, is vermoedelijk geen toeval. Shimano, of Look of welke partij dan ook, heeft er immers meer mee te winnen om ieder jaar een setje te verkopen à 18 euro dan iedere 2 jaar eentje van 20.
 
Inderdaad is het zonde dat veel dingen die voor >90% nog goed zijn toch moeten worden weggegooid. Maar in dit geval denk ik dat je de oorspronkelijke sterkte met geen mogelijkheid gaat evenaren door reparatie. Ik persoonlijk - maar dat is persoonlijk - zou geen gerepareerde plaatjes onder mijn schoenen schroeven, puur omdat ik dan bij iedere keer aanzetten mezelf ook zou afvragen of ik niet uit het pedaal ga los scheuren. Als er 1 onderdeel is, naast remblokjes, waar ik absoluut niet op bezuinig, is het dat wel.
Cetero censeo Senseo non esse bibendum


Berichten: 77

Re: Kunststof smelten

Marko schreef: Goed, het gaat dus om schoenplaatjes van wielren/MTB-schoenen? Die indruk kreeg ik al na het lezen van het openingsbericht, maar een inhoudelijke reactie lukte mij eerder nog niet.
 
Om meteen met de deur in huis te vallen, ik denk dat dit een kansloos verhaal gaat worden, om een aantal redenen. Lassen van kunststoffen (waar dit op neerkomt) is een vak apart. Zoals je zelf al opmerkt zijn er verschillende soorten kunststoffen, met elk hun eigen kenmerken en manieren van smelten. En dit onderscheid gaat verder dan "PVC" en "nylon" want er zijn ook tientallen verschillende soorten nylon. Lassen van kunststoffen gaat alleen als het smelt- of verwekingsgedrag vergelijkbaar is, en dit komt vrij nauw. 
 
Los daarvan zijn polymeren in de basis doorgaans juist niet compatibel met elkaar, zelfs polymeren met vergelijkbare structuur. Dat ze allemaal een oliebasis hebben klopt deels, maar helpt in dit geval niet. Het zijn allemaal hele grote moleculen, en die hebben weinig neiging tot mengen, ook als ze op elkaar lijken. Polymeren zijn onderling net zo mengbaar als water en olie. En dat een goede hechting door lassen in de weg.
 
Daarnaast bestaan kunststof voorwerpen vaak niet alleen uit polymeer, maar worden vaak ook vulstoffen toegevoegd, soms tot wel 50%. Het is prima mogelijk dat de schoenplaatjes bestaan uit een type nylon, met bijvoorbeeld 30% glasvezel. Als je dat gaat repareren met een ander type nylon, of met hetzelfde type maar met een andere hoeveelheid vulstof, dan ga je nooit de beoogde mechanische eigenschappen krijgen, en krijg je ook het andere slijtgedrag dat je hebt opgemerkt.
 
Een laatste punt van belang is dat de mechanische eigenschappen van een kunststof voorwerp ook worden beïnvloed door de manier van verwerking, met name hoe het product vanuit de smelt afkoelt. Bij het (spuit)gieten van het oorspronkelijke voorwerp wordt dit traject gecontroleerd en is het geoptimaliseerd voor de combinatie materiaal - product - toepassing. Door simpelweg gesmolten polymeer toe te voegen en ongecontroleerd te laten afkoelen zul je nooit dezelfde materiaaleigenschappen krijgen als oorspronkelijk. En dan geldt, zoals je in een andere context al opmerkte, dat het geheel zo sterk is als de zwakste schakel.
 
Je noemde dat een dommigheid, maar ik kan me goed voorstellen dat de fabrikant die er bewust heeft ingebouwd. Dat precies dat deel dat niet vervangen kan worden het begeeft, is vermoedelijk geen toeval. Shimano, of Look of welke partij dan ook, heeft er immers meer mee te winnen om ieder jaar een setje te verkopen à 18 euro dan iedere 2 jaar eentje van 20.
 
Inderdaad is het zonde dat veel dingen die voor >90% nog goed zijn toch moeten worden weggegooid. Maar in dit geval denk ik dat je de oorspronkelijke sterkte met geen mogelijkheid gaat evenaren door reparatie. Ik persoonlijk - maar dat is persoonlijk - zou geen gerepareerde plaatjes onder mijn schoenen schroeven, puur omdat ik dan bij iedere keer aanzetten mezelf ook zou afvragen of ik niet uit het pedaal ga los scheuren. Als er 1 onderdeel is, naast remblokjes, waar ik absoluut niet op bezuinig, is het dat wel.
 
 
Het zijn meestal dames schoenen / hogere hakken. Simpelweg omdat die 100 keer meer tweedehands te vinden zijn, mannen hebben geen schoenenkast en dragen tot de gaten groter geworden zijn dan de rest (grapje).
Daarom zie je in 2dehandswinkels ook 10 rekken vrouwenkleren voor 1 rek herenkleren.
Dit wat terzijde.
Ik denk niet dat er vulstoffen zijn gebruikt. Ik heb alleszins nog nooit iets gemerkt, zou ik in geval glasvezel geen (niet smeltende) draadjes moeten tegenkomen tijdens het smelten?
De plaatjes lijken me niet gemaakt te zijn van specialere / complexere kunststoffen/versies ervan.
Ik heb intussen al honderden keren bijgesmolten, en de hechting is toch sterk: ik kan ze niet als geheel lostrekken, zelfs niet met een tang, zonder "oud"/bestaand materiaal mee te trekken. Daarnaast, zoals ik zei, maak ik het aan te vullen oppervlak erg ruw, met de soldeerbout putjes in diverse richtingen, dus eigenlijk zit de aangevulde kunststof zo ook "verankerd" in de originele kunststof.
De hechting is dus geen probleem. Wel de slijtageresistentie. De aangesmolten kunststof is, en dat is niet altijd, erg bros. Ze spat/schilfert af in brokjes, bij het ermee stampen (als imitatie van lopen).
Misschien dien ik een soldeerbout/verwarmingsmiddel te kopen met temperatuur regeling, maar zoals gezegd, kunststoffen identificeren is niet evident. Op sommige producten staan recycleercodes, maar dat is hier niet het geval.
 
Verder, ik smelt de plaatjes bij zonder ze los te maken. Want vaak zijn ze ook nog eens gelijmd, of nagels erdoor, of riskeer ik pennen af te breken. En ook, verhitting zou ze in losse toestand krom doen trekken en in geval kunststof montage pennen, die plakkerig maken / deels doen smelten (ervaring die me leerde ze niet de demonteren)
 
Ik heb welgeteld 1 langetermijn ervaring met zo een herstelde, een erg afgesleten geval, zijnde plaatjes quasi compleet weg, en de hak zelf ook > een cm, nog schuin erbij, afgesleten.
De hak was zeker van nylon, de plaatjes weet ik niet, maar ik had toen toevallig andere plaatjes, passende, van een gesloopt stel. Ik kon ze echter niet zomaar erop kloppen, wegens de geruineerde uiteinden van de hak. Ik heb toen de hak aangevuld / gereconstrueerd met nylon, en met de soldeerbout gaten erin gesmolten, op de juiste plaatsen, sukkelen, want de boel koelt rap weer af, en de vervangplaatjes zo gemonteerd. En daarna nog eens nylon bijgesmolten aan de omtrek/zijkant. Wel, dat paar gaat nu iets meer dan een jaar mee, dagelijks gedragen. De vervangplaatjes zijn wat afgesleten geraakt, maar de aangesmolten hakreconstructie heeft het uitgehouden.
Er is hier echter 1 belangrijk verschil: de hakreconstructie is in tegenstelling tot de plaatjes niet onderhevig aan slijtage door contact met de baan. Maar toch: het illustreert dat de aansmelting mechanisch toch sterk genoeg blijkt te zijn voor montagedoeleinden.
Het probleem is dus louter dat sneller afslijten, niet de sterkte.

Berichten: 11.508

Re: Kunststof smelten

Of er glasvezels in kunststof zitten is vrij eenvoudig te bepalen: gewoon een beetje schrapen met een scherp mes, en je voelt het verschil direct. Het is een beetje lastig uit te leggen hoe precies, maar als je het probeert met bekende samples dan weet je meteen wat ik bedoel. 
 
Dat smelten en aanbrengen van plastic is denk ik gewoon geen goed idee als het slijtvast moet zijn - je bent min of meer slijtage aan het vullen met een lijmpistool. Dat spul plakt ook prima, maar is absoluut niet slijtagebestendig. 
 
Heb je een mogelijkheid om het te vullen met iets als een 2-componenten epoxy hars? Qua hechting zal dat wel goed gaan met je bestaande methode met gaatjes/putjes die voor verankering zorgen: feitelijk is dat niet eens hechting maar gewoon een mechanische verbinding waar weinig mis mee is (boutjes en moeren doen het tenslotte prima in allerlei toepassingen). 
 
Voordeel van dergelijke harsen is dat ze veel slijtvaster kunnen zijn dan een themoplast dat je met een soldeerbout oid probeert aan te brengen, en je ze indien gewenst ook kunt versterken tegen slijtage door glasvezel bij de mengen (tot ca 10%). Voordeel van die vezels is ook een betere 'impact resistance' waardoor er minder snel stukjes kunnen afbreken. Je ziet dergelijke materialen veel in dingen als gereedschap, bijvoorbeeld de behuizing van een (goede) boormachine of iets dergelijks: het slijt langzaam, en gaat ook niet aan diggelen als je het een keer laat vallen oid. 
Victory through technology

Gebruikersavatar
Berichten: 9.619

Re: Kunststof smelten

Josker schreef:  
Ik denk niet dat er vulstoffen zijn gebruikt. Ik heb alleszins nog nooit iets gemerkt, zou ik in geval glasvezel geen (niet smeltende) draadjes moeten tegenkomen tijdens het smelten?
 
 
Het glas zit er doorheen als poeder. Het blijft "gewoon" ingemengd tijdens het smelten. Het is ook niet dat het daardoor een bijzondere vorm van nylon (polyamide) is, het is juist heel erg gangbaar. 
 
Dat de hechting goed is, is op zich een gunstig teken. Maar alsnog blift dat de mindere materiaaleigenschappen het gevolg kunnen zijn van de materiaalkeuze en/of van de de wijze van afkoelen tijdens het opsmelten. 
Cetero censeo Senseo non esse bibendum

Berichten: 11.508

Re: Kunststof smelten

Vandaar mijn idee om het eens met een 2-componenten epoxy te proberen: dan vorm je het polymeer ter plekke en hoef je niets meer te smelten en dergelijke, gewoon laten uitharden. Of het de gewenste eigenschappen heeft durf ik niet te zeggen, de meeste van dergelijke harsen worden behoorlijk hard en soms wat broos, maar een keer uitproberen kan altijd :)
Victory through technology

Berichten: 77

Re: Kunststof smelten

Eigenlijk was mijn idee van kunststof bijsmelten mank van in het begin.
Quasi alle "plastiek" is "goed bewerkbaar".
Wat betekent dat: dat je het gemakkelijk kunt vijlen, zagen, erin boren.
Waaraan is een plaatje onder een schoenhak onderhevig: bij elke stap een hamerslag (lichaamsgewicht) en een vijlstreek.
Dit geldt net zogoed voor originele/nieuwe kunststofplaatjes.
Iemand zei me eens dat ze van elk paar schoenen met kunststofplaatjes die ze kocht, direct die hakplaatjes liet vervangen door degelijke. Dat was wel door een schoenmaker in de familie, allicht een voor weinig of niets, en niet representatief voor wat de meesten doen (ie verslijten en dan weggooien/geven of naargelang de kost, plaatjes laten vervangen door cheapo zachte rubber met nieten vast, of degelijker. :P
Hakplaatjes, moeten de energie grotendeels kunnen absorberen, zonder slijtage. Het enige degelijke materiaal is dus een elastische / taaie rubber. Of toch een soort kunststof, maar met weekmakers of zo, om hem elastisch te maken. Maar weekmakers hebben de neiging met de tijd te verdwijnen.
Lang geleden werden hakken van laagjes dik leder gemaakt, op elkaar geslagen tot de gewenste hoogte. Je ziet dat uitzicht nu nog veel nageaapt op de nylon/pvc hakken, er met inkt op gedrukt of reepjes dun leder (of een soort papier?) erop gelijmd.
 
Ik heb dus veel tijd verklooid met reparaties die die titel onwaardig zijn. Een reparatie moet een nieuwe levensduur toevoegen, de mijne doen dat dus niet. Beter wat meer getest eerst.
 
In het begin heb ik materiaal van hakplaatjes van gesloopte schoenen gebruikt om bij te smelten. Dat werd minder hard/bros dan het hakmateriaal (nylon?) zelf. Misschien zijn die reparaties nog acceptabel.
Deze met het hakmateriaal zelf, dat zullen (ooit?) redo's worden.
 
Bedankt voor het advies. Epoxy of iets anders testen lijkt me nutteloos, omdat het werk enkel rendabel kan zijn als ik sloopmateriaal kan gebruiken.
Het enige dat ik nog een kans wil geven zijn die industriele versies van kunststoffen, zoals de nylon soort Ertalon. Dat wordt gebruikt voor zwenkwieltjes van meubilair, voor werkbank oppervlakten, misschien dat dat nog een redelijke levensduur heeft in mijn toepassing.
Maar tweededehands (of uit afval) vinden van zoiets, is heel wat minder evident.

Berichten: 11.508

Re: Kunststof smelten

Ik vrees dat je het niet beter of gelijkwaardig aan nieuw kunt krijgen. 
 
Vergelijk het met de technologie van autobanden waar je ook lastig te combineren eigenschappen hebt: je het moet flexibel zijn, grip hebben, niet te snel slijten en werken onder een breed temperatuurbereik. Dat is een vrijwel onmogelijke opgave voor de fabrikant van een -nieuwe- autoband. 
 
In de VS werd nog wel eens een nieuw loopvlak op een versleten band aangebracht onder zeer gecontroleerde condities, maar dat gaf alsnog genoeg problemen om daar voor personenwagens vrijwel geheel mee te stoppen. Bij grote/dure banden gebeurd het overigens nog wel (voor vrachtwagens en vliegtuigen) maar uitsluitend door specialisten en er zijn ook verplichte kwaliteitscontroles op dat soort werk. 
Victory through technology

Gebruikersavatar
Berichten: 9.619

Re: Kunststof smelten

Josker schreef:Eigenlijk was mijn idee van kunststof bijsmelten mank van in het begin.

Quasi alle "plastiek" is "goed bewerkbaar".

Wat betekent dat: dat je het gemakkelijk kunt vijlen, zagen, erin boren.

Waaraan is een plaatje onder een schoenhak onderhevig: bij elke stap een hamerslag (lichaamsgewicht) en een vijlstreek.

Dit geldt net zogoed voor originele/nieuwe kunststofplaatjes.

Ik denk dat het met het mank zijn wel meevalt. Inderdaad zijn plastics goed bewerkbaar, erg hard zijn ze eigenlijk nooit, hoewel ook daar de uitzonderingen de regel bevestigen. Het zal dus altijd slijten, en vermoedelijk sneller dan een origineel plaatje. Maar is op zich toch niet erg? De levensduur van de schoen/hak is met de reparatie toch verlengd.
 
Als het energie moet absorberen moet je inderdaad aan rubberachtige materialen denken. Sommige zijn smeltbaar, de zogenaamde thermoplastiche elastomeren. De zool van sportschoenen is er vaak van gemaakt, en telefoonhoesjes (verkocht als "TPU leather") ook. Dat vloeit bij relatief lage temperaturen en heeft na afkoelen opnieuw rubberachtige eigenschappen.
Cetero censeo Senseo non esse bibendum

Reageer