Springen naar inhoud

aerobe glycolyse en anaerobe verbranding??


  • Log in om te kunnen reageren

#1

Robjee

    Robjee


  • >100 berichten
  • 209 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 28 augustus 2004 - 18:55

Hallo,

Hier een vraagje over de energysystemen.
ALLE cellen gebruiken ATP als energiebron.
Alle andere brandstoffen hebben als taak deze voorraad aan te vullen.
Zo heb je:
Creatine Fosfaat
Glycolyse
Verbranding

De glycolyse is bij mij weten altijd anaerobe en lactatisch.
Wel kan deze producten leveren die vervolgens gebruikt kunnen worden bij de verbranding.
Men spreekt dan echter niet meer over Glycolyse maar van verbranding!
In elk schema van de glycolyse kom je geen zuurstof tegen.

Net zoals de verbranding per definitie zuurstof bij betrokken is, is de glycolyse volgens mij per definitie zonder zuurstof!

Toch kom je verschillende boeken (ook leerboeken) de term aerobe glycolyse tegen en anaerobe verbranding.
Dit is naar mijn mening onjuist.
Anaerobe glycolyse is volgens mij een pleonasme en een anaerobe verbranding onmogelijk.

Klopt mijn uitspraak of heeft er iemand toevoegingen?
Ik hoor het graag.

Vriendelijke groeten,

Robjee.

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2


  • Gast

Geplaatst op 28 augustus 2004 - 22:43

De glycolyse dient er enkel voor om de brandstof glucose om te zetten in 2 moleculen pyrodruivezuur (pyruvaat). Hier komt inderdaad netto ATP bij vrij. Deze stap gebeurt in alle organismen, zowel onder aerobe als anaerobe omstandigheden. Het is dan ook niet zinvol om van (an)aerobe glycolyse te spreken, omdat het al dan niet aanwezig zijn van zuurstof hierbij geen rol speelt.
Anders wordt het bij de stappen erna. In anaerobe omstandigheden wordt het pyruvaat omgezet in lactaat (melkzuur) of ethanol, waarbij ook ATP wordt gevormd maar niet zoveel als wanneer er volledige abraak plaatsvindt tot CO2 m.b.v. zuurstof (oftewel: verbranding). Zonder zuurstof kun je beter niet spreken van verbranding, maar van (anaerobe) dissimilatie. Waarom de term 'anaerobe verbranding' soms toch wordt gebruikt voor onvolledige afbraak tot lactaat of ethanol is op zich wel begrijpelijk, want er komt immers energie vrij en er vindt gedeeltelijk afbraak plaats tot CO2. Het is aan de ene kant dus ter simplificatie, maar het zorgt aan de andere kant ook juist voor onduidelijkheid. Conclusie: liever niet spreken over anaerobe verbranding, maar gewoon over verbranding en/of ((an)aerobe)dissimilatie.

#3

Robjee

    Robjee


  • >100 berichten
  • 209 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 augustus 2004 - 11:27

Bedankt voor je duidelijke uitleg!

Blijf ik nog wel met een vraagje zitten.

De glycolyse is zoals je zei een stap in het proces van energie-levering.
Bij een intensieve inspanning van korte duur (30 sec.) is het lichaam voornamelijk op de glycolyse aangewezen.
Is de glycolyse dan nog steeds een onderdeel van energie-levering of is de glycolyse HET energie-leverend systeem?
Komen er bij die inspanning nog stappen na de glycolyse of gebruikt het lichaam alleen de vrijgekomen ATP door glycolyse?

Is bij de verbranding, de glycolyse ALTIJD een onderdeel van energie-levering?
Wanneer glucose of vetzuren worden verbrandt kan men de glycolyse toch omzeilen en spier- leverglycogeen sparen?

Mijn kernvraag is nu:
Onder welke omstandigheden is er sprake van aerobe glycolyse?

Alvast bedankt!

Vriendelijke groeten,

Robjee

#4

M. Mulder

    M. Mulder


  • >100 berichten
  • 118 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 29 augustus 2004 - 14:03

Er is sprake van aerobe glycolyse, wanneer de voorraad van het ATP op begint te raken of er te veel melkzuur in de cellen opgehoopt wordt en de cellen wel moeten overstappen naar de aerobe glycolyse. Het proces na de glycolyse (glucose opplitsing) gaat verder in een proces die gekenmerkt wordt door de oxidatieve decarboxylering ---> KREBS-cyclus ---> oxidatieve fosforyering.

Dit proces levert wel 36 ATP moleculen op en is veel effecienter, alleen het proces duurt wel wat langer. Immers er moeten meer stappen doorgenomen worden.

#5


  • Gast

Geplaatst op 29 augustus 2004 - 14:24

Je stelt nogal wat pittige vragen... Ik kan je niet met zekerheid antwoord geven op elk van bovenstaande vragen want dat vereist een gedegen kennis van de inspanningsfysiologie, en dat is niet mijn specialiteit. Maar ik zal mijn best doen.
Je stelt dat bij een kortdurende inspanning het lichaam vooral is aangewezen op de glycolyse. Dit zou goed kunnen kloppen, al zijn er ook wel andere mogelijkheden om snel aan wat extra ATP te komen (volgens mij o.a. via creatinefosfaat). Maar dat is nooit voldoende voor de gehele duur van de inspanning (tenzij die extreem kort is). Er vindt dus tijdens de inspanning een verhoogde glycolyse-activiteit plaats, waardoor er ook veel pyruvaat wordt gevormd. Dit kan natuurlijk weer verder worden afgebroken, en het hangt daarbij af van de hoeveelheid beschikbare zuurstof of er vooral lactaat wordt gevormd of dat er ook verbranding plaatsvindt. De lactaatroute is sneller dan de verbranding, dus deze route zal sowieso ook plaatsvinden. Zodra de inspanning stopt en er weer meer zuurstof beschikbaar komt, zal de verbrandingsroute weer de overhand nemen.
Verder kan je lichaam de glycolyse inderdaad omzeilen als het gebruik maakt van andere brandstoffen dan glucose. Vetzuren komen bijvoorbeeld via een andere route in de citroenzuurcyclus (de verbrandingsroute) terecht. Maar vet is een trage brandstof en zal daarom moeilijk te gebruiken zijn tijdens zware inspanning.
Ik hoop dat dit iets meer helderheid geeft, maar zelfs echte inspanningsfysiologen hebben nog steeds niet helemaal ontrafeld hoe alle mechanismen die bij inspanning een rol spelen precies werken.

#6

Robjee

    Robjee


  • >100 berichten
  • 209 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 02 september 2004 - 09:59

Hallo,

Er is sprake van aerobe glycolyse, wanneer de voorraad van het ATP op begint te raken of er te veel melkzuur in de cellen opgehoopt wordt en de cellen wel moeten overstappen naar de aerobe glycolyse. Het proces na de glycolyse (glucose opplitsing) gaat verder in een proces die gekenmerkt wordt door de oxidatieve decarboxylering ---> KREBS-cyclus ---> oxidatieve fosforyering.


Kan iemand mij dit nader uitleggen?
Betekent aerobe glycolyse dat het producten levert (pyruvaat) voor de verdere systemen? (verbranding) maar verder geen directe ATP moleculen levert? (zoals bij de anaerobe glycolyse)
Kan men dan nog wel spreken van glycolyse of is er dan gewoon sprake van verbranding?
Kan iemand een voorbeeld geven onder welke omstandigheden er sprake is van aerobe glycolyse?

Alvast erg bedankt.

Vriendelijke groeten,
Robjee.

#7


  • Gast

Geplaatst op 02 september 2004 - 16:59

Vergeet de termen anaerobe en aerobe glycolyse. Dat maakt het erg verwarrend. De glycolyse is de glycolyse en deze vindt zowel met als zonder zuurstof op dezelfde wijze plaats. De verschillen ontstaan pas na de glycolyse, namelijk door wat er met de producten uit de glycolyse gebeurt; dit zijn pyruvaat en NADH. Het pyruvaat kan zoals eerder uitgelegd volledig worden afgebroken (tot CO2 en water) in de citroenzuur- of Krebs-cyclus, maar alleen als er zuurstof aanwezig is. Is er geen zuurstof aanwezig dan wordt er lactaat (of alcohol, in b.v. gistcellen) gevormd (en geen CO2, in tegenstelling tot wat ik eerder zei). Het NADH kan bij aanwezigheid van zuurstof worden gebruikt voor de productie van ATP.
De conclusie is dus dat er gewoon meer energie (in de vorm van ATP) kan worden geproduceerd uit glucose wanneer er zuurstof aanwezig is, omdat de producten uit de glycolyse dan oxidatiereacties met de zuurstof kunnen aangaan. Zonder zuurstof kan er geen volledige afbraak plaatsvinden en daardoor kan niet alle energie uit het glucose worden gehaald.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures