nomenclatuur ionen

Moderator: ArcherBarry

Reageer
Berichten: 5

nomenclatuur ionen

Goedeavond,

Ik heb een vraagje over de indexnamen van de ionen.
Wanneer NO3 nitraat is en NO2 nitriet, verwachtte ik dat PO3 fosfaat en PO2 fosfiet zou zijn.
Echter is dit niet juist, nu ben ik even de benamingen zoals in de zuren aan het toepassen:
-iet als er een zuurstof minder is, hypo- als er 2 zuurstoffen minder zijn en per- als er een zuurstof meer is dan de basis molecule.
Alleen kun je met de zuren berekenen mbv de oxidatietrappen wat het basismolecuul is van waaruit je kan zien of er een zuurstof meer of minder is.
Echter lijkt deze oxidatietrap niet te werken bij ionische verbindingen, of toch wel?
Kan iemand me dit even verduidelijken.

Groeten Isocyanaat

Berichten: 5

Re: nomenclatuur ionen

Misschien nog een bijkomstige vraag die gerelateerd is aan het bovenstaande, hoe vinden we de standaard?
Bij ClO2 is ClO3 (chloraat) de standaard, maar hoe weten we zit, aangezien de oxidatietrap niet 0 is maar -1?

Gebruikersavatar
Berichten: 10.002

Re: nomenclatuur ionen

Het is niet helemaal duidelijk wat je bedoelt met de oxidatietrappen bij zuren. Kun je een voorbeeld geven van zo’n berekening?

Hoe dan ook geldt dat een vergelijkbare benadering ook voor de zuurresten mogelijk moet zijn; maar je moet dan wel de lading van het deeltje goed meetellen.

Gebruikersavatar
Berichten: 10.002

Re: nomenclatuur ionen

En los daarvan is het goed om in het achterhoofd te houden dat deze naamgeving inderdaad niet geheel regelmatig is.

Berichten: 5

Re: nomenclatuur ionen

Bedankt voor de reactie, wat ik bedoel met de oxidatietrappen is als volgt:
In het geval van chloorzuur, waterstofchloraat (wat de basisvorm is) kunnen we berekenen dat de sommatie van elektronenoverdracht 0 is (H= +1, Cl = +5, O= -2 -> octet HCl03) Dus we weten dat dit de standaard is, wanneer we dan bijvoorbeeld HClO2 nemen vergelijken we dit met de standaard, en zien we dat er 1 zuurstof minder is. En wordt HClO2 Chlorigzuur of waterstofchloriet.
Dus bij zuren is dit vrij duidelijk
Maar als ik nu kijk naar een andere standaard van de ion verbindingen bijvoorbeeld: NO3 nitraat, hebben we een bij de sommatie -2 over, terwijl ik ervan uitging dat de naam -aat stond voor de standaardvorm waarin er geen elektronen over bleven.

Gebruikersavatar
Berichten: 228

Re: nomenclatuur ionen

Ik hoop dat ik het goed onder woorden breng.

Voor zuren waar geen halogeen bij zit geldt dat het normaalzuur (wat jij basismolecuul noemt) het zuur is waarbij de oxidatietrap van het centrale atoom ( bijvoorbeeld N of P) gelijk is aan het groepsnummer van dat element (voor zowel N als P is dat +5). Dat normaalzuur krijgt in de naamgeving de uitgang -AAT.

Kijk bijvoorbeeld naar HNO3 en HNO2:

°HNO3 is de OG(stikstof) = +5
° HNO2 is OG(stikstof) = +3

HNO3 = waterstofnitrAAT
HNO2 = waterstofnitrIET

Voor ionen NO3- en NO2- kan je die regel ookwel gebruiken denk ik:
° NO3- is OG(N) = +5
° NO2- is OG(N) = +3

NO3- = nitraat-ion
NO2- = nitriet-ion

Voor de zuren H3PO3, H3PO4, H3PO2:

°H3PO4 is de OG(P) = +5
°H3PO3 is de OG(P) = +3
°H3PO2 is de OG(P) = +1

H3PO4 is triwaterstoffosfAAT --> fosforzuur
H3PO3 is triwaterstoffosfIET --> fosforigzuur
H3PO2 is triwaterstofhypofosfIET --> hypofosforigzuur



Voor zuren met een halogeen in, geldt het bovenstaande niet.

HClO4 is waterstofperchloraat met OG(Cl) = +7
HClO3 is waterstofchloraat met OG(Cl) = +5
HClO2 is waterstofchloriet met OG(Cl) = +3



Groetjes Autodidact1

Berichten: 12.263

Re: nomenclatuur ionen

Marko schreef: zo 29 dec 2019, 09:19 En los daarvan is het goed om in het achterhoofd te houden dat deze naamgeving inderdaad niet geheel regelmatig is.
Dat maakt het inderdaad lastig, zeker voor atomen die in veel oxidatietoesten voor kunnen komen, iets als mangaan is er een aardig voorbeeld van.

Gebruikersavatar
Berichten: 10.002

Re: nomenclatuur ionen

isocyanaat schreef: zo 29 dec 2019, 10:11 Bedankt voor de reactie, wat ik bedoel met de oxidatietrappen is als volgt:
In het geval van chloorzuur, waterstofchloraat (wat de basisvorm is) kunnen we berekenen dat de sommatie van elektronenoverdracht 0 is (H= +1, Cl = +5, O= -2 -> octet HCl03) Dus we weten dat dit de standaard is, wanneer we dan bijvoorbeeld HClO2 nemen vergelijken we dit met de standaard, en zien we dat er 1 zuurstof minder is. En wordt HClO2 Chlorigzuur of waterstofchloriet.
Dus bij zuren is dit vrij duidelijk
Maar als ik nu kijk naar een andere standaard van de ion verbindingen bijvoorbeeld: NO3 nitraat, hebben we een bij de sommatie -2 over, terwijl ik ervan uitging dat de naam -aat stond voor de standaardvorm waarin er geen elektronen over bleven.
Geen idee hoe je aan -2 komt. Nitraat is NO3-. Zoals ik al schreef, vergeet de lading niet!

Als je dan gaat tellen, kom je op 3*-2 = -6 vanwege de zuurstofatomen. Totale lading is -1, dus het oxidatiegetal van N is 5, zoals het dat ook in HNO3 is.

De truc met oxidatiegetallen werkt dus precies hetzelfde, alleen moet je het oxidatiegetal wel op de goede
Manier berekenen.

En je moet weten wat de “standaard” is. Voor N en P komt het betreffende oxidatiegetal overeen met bet aantal valentie-elektronen, maar voor Cl gaat die vlieger niet op.

En voor sulfaat klopt het wel, maar bij “persulfaat” moet je uitkijken, want daar wordt ook vaak S2O82- mee bedoeld...

Berichten: 5

Re: nomenclatuur ionen

Autodidact1 schreef: zo 29 dec 2019, 10:31 Ik hoop dat ik het goed onder woorden breng.

Voor zuren waar geen halogeen bij zit geldt dat het normaalzuur (wat jij basismolecuul noemt) het zuur is waarbij de oxidatietrap van het centrale atoom ( bijvoorbeeld N of P) gelijk is aan het groepsnummer van dat element (voor zowel N als P is dat +5). Dat normaalzuur krijgt in de naamgeving de uitgang -AAT.

Kijk bijvoorbeeld naar HNO3 en HNO2:

°HNO3 is de OG(stikstof) = +5
° HNO2 is OG(stikstof) = +3

HNO3 = waterstofnitrAAT
HNO2 = waterstofnitrIET

Voor ionen NO3- en NO2- kan je die regel ookwel gebruiken denk ik:
° NO3- is OG(N) = +5
° NO2- is OG(N) = +3

NO3- = nitraat-ion
NO2- = nitriet-ion

Voor de zuren H3PO3, H3PO4, H3PO2:

°H3PO4 is de OG(P) = +5
°H3PO3 is de OG(P) = +3
°H3PO2 is de OG(P) = +1

H3PO4 is triwaterstoffosfAAT --> fosforzuur
H3PO3 is triwaterstoffosfIET --> fosforigzuur
H3PO2 is triwaterstofhypofosfIET --> hypofosforigzuur



Voor zuren met een halogeen in, geldt het bovenstaande niet.

HClO4 is waterstofperchloraat met OG(Cl) = +7
HClO3 is waterstofchloraat met OG(Cl) = +5
HClO2 is waterstofchloriet met OG(Cl) = +3



Groetjes Autodidact1
Bedankt!
Dit lijkt inderdaad wel te kloppen.

Berichten: 5

Re: nomenclatuur ionen

Marko schreef: zo 29 dec 2019, 19:18
isocyanaat schreef: zo 29 dec 2019, 10:11 Bedankt voor de reactie, wat ik bedoel met de oxidatietrappen is als volgt:
In het geval van chloorzuur, waterstofchloraat (wat de basisvorm is) kunnen we berekenen dat de sommatie van elektronenoverdracht 0 is (H= +1, Cl = +5, O= -2 -> octet HCl03) Dus we weten dat dit de standaard is, wanneer we dan bijvoorbeeld HClO2 nemen vergelijken we dit met de standaard, en zien we dat er 1 zuurstof minder is. En wordt HClO2 Chlorigzuur of waterstofchloriet.
Dus bij zuren is dit vrij duidelijk
Maar als ik nu kijk naar een andere standaard van de ion verbindingen bijvoorbeeld: NO3 nitraat, hebben we een bij de sommatie -2 over, terwijl ik ervan uitging dat de naam -aat stond voor de standaardvorm waarin er geen elektronen over bleven.
Geen idee hoe je aan -2 komt. Nitraat is NO3-. Zoals ik al schreef, vergeet de lading niet!

Als je dan gaat tellen, kom je op 3*-2 = -6 vanwege de zuurstofatomen. Totale lading is -1, dus het oxidatiegetal van N is 5, zoals het dat ook in HNO3 is.

De truc met oxidatiegetallen werkt dus precies hetzelfde, alleen moet je het oxidatiegetal wel op de goede
Manier berekenen.

En je moet weten wat de “standaard” is. Voor N en P komt het betreffende oxidatiegetal overeen met bet aantal valentie-elektronen, maar voor Cl gaat die vlieger niet op.

En voor sulfaat klopt het wel, maar bij “persulfaat” moet je uitkijken, want daar wordt ook vaak S2O82- mee bedoeld...
Oké duidelijk!
Bedankt allen voor de reacties, jammer dat chemie niet romantisch is ;)

Berichten: 12.263

Re: nomenclatuur ionen

Nouja, het heeft natuurlijk wel een zekere charme: een deel van die naamgeving stamt domweg van voordat we exacte kennis hadden van de samenstelling van stoffen, maar deze wel gebruikten in het dagelijks leven.

Ontdekkers gaven stoffen namen na bepalen uit welke elementen en in welke verhouding deze in een stof aanwezig waren, bijvoorbeeld nitraat (meer zuurstof) en nitriet (minder zuurstof).

Reageer