Springen naar inhoud

(bi)voltam(m)etrie


  • Log in om te kunnen reageren

#1

licoorev

    licoorev


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 mei 2007 - 17:00

Ik weet dat bij (bi)voltametrie een stroom wordt aangelegd en de spanning wordt gemeten. Bij bivoltametrie wordt gewerkt met 2 indicatorelektrodes die in het zelfde reactievat zitten.

Bij (bi)voltammetrie of (bi)amperometrie wordt een spanning aangelegd die al dan nie chemische omzetten (red/ox) mogelijk maakt en de stroom wordt gemeten. Opnieuw wordt bij biamperometrie gewerkt met 2 indicatorelektrodes die in hetzelfde reactievat zitten.

We bespreken bij bivoltametrie de titratie van Fe2+ met Ce4+. Initieel (vooraleer titrans wordt toegevoegd) zien we een relatief hoge ΔE. Hoe is die te verklaren? In de cursus staat "oxidatie van Fe2+ en red van elektrolyt"???
De rest begrijp ik (denk ik)
Wanneer we titrans toevoegen daalt ΔE. Dit komt omdat een reversibel systeem aanwezig is. Bij EP is Fe3+ en Ce3+ aanwezig. Deze geven dan weer een grote ΔE. Na EP is het het Ce3+/Ce4+ koppel dat zorgt voor lage ΔE.


Bij amperometrie zien we het voorbeeld van Pb(II) dat getitreerd wordt met dichromaat. (de aangelegde spanning is -0,8V)
Hierbij zijn er een paar onduidelijkheden:
- We zien de curve van een reversibel systeem, maar Pb(II) --> Pb(s) en slaat neer, dus toch irreversibel?
- Hoe zit het juist met die spanning die aangelegd wordt? Als de redoxpotentiaal van een stof hoger is dan die spanning, dan kan de chemische omzetten plaatsvinden? Klopt dit? En heb je dan sowieso nog een andere halfreactie nodig of kan de redoxreactie op zich plaatsvinden?
- Waarom zijn het hier 2 reducties? (Pb(II) --> Pb en Cr(+VI) --> Cr(+III) )?
- Een andere curve toont het verloop bij een spanning van 0V. Hier kan geen reductie van Pb(II) gebeuren wanneer dichromaat wordt toegevoegd, na het EP, wanneer dichromaat in overmaat aanwezig is, zal er wel reductie optreden (van dichromaat). Maar wat gebeurt er ondertussen met het Pb(II)? Dit kan niet reduceren, en dus niet neerslaan, dus het blijft gewoon zitten? En als dit klopt, waarom treedt dan geen reductie op van dichromaat bij het begin van de titratie en pas na het EP?

En dan bij biamperometrie begrijp ik er niets meer van.
Initieel is enkel Fe2+ aanwezig en is enkel de kathode (niet de anode) gepolariseerd (wat bedoelen ze hiermee?).
Tijdens de titratie - voor het EP - en na het EP wordt de stroom bepaald door de component van het redoxsysteem die in laagste concentratie aanwezig is. Waarom? En de kathode is gedepolariseerd. Waarom?
Bij het EP zijn zowel de anode als de kathode polariseerd. Waarom?

Als iemand mij kan helpen zou dat HEEEEL welkom zijn!

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

licoorev

    licoorev


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 24 mei 2007 - 10:02

Iemand?

#3

Marjanne

    Marjanne


  • >1k berichten
  • 4771 berichten
  • VIP

Geplaatst op 24 mei 2007 - 11:37

Los van het feit dat je een moeilijk onderwerp aansnijdt snap ik eerlijk gezegd weinig van de vragen. Ik snap wel wat je vraagt, maar ik kan me de situatie niet goed voorstellen.

Wellicht dat je een antwoord krijgt als je wat meer vertelt over wat je aan het doen bent, de opbouw van de proef, etc.

#4

licoorev

    licoorev


  • 0 - 25 berichten
  • 13 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 26 mei 2007 - 10:06

Dat is het probleem; van opstelling enzo staat niets in onze cursus. Enkel de titratiecurve.
Kan iemand om te beginnen misschien de opstellingen geven van (bi)voltam(m)etrie?
Zo kan ik misschien zelf wat verder geraken.

x

#5

Marjanne

    Marjanne


  • >1k berichten
  • 4771 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 mei 2007 - 10:27

Is er een mogelijkheid dat je de curven en de daarover gestelde vragen scant en hier post?


Edit: ik zal een voorbeeld geven waarom het moeilijk is te begrijpen wat er gevraagd wordt:

We zien de curve van een reversibel systeem, maar Pb(II) --> Pb(s) en slaat neer, dus toch irreversibel?

Wij zien die curve natuurlijk niet. De zin erna, over het neerslaande lood: is dit een gegeven uit de tekst, of is dit een aanname van jou? (Het lijkt mij, voorzover ik alles begrijp, namelijk niet erg waarschijnlijk dat er lood zou neerslaan).
En dat maakt het beantwoorden van de volgende vraag onmogelijk:

Waarom zijn het hier 2 reducties? (Pb(II) --> Pb en Cr(+VI) --> Cr(+III) )?

Zeker als niet duidelijk is wat er nou precies gebeurt.

Veranderd door Marjanne, 26 mei 2007 - 11:22






0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures