Springen naar inhoud

Fout in de evolutietheorie?


  • Log in om te kunnen reageren

#1

thomas1234

    thomas1234


  • 0 - 25 berichten
  • 9 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 15 april 2005 - 22:19

Nou kijk, er was eerst een bacterie, en die ging zich evolueren. Maar ergens kwam er het vliegen tussendoor. En de evolutie zou dus zeggen dat eerst een vogel een klein beetje vloog, en later helemaal, maar dit kan toch niet, want als je als vogel een beetje vliegt knal je overal tegenaan en overleef je het niet. Zou de theorie van de schepping hier dan niet logischer zijn? Of zit het anders?

Dit forum kan gratis blijven vanwege banners als deze. Door te registeren zal de onderstaande banner overigens verdwijnen.

#2

Rogier

    Rogier


  • >5k berichten
  • 5679 berichten
  • VIP

Geplaatst op 15 april 2005 - 22:43

Zou de theorie van de schepping hier dan niet logischer zijn?

Nee. Als je het al onlogisch vindt dat er spontaan iets ontstaat dat kan vliegen, dan vind je het (lijkt me) toch nog véél onlogischer dat er spontaan iets onstaat dat complex leven kan scheppen? Een heelal met leven (inclusief vogels) kunnen scheppen lijkt me een heel wat grotere stap dan kunnen vliegen.

En aangezien minstens één van de twee (iets wat kan scheppen, of iets wat kan vliegen) moet zijn ontstaan zonder dat dáár weer een schepper of iets anders intelligents achter zat, lijkt de vogel mij nog altijd de meest logische optie. Of liever gezegd minst onlogische.
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.

#3

deosolis

    deosolis


  • >25 berichten
  • 35 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 18 april 2005 - 17:18

Nou kijk, er was eerst een bacterie, en die ging zich evolueren. Maar ergens kwam er het vliegen tussendoor. En de evolutie zou dus zeggen dat eerst een vogel een klein beetje vloog, en later helemaal, maar dit kan toch niet, want als je als vogel een beetje vliegt knal je overal tegenaan en overleef je het niet. Zou de theorie van de schepping hier dan niet logischer zijn? Of zit het anders?


Ik zeg niet dat het scheppingsverhaal in letterlijke zin aannemelijker klinkt.
Maar ik moet toegeven dat de evolutieleer niet geloofwaardiger is.
Miljarden toevalligheden,miljarden hybriden,moest ieder levend wezen tweeslachtig zijn dan zou het nog eventueel...
Hoe meer men de evolutieleer bekijkt hoe ongeloofwaardiger hij wordt.
Wat hij wel weergeeft dat is de neiging, van de mensheid, om altijd aan te nemen dat er geen wezen kan bestaan die slimmer is dan hem.

#4

deosolis

    deosolis


  • >25 berichten
  • 35 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 18 april 2005 - 17:24

Zou de theorie van de schepping hier dan niet logischer zijn?

Nee. Als je het al onlogisch vindt dat er spontaan iets ontstaat dat kan vliegen, dan vind je het (lijkt me) toch nog v��l onlogischer dat er spontaan iets onstaat dat complex leven kan scheppen? Een heelal met leven (inclusief vogels) kunnen scheppen lijkt me een heel wat grotere stap dan kunnen vliegen.

En aangezien minstens ��n van de twee (iets wat kan scheppen, of iets wat kan vliegen) moet zijn ontstaan zonder dat d��r weer een schepper of iets anders intelligents achter zat, lijkt de vogel mij nog altijd de meest logische optie. Of liever gezegd minst onlogische.


Scheppen is niet altijd toveren het kan ook creeren betekenen.
Na een technologische evolutie van pakweg honderd jaar, kunnen wij nu al dingen creeren die men honderd jaar geleden voor onmogelijk hielden.

#5

diedhert

    diedhert


  • >25 berichten
  • 32 berichten
  • Gebruiker

Geplaatst op 21 april 2005 - 20:37

Bereken eens de kans dat je met 100 dobbelstenen tegelijkertijd 1 gooit. Die kans is klein, heel klein. De kans dat dat gebeurt in 10 minuten is bijna onbestaande. Maar gooi elke minuut 2 keer, en hou dit duizend miljard minuten vol. Ik denk dat je er wel een paar duizenden keren in zul slagen. Evolutie is bijzonder ongeloofwaardig als je geen tijdsdimensie voor ogen houd. Je moet rekening houden dat het een miljard jaar heeft geduurd (dat is 100 jaar + 999 999 900 jaar) eer de eerste bacterien er waren. En in de voorbije 3.5 miljard jaar. Hoe klein de kans op iets is, gezien de oppervlakte van de aarde en het tijdskader (je moet even nadenken hoe lang 1 miljar djaar is), is de kans op iets onmogelijks (enfin wat creationisten onmogelijk noemen) toch meer dan bijzonder groot.
Met vriendelijke groeten,

Diederik D'Hert

#6

Michael Tuk

    Michael Tuk


  • >100 berichten
  • 206 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 21 april 2005 - 23:30

Nou kijk, er was eerst een bacterie, en die ging zich evolueren. Maar ergens kwam er het vliegen tussendoor. En de evolutie zou dus zeggen dat eerst een vogel een klein beetje vloog, en later helemaal, maar dit kan toch niet, want als je als vogel een beetje vliegt knal je overal tegenaan en overleef je het niet. Zou de theorie van de schepping hier dan niet logischer zijn? Of zit het anders?


Vleugels zijn niet ineens ontstaan, maar geleidelijk. Maar wat moet je met nog niet volgroeide vleugels, waar je niet mee vliegen kunt?

De oplossing van dit probleem is te zien in het principe van de zogenoemde pre-adaptie. Pre-adaptie is de naam die biologen 'achteraf' geven aan een eigenschap die is ontstaan als aanpassing aan behoefte A (bij voorbeeld een speekselklier ontstaan ten behoeve van de spijsvertering), maar later in de evolutie als uitgangspunt ging dienen voor een aanpassing aan behoefte B. Bij voorbeeld een speekselklier die verandert in een gifklier ten behoeve van de afweer of om de prooi uit te schakelen. De oorspronkelijke aanpassing aan behoefte A verklaart dan hoe 'tussenstadia' zich door natuurlijke selectie konden ontwikkelen zonder enig nut voor behoefte B. Zo heeft men bij de vissen uit vergelijkend onderzoek kunnen concluderen dat de botjes die bij moderne vissen de kaken vormen, bij de vroege, kaakloze voorouders van de vissen deel uitmaakten van de kiewbogen.

Het is bij voorbeeld volstrekt niet in te zien hoe kleine 'protovleugeltjes' bij insekten al vanaf het (evolutionaire) begin een aerodynamische functie gehad kunnen hebben waarop natuurlijke selectie de veronderstelde invloed zou hebben uitgeoefend. Maar het is bekend dat insektenvleugels behalve voor het vliegen ook erg belangrijk zijn voor de temperatuur-regulatie van het dier. Een vleugel biedt namelijk een aanzienlijk stuk oppervlakte-vergroting waarmee zonlicht effectief kan worden opgevangen om de 'koudbloedige' insekten snel op te warmen. Piepkleine vleugeltjes bieden al direct een voordeel bij de lichaamsverwarming, en een kleine lengte-toename levert aanvankelijk een groot opwarmingsvoordeel. De oorspronkelijke 'proto-vleugels' waren uitsteeksels die positief geselecteerd werden vanwege hun gunstig effect op de opwarmingstijd. Deze selectie duurde tot de vleugelomvang zodanig was - een vleugellengte tussen dertig en zeventig procent van de lichaamslengte- dat verdere lengte-toename voor de opwarmingstijd geen voordeel meer bood. Maar bij die lengte begint het aerodynamische effect merkbaar te worden. Dit is het beste bewijs voor een pre-adaptie dat men zich wensen kan. Met andere woorden, verdere lengte-toename bleek nu directe voordelen op te leveren voor het glij- en zweefvermogen van het insekt. Daarmee was de deur op een kier gezet voor de evolutie van een geheel nieuw type organen, met geheel nieuwe mogelijkheden. We moeten hierbij bedenken dat op het moment waarop deze situatie zich voor het eerst voordeed, het luchtruim nog geheel leeg was. Er waren dus geen concurrenten met een 'niche' op dit niveau. Een 'beginnend' vliegvermogen, hoe zwak ook, kon onmiddellijk tot maximaal evolutionair voordeel leidden.

Volgens bovenstaande zie je dat het inderdaad 'anders' zit.
De evolutie is absoluut geen falende theorie.
Wat niet kan bestaat niet.

#7

Diesel Power

    Diesel Power


  • >100 berichten
  • 193 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 22 april 2005 - 08:41

In dit verhaal kan ik me nog wel vinden... maar hoe zit dat bij de wat complexere organen? Neem bijvoorbeeld de longen? Is ik kan me hier niet zo snel een andere functie voor bedenken dat het eerder zou hebben gehad voordat het longen waren. En aangezien het een redelijk complex systeem is kan het in mijn ogen ook niet in 1 x onstaan zijn.

#8


  • Gast

Geplaatst op 22 april 2005 - 14:00

Michael Tuk schreef:

De oplossing van dit probleem is te zien in het principe van de zogenoemde pre-adaptie.


Kun je met deze theorie ook uitleggen hoe het hele van een rups via een cocon in een vlinder veranderen mechanisme is ontstaan? Hoe kan een dergelijk systeem in stapjes ontstaan zijn? Dit mechanisme werkt alleen als in de rups alle informatie die nodig is om een vlinder te worden aanwezig is, niet alleen bijvoorbeeld het stukje om in een cocon te gaan zitten, daar schiet je als rups weinig mee op. Iemand heeft hierover nagedacht.

#9


  • Gast

Geplaatst op 23 april 2005 - 13:18

Hallo

Wat is het doel eigenlijk van deze Topic voor sommige? heel de dierenwereld tevoorschijn toveren om toch maar de ET te kunnen ontkrachten?
Je kunt straks misschien met het idee afkomen dat er geen aantrekkingskracht is omdat vliegtuigen en helikopters niet tegen de grond donderen.

Niet alles is geweten maar is dat nu zo dramatisch? Misschien het moment om je eigen ideeën naar voor te brengen.


dus niet zeggen:
2+x=4 en x gewoon vervangen door God (of iets gelijkaardigs) als je het zlef niet snel kan beredeneren.
ALs je het principe van pre-adaptatie zelf, na grondig eigen onderzoek, niet begrijpt is dat begrijpelijk,maar dat is geen argument om te stellen dat de ET een hersenspinsel zou zijn.

met dank

#10

Diesel Power

    Diesel Power


  • >100 berichten
  • 193 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 23 april 2005 - 13:52

Hallo

Wat is het doel eigenlijk van deze Topic voor sommige? heel de dierenwereld tevoorschijn toveren om toch maar de ET te kunnen ontkrachten?
Je kunt straks misschien met het idee afkomen dat er geen aantrekkingskracht is omdat vliegtuigen en helikopters niet tegen de grond donderen.

Niet alles is geweten maar is dat nu zo dramatisch? Misschien het moment om je eigen ideeën naar voor te brengen.


dus niet zeggen:
2+x=4 en x gewoon vervangen door God (of iets gelijkaardigs) als je het zlef niet snel kan beredeneren.
ALs je het principe van pre-adaptatie zelf, na grondig eigen onderzoek, niet begrijpt is dat begrijpelijk,maar dat is geen argument om te stellen dat de ET een hersenspinsel zou zijn.

met dank

Dit komt er toch op neer dat je hier zelf ook geen verklaring voor hebt.

als je het zelf niet snel kan beredeneren.

Omdat ik dit zelf niet kan beredeneren ben ik benieuwd wat anderen hierop te zeggen hebben. Kijken of hun een logische verklaring hebben. Daar is dit forum toch voor? Discussies aangaan?

#11


  • Gast

Geplaatst op 23 april 2005 - 23:14

Bereken eens de kans dat je met 100 dobbelstenen tegelijkertijd 1 gooit. Die kans is klein, heel klein. De kans dat dat gebeurt in 10 minuten is bijna onbestaande. Maar gooi elke minuut 2 keer, en hou dit duizend miljard minuten vol. Ik denk dat je er wel een paar duizenden keren in zul slagen. Evolutie is bijzonder ongeloofwaardig als je geen tijdsdimensie voor ogen houd. Je moet rekening houden dat het een miljard jaar heeft geduurd (dat is 100 jaar + 999 999 900 jaar) eer de eerste bacterien er waren. En in de voorbije 3.5 miljard jaar. Hoe klein de kans op iets is, gezien de oppervlakte van de aarde en het tijdskader (je moet even nadenken hoe lang 1 miljar djaar is), is de kans op iets onmogelijks (enfin wat creationisten onmogelijk noemen) toch meer dan bijzonder groot.

met 100 dobbelstenen tegelijkertijd 1 gooien lukt je gemiddeld
1 op de 653318623500070906096690267158057820537143710472954871543071966369497141477376 (=6^100) keer
jouw 2000000000000 pogingen zijn dan toch echt nog wat aan de magere kant...

#12


  • Gast

Geplaatst op 25 april 2005 - 21:20

Okay, om ff op die dobbelstenen door te gaan. Een volwassen menselijk skelet heeft zo’n 206 losse botten, allemaal zo in elkaar gezet dat het skelet functioneert als een geheel. In plaats van dobbelstenen volgt hieronder een kansberekening voor de juiste plaatsing van deze botjes. (Vergeet niet dat zelfs onze organellen in onze cellen veel complexer zijn dan ons skelet.)

Komt tie dan.

Denk je, om het aantal mogelijke manieren te bepalen waarop je 206 onderdelen aan elkaar kunt verbinden, een systeem voor van 1 onderdeel. Dit “systeem” kan op 1 manier aan elkaar gezet worden. Stel je nu een systeem van 2 onderdelen voor. Dit systeem kan in 1*2=2 manieren geordend worden (1,2 en 2,1). Een systeem van 3 onderdelen op 1*2*3=6 manieren (1,2,3;2,3,1;2,1,3;1,3,2;3,1,2;3,2,1). 4 Onderdelen geeft 24 (1*2*3*4) mogelijkheden enz. Een systeem van 206 onderdelen kan op 206! (Dit staat voor 1*2*3*4*5*6*…*205*206) manieren geordend worden. Dit is een mega groot getal, ongeveer gelijk aan 10^388, uitgetypt: 10,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000
En dan heb ik alleen nog maar gekeken naar de goede volgorde (genegeerd waar botten vandaan komen, of ze wel of niet op z’n kop worden gezet, de richting waarin ze staan, de aanhechtingspunten voor de pezen, ligamenten, en andere ondersteunende structuren en hun ontstaan). Dit betekend dat een botje een kans van 10^388 heeft om goed geplaatst te worden. De kans dat de juiste posities worden verkregen door toeval is kleiner dan eens in de 10 biljoen jaar. De aarde heeft volgens de evolutietheorie een leeftijd van zo’n 10 tot 20 biljoen jaar.
Stel je voor dat elk onderdeel zo groot was als een elektron en het gehele bekende universum vast bepakt was met sets van deze onderdelen (deze ruimte wordt zo’n 100 biljoen lichtjaren^3 geschat) dan bevatte deze ruimte slechts 10^130 sets van 206 deeltjes.
De vraag, wat is de waarschijnlijkheid dat maar 1 van deze 10^130 sets, elk met zijn onderdelen door toeval gerangschikt, de correcte volgorde eens in de tien biljoen jaar bereikt? Stel je ook voor dat we een machine uitvinden die niet een volgorde per seconde probeert maar een biljoen-biljoen verschillende volgordes elke seconde voor alle 10^130 sets. Zo zou je maximaal 10^130*10^18*10^18=10^166 probeersels krijgen. Dit geeft maar 1 juiste volgorde in 10^222 probeersels voor elk van de 10^130 sets. Niet zo’n grote kans dus.
Hier komt bij dat eerst alle onderdelen moeten ontstaan en behoorlijk moeten worden samengesteld. Voor alle praktische doeleinde is de kans 0 dat de correcte volgorde van 206 deeltjes ontstaat door toeval. Bedenk je hierbij dat een gemiddeld mens ongeveer 75 triljoen cellen heeft! De menselijke ruggengraat bevat alleen al 10 biljoen cellen, allemaal geordend in een bepaalde functionele volgorde, en elk van deze cellen is op zich al geweldig complex (we zijn er nog niet uit hoe alles werkt).
Elke cel in het menselijke lichaam bestaat uit duizenden basis onderdelen zoals organellen en miljoenen complexe eiwitten, die allemaal correct en als een eenheid moeten ontstaan om te kunnen functioneren. (Als bijvoorbeeld een enzym (bio-katalysator) een aminozuren reeks of maar 1 aminozuur mist of anders heeft functioneert deze meestal niet eens meer.) Deze ballans en samenstelling moet ook nog behouden worden tijdens bijvoorbeeld celdeling. Met pure kansberekeningen zou de kans dat alles op aarde is ontstaan door puur toeval 0 zijn.
Complex geordende structuren kunnen niet ontstaan behalve door ontwerp en intelligentie, en de onderdelen moeten tegelijkertijd ontstaan zijn wil het geheel werken.

Bedankt voor het lezen.

Voor degene die het zich afvragen, de getallen komen uit het boek “In six days, why fifty scientists choose to believe in creation” door John F. Ashton PHD.

#13

Bas

    Bas


  • >250 berichten
  • 824 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 25 april 2005 - 21:42

Je hebt leugens en je hebt statistiek.

Ik weet niet meer wie het heeft gezegd, maar het zegt genoeg.
Ik wou dat ik een elektron was, dan kon ik altijd paren

#14

JanMeut

    JanMeut


  • >1k berichten
  • 2116 berichten
  • VIP

Geplaatst op 26 april 2005 - 07:48

There are three kinds of lies: lies, damned lies and statistics.


Van Benjamin Disraeli (Britse Staatsman van Joodse komaf uit de 19e eeuw)

Overigens liegen statistieken niet: mensen die ze te creatief gebruiken zijn de leugenaars (of onwetend, statistiek in de praktijk toepassen is best moeilijk).

De denkfout die hier word gemaakt is dat er vergeten wordt dat het niet alleen toeval, maar ook selectie is. Een niet levensvatbare vorm sterft snel uit, waardoor het aantal mogelijkheden drastisch daalt.

Als IT er denk ik dan meteen aan de "minimax methode".

Stel je wilt een schaakprogramma voor de computer schrijven. Elke stand op het schaakbord kan je beschrijven als : ik sta goed, je kan hier bijvoorbeeld een waarde aan geven van 0-100, 0= ik verlies zeker, 100= ik win zeker en 80 is bijvoorbeeld: ik sta er goed voor.
Stel je moet als computer een nieuwe zet bepalen. Dit doe je dan als volgt: eerst bepaal je alle mogelijke zetten. Vervolgens kijk je per zet naar de mogelijke vervolgzetten, de zet die naar de beste waardes leidt is kennelijk de beste, dus die doe je.
Probleem is dat het aantal vervolgzetten sterk toeneemt. Bij een beginstand kan je 20 verschillende zetten doen met 10 verschillende stukken, het aantal zetten daarna hangt mede af van de reactie van de tegenstander, dus als je zo 20 zetten vooruit wilt denken ben je als computer lang aan het rekenen. Daarom doe je dat niet, maar ben je slim: als na drie zetten blijkt dat je een veel te lage score krijgt ga je niet verder met die zet verder uit te diepen, je stopt gewoon. Dit is de kern van de Minimax methode.

Zo gaat het ook in de evolutie: niet alle mogelijkheden die denkbaar zijn worden uitgevoerd, alleen de beste mogelijkheden. Dat zijn er veel minder. Het selectiecriterium is hierbij niet of je op winnen of op verliezen staat, maar simpelweg of je overleeft tot je je voortplant of niet. Overleef je niet, dan heb je ook geen nakomelingen, dus vervallen ook alle mogelijkheden daarna.

#15

Mika

    Mika


  • >25 berichten
  • 88 berichten
  • Ervaren gebruiker

Geplaatst op 27 april 2005 - 00:20

Okay, om ff op die dobbelstenen door te gaan. Een volwassen menselijk skelet heeft zo’n 206 losse botten, allemaal zo in elkaar gezet dat het skelet functioneert als een geheel. In plaats van dobbelstenen volgt hieronder een kansberekening voor de juiste plaatsing van deze botjes. (Vergeet niet dat zelfs onze organellen in onze cellen veel complexer zijn dan ons skelet.)

Komt tie dan.

Denk je, om het aantal mogelijke manieren te bepalen waarop je 206 onderdelen aan elkaar kunt verbinden, een systeem voor van 1 onderdeel. Dit “systeem” kan op 1 manier aan elkaar gezet worden. Stel je nu een systeem van 2 onderdelen voor. Dit systeem kan in 1*2=2 manieren geordend worden (1,2 en 2,1). Een systeem van 3 onderdelen op 1*2*3=6  manieren (1,2,3;2,3,1;2,1,3;1,3,2;3,1,2;3,2,1). 4 Onderdelen geeft 24 (1*2*3*4) mogelijkheden enz. Een systeem van 206 onderdelen kan op 206! (Dit staat voor 1*2*3*4*5*6*…*205*206) manieren geordend worden. Dit is een mega groot getal, ongeveer gelijk aan 10^388, uitgetypt: 10,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000,000,000,000,000, 000,000,000
En dan heb ik alleen nog maar gekeken naar de goede volgorde (genegeerd waar botten vandaan komen, of ze wel of niet op z’n kop worden gezet, de richting waarin ze staan, de aanhechtingspunten voor de pezen,  ligamenten, en andere ondersteunende structuren en hun ontstaan). Dit betekend dat een botje een kans van 10^388 heeft om goed geplaatst te worden. De kans dat de juiste posities worden verkregen door toeval is kleiner dan eens in de 10 biljoen jaar. De aarde heeft volgens de evolutietheorie een leeftijd van zo’n 10 tot 20 biljoen jaar.
Stel je voor dat elk onderdeel zo groot was als een elektron en het gehele bekende universum vast bepakt was met sets van deze onderdelen (deze ruimte wordt zo’n 100 biljoen lichtjaren^3 geschat) dan bevatte deze ruimte slechts 10^130 sets van 206 deeltjes.
De vraag, wat is de waarschijnlijkheid dat maar 1 van deze 10^130 sets, elk met zijn onderdelen door toeval gerangschikt, de correcte volgorde eens in de tien biljoen jaar bereikt? Stel je ook voor dat we een machine uitvinden die niet een volgorde per seconde probeert maar een biljoen-biljoen verschillende volgordes elke seconde voor alle 10^130 sets. Zo zou je maximaal 10^130*10^18*10^18=10^166 probeersels krijgen. Dit geeft maar 1 juiste volgorde in 10^222 probeersels voor elk van de 10^130 sets. Niet zo’n grote kans dus.
Hier komt bij dat eerst alle onderdelen moeten ontstaan en behoorlijk moeten worden samengesteld. Voor alle praktische doeleinde is de kans 0 dat de correcte volgorde van 206 deeltjes ontstaat door toeval. Bedenk je hierbij dat een gemiddeld mens ongeveer 75 triljoen cellen heeft! De menselijke ruggengraat bevat alleen al 10 biljoen cellen, allemaal geordend in een bepaalde functionele volgorde, en elk van deze cellen is op zich al geweldig complex (we zijn er nog niet uit hoe alles werkt).
Elke cel in het menselijke lichaam bestaat uit duizenden basis onderdelen zoals organellen en miljoenen complexe eiwitten, die allemaal correct en als een eenheid moeten ontstaan om te kunnen functioneren. (Als bijvoorbeeld een enzym (bio-katalysator) een aminozuren reeks of maar 1 aminozuur mist of anders heeft functioneert deze meestal niet eens meer.) Deze ballans en samenstelling moet ook nog behouden worden tijdens bijvoorbeeld celdeling. Met pure kansberekeningen zou de kans dat alles op aarde is ontstaan door puur toeval 0 zijn.
Complex geordende structuren kunnen niet ontstaan behalve door ontwerp en intelligentie, en de onderdelen moeten tegelijkertijd ontstaan zijn wil het geheel werken.

Bedankt voor het lezen.

Voor degene die het zich afvragen, de getallen komen uit het boek “In six days, why fifty scientists choose to believe in creation” door John F. Ashton PHD.


Geen enkel skelet wordt samengesteld uit losse beenderen. Je moet eerst in creationisme (en een soort van beenderuitleenplaats ) geloven vooraleer dit voorbeeld opgaat. Bovendien heeft het in se niets te maken met natuurlijke selectie (het behouden van goed aangepaste individuen), hetgeen op lange termijn een toevallig verloop heeft, maar alles met embryologie. Het is geen toeval dat een mens, geboren wordt als een mens. Een embryo dat zich ontwikkelt, hoeft geen keuzes te maken, dat is in feite een programma dat afloopt. Bovendien is de tijdsfactor in bovenstaande kansrekening louter arbitrair. Moge duidelijk zijn dat arbitraire tijdsfactoren, ingepast in een fictionele kansrekening, niets bewijzen.





0 gebruiker(s) lezen dit onderwerp

0 leden, 0 bezoekers, 0 anonieme gebruikers

Ook adverteren op onze website? Lees hier meer!

Gesponsorde vacatures

Vacatures